Strona · s. 11strona oryginału ↗
Czy w Ukrainie możliwa jest wielka koalicja?
Слово Просвіти, №05 за 2014 рік
Oświadczenie Zarządu Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. W nocy z 28 na 29 stycznia 2014 roku w Ługańsku nieznani sprawcy bestialsko pobili miejscowego „majdanowca”, działacza społecznego, dziennikarza, korespondenta Hromadskiego Telebaczennia i gazety „Wilnyj reporter”, członka „Proświty” Wsewołoda Fyłymonenkę. Ługańskie Obwodowe Zjednoczenie Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” podkreśla, że w obecnych warunkach, naznaczonych burzliwymi wydarzeniami rewolucyjnymi i dążeniami ukraińskiego narodu do osiągnięcia systemowych przemian we własnym państwie, takie akty przemocy nie są przypadkowe. Świadczą o tym dobitnie liczne morderstwa, porwania, tortury, pobicia, zastraszanie najbardziej świadomych obywateli Ukrainy, a także niszczenie ich mienia. Wyraźnie łączymy pobicie W. Fyłymonenki z utworzeniem dzień wcześniej, na polecenie przewodniczącego Ługańskiej Obwodowej Administracji Państwowej W. Prystiuka oraz przewodniczącego rady obwodowej W. Hołenki, tzw. Anatol KAMIŃSKI, profesor, działacz społeczny, przewodniczący Rady Politycznej Środowiska UHWR. W Manifeście Zjednoczenia Ogólnonarodowego „Majdan”, który 29 grudnia 2013 roku ogłosił Ołeksandr Turczynow przed wielotysięcznym zgromadzeniem na kijowskim majdanie Niepodległości, między innymi powiedziano, że jednym z zadań „Majdanu” na najbliższy czas jest rozpoczęcie realnych, a nie imitacyjnych negocjacji między władzą a „Majdanem”. W tym celu Rada Zjednoczenia Ogólnonarodowego „Majdan” sformuje pełnomocną delegację, która będzie miała mandat do prowadzenia negocjacji z władzą. Tego samego dnia blog Ołeksija Harania opublikował propozycję Ołeksandra Suszki, eksperta ds. integracji europejskiej, członka Rady i jej komisji programowej, w której mowa jest „o rozpoczęciu realnych, a nie imitacyjnych negocjacji między władzą a Majdanem w celu sformowania pakietu rozwiązań, które byłyby zdolne zdjąć ostrość kryzysu politycznego i stworzyć podwaliny dla dalszej normalizacji w kraju”. Nie wdając się w analizę całego Manifestu, zwróćmy uwagę na to, że póki co wśród różnych celów, zadań i mechanizmów ich realizacji nie ma wzmianki o koncepcie ewentualnej wielkiej koalicji rządowej. Oczywiste jest, że nie jest to przypadkowe. Wielka koalicja jako cywilizowane kompromisowe rozwiązanie wymaga pewnego poziomu kultury politycznej, którą w normalnych warunkach posiadają partnerzy. W sytuacjach, gdy w kraju mamy taki czy inny podział głównych sił politycznych i niewielką różnicę między nimi w wyborach, wielka koalicja jest potrzebna i pożyteczna, jak było niedawno w Niemczech. Nie zapominajmy, że sednem kultury politycznej nie jest dyktatura większości czy mniejszości, a gwarancja praw politycznych i socjalnych zarówno większości elektoralnej, jak i mniejszości. Jeśli chodzi o Partię Regionów, trudno mówić w ogóle o jakiejkolwiek kulturze. Partia Regionów wyraźnie „zaprezentowała” się jako mafijno-bandycki oligarchiczny twór, który bezwzględnie, poprzez utrwalanie już stworzonego przez siebie reżimu represyjno-terrorystycznego, zmierza do ustanowienia totalitarnej dyktatury. W swoim zaślepieniu żądzą wzbogacenia i okrutnej, nieograniczonej arogancji, bazującej na rozbudowanych siłach policyjno-wojskowych i służbach, ta władza lekceważy nawet wielotysięczne demonstracje na placach stolicy oraz wielu miast i miasteczek Ukrainy. Czy zatem celowe jest siadanie z takim „partnerem” do stołu negocjacyjnego i czego należy się po nim spodziewać? Jednak rozmawiać trzeba. Nie ma czasu czekać na zmianę obecnej mentalności politycznej oligarchatu. Negocjacje trzeba prowadzić z realnym partnerem, takim, jakim on jest. Co więcej, same negocjacje właśnie trzeba też prowadzić z nastawieniem na zmianę tej mentalności, która w życiu politycznym stale stosuje i praktykuje tylko przemoc, kłamstwo, fałszerstwa, łapówkarstwo, szantaż, morderstwa oraz wszystkie inne „dzielne” środki i metody ze starego bolszewickiego arsenału. Dokładniej, chodzi właściwie o to, aby zmusić ich nosicieli do niestosowania tych metod i praktyk. Inna Bohosłowska, która wyszła z frakcji Partii Regionów i z samej partii, oświadczyła, że jej zdaniem we frakcji jest co najmniej 60 osób, które nie zgadzają się z polityką Janukowycza. Ale nie poszły one w jej ślady, bo się boją… Lecz ich strach nie jest wieczny. A sam proces pokojowej rewolucji bywa przewlekły i jego zakończenie trwa nierzadko dłużej, niż chciałoby się spodziewać. Należy stale pamiętać, że za Janukowyczem i jego ekipą stoi Moskwa. I dopóki Kreml będzie dyrygował Partią Regionów, kompromisu nie ma co oczekiwać. dobrej muzyki, dobrego teatru i kina, wspaniałego malarstwa i wolnego Słowa. Chcemy, aby nasze dzieci spokojnie się uczyły i zdobywały wykształcenie. Wzywamy w roku 200-lecia naszego Geniusza i Proroka Tarasa Szewczenki do zachowania w Ukrainie NIEPODLEGŁOŚCI, SOBORNOŚCI i PRAWA DO EUROPEJSKIEGO WYBORU!!! Maria MYKOŁAJCZUK, artystka ludowa Ukrainy, Kijów; Wałentyna KOWALSKA, artystka ludowa Ukrainy, Kijów; Łarysa KADYROWA, artystka ludowa Ukrainy, Kijów; Tamara BOJKO, zasłużona działaczka sztuki, Kijów; Ludmyła ŻOHOŁ, artystka ludowa Ukrainy, Kijów; Łarysa BRIUCHOWECKA, redaktor czasopisma „KinoTeatr”, Kijów; Hałyna KRYWORCZUK, producentka serialu „Gra losu”, Kijów; Hanna HOROBEC, dyrektor wydawnictwa „Horobec”, Kijów; Iryna KLUCZKOWSKA, dyrektor MIOK, Uniwersytetu „Lwiwska politechnika”, Lwów; Hałyna MENKUSZ, artystka ludowa Ukrainy, Kijów; Hałyna STEFANOWA, aktorka, laureatka nagrody im. W. Stusa, Kijów; Nonna-Anna STEFANOWA, dziennikarka, „5 kanał”, wykładowca KNU TKiT im. I. K. Karpenki-Karego, Kijów. Zbiór podpisów trwa.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
