Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Z MIŁOŚCI DO RODZIMEGO KRAJU

Слово Просвіти, №05 за 2008 рік

UKRAIŃCY NA ŚWIECIE — Spektakl narodził się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Po raz pierwszy pokazano go 19 grudnia 2002 roku w Głównej siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. To niby ogólnoświatowy ukraiński Betlejemski Żłóbek. — To wasza zasługa, że wy — autorzy spektaklu — zdołaliście z powodzeniem połączyć historię narodzin Jezusa-Zbawiciela z historią Ukrainy. A decydujący wpływ na odbiór spektaklu mają unikalne autentyczne kostiumy, akcesoria i dekoracje. — Przez wiele lat angażujemy i wychowujemy w duchu narodowym dzieci ukraińskiej diaspory i ich ustami sławimy Boga oraz Ukrainę. Naszym celem jest poprzez uczestników Świątecznego widowiska przypominać o wydarzeniach historycznych, tradycjach narodu ukraińskiego, głosić miłość do rodzimego kraju, poczucie dumy z bycia Ukraińcem. — Towarzystwo „Siła ducha” ugruntowało swoją pozycję jako unikalne zrzeszenie „czwartej fali” emigracji w USA. To studio teatralne i szkoła artystyczna jednocześnie, która łączy uzdolnionych młodych artystów, muzyków, aktorów. Wśród nich są także całkiem małe dzieci. — Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że w naszym Towarzystwie są tak wspaniałe dzieci i oddani rodzice. Kiedy malują Boże Narodzenie, to kolędują, a kiedy malują wiosnę — słuchają muzyki klasycznej. Wszystko to pomaga im wybrać właściwą drogę, która tutaj, na obczyźnie, jest bardzo kamienista i z której młodej duszy tak łatwo zejść na manowce. Artystyczna szkoła dziecięca, studio teatralne — to bardzo niełatwa sprawa. To ciągła praca, poświęcenie i wieczne zdobywanie choćby jakichkolwiek środków. Wiele projektów Towarzystwa pozostałoby tylko marzeniem, gdyby nie wysiłki i środki rodziny Łuniów oraz częściowa pomoc mecenasów — fundacji rodzin Czopiwskich i Woskobijnyków, znaku towarowego na Ukrainie „Domowe święto”, Ukraińskich Linii Lotniczych „Aeroswit”, Ukraińskiego Funduszu Kultury, Międzynarodowego Funduszu Charytatywnego „Ukraina-3000”. Właśnie miłość tworzy wielkie poświęcenie. Ona odkrywa talenty, jednoczy ludzi i daje na obczyźnie poczucie przynależności do rodzimego narodu. — Opowiedzcie o swoich źródłach tej miłości. Panie Romanie, w jakiej rodzinie Pan dorastał? — Tak jak nauczyli mnie rodzice, tak i ja z żoną wychowałem swoje córki-bliźniaczki Marię i Darię oraz syna Nazara. Nasze życie nigdy nie było łatwe. My z żoną i trojgiem dzieci w latach siedemdziesiątych w Kijowie mieszkaliśmy w jednym pokoiku w akademiku. Uczyliśmy się, pracowaliśmy, szukaliśmy ujścia dla twórczych zamysłów. I to przywiodło nas do Kanady, potem do Ameryki. A jeśli chodzi o miłość, to jest to zasługa mamy i taty. Ojciec Ostap w rodzinnym wsi Turkotyn pod Lwowem zaszczepił we mnie miłość do Ukrainy. Nam z bratem Jurkiem, jeszcze małym, wujek narysował Tryzub i opowiedział, co on oznacza. I dopiero kiedy skończyłem 16 lat, ojciec opowiedział, że był żołnierzem UPA. — A Pani, pani Dano, gdzie zaczerpnęła Pani wysoki dar twórczości? — Moja siła pochodzi od mamy i od dziadka Wasyla. A później zaczerpnęłam prawdę historyczną od teścia Ostapa. Nasza rodzina mieszkała we Lwowie, wszyscy byli ludźmi twórczymi. Dziadek — złota rączka: grał na skrzypcach, budował domy, robił meble. Mama wyszywała, obszywała nas i wszystkich chętnych. Uczyła mnie i siostrę Lubę być silnymi duchem, nigdy nie zazdrościć, przejmować od ludzi umiejętność tworzenia. „Patrzcie i uczcie się” — mawiała. Jako pięciolatka przyglądałam się, jak sąsiedzki chłopiec Jurko zrobił małą chatkę, umieścił tam laleczki i świeczkę. Ta chatka rozświetliła moje serce. Dla moich laleczek początkowo szyła ubrania mama, potem robiłam to sama, z każdym rokiem coraz lepiej. To przywiodło mnie do Lwowskiego Instytutu Sztuki Stosowanej, gdzie uczyłam się projektować odzież. Już w Waszyngtonie sama zrobiłam „złotą skrzynię” do spektaklu o Świętym Mikołaju. Stopniowo zaczęłam szyć kostiumy dla lalek i żywych postaci. I świat to zobaczył. — Już siedem lat „Siła ducha” zachwyca świat swoimi spektaklami Ta para małżeńska mieszka w Filadelfii (USA), ale są oni obywatelami Ukrainy. Roman Łuń jest przedstawicielem Ukraińskiego Funduszu Kultury w USA i Kanadzie. Sam los sprzyjał, aby Danyjiła i Roman założyli w Ameryce Towarzystwo „Siła ducha” w celu wychowania uczuć patriotycznych do Ukrainy, świadomości narodowej, szacunku do kultury i historii rodzimego narodu. Jest to niekomercyjna organizacja twórcza, której celem jest zachowanie ukraińskich tradycji poprzez środki sztuki i kultury. Pod jej egidą trupa teatralna towarzystwa „Siła ducha” z Filadelfii pokazała premierę spektaklu „Pokój i spokój temu domowi” w Kijowie, w Narodowej Operze Ukrainy. Wtedy, w styczniu 2006 roku, dzięki bezpośredniej transmisji w telewizji kolędowała cała Ukraina. Roman i Dana Łuń z synem Nazarem nad lalkową kompozycją bożonarodzeniową

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn