Strona · s. 4strona oryginału ↗
Charków jako stolica — pierwsza czy ostatnia?
Слово Просвіти, №05 за 2014 рік
Wasyl SZPITZER, m. Lwów. Czasami Charków nazywa się pierwszą stolicą Ukrainy. Nie dziwiłem się, gdy mówiono tak w czasach radzieckich, ponieważ przekręcanie i fałszowanie historii było wtedy sprawą zwyczajną i, według miar bolszewickiej propagandy, nawet konieczną. Wszak tym samym jakoś spychano w cień stolice Ukraińskiej Republiki Ludowej oraz Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej. Jednak ten sztucznie zaszczepiony stempel o pierwszej stolicy chcąc nie chcąc przewija się i w naszych dniach. Kiedyś usłyszałem go z ust bardzo szanownego, nie pierwszej już młodości członka Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, a niedawno na jednym z ukraińskich kanałów telewizyjnych miasto, w którym bezczynią Gepa i Dopa, niszcząc wszystko, co ukraińskie i narzucając „ruskij mir”, również zostało wywyższone do miana pierwszej stolicy Ukrainy. Zatem rozbierzmy się w historii tej kwestii i postawmy wszystko na swoje miejsca, nie zostawiając szulerom i obojętnie nieodpowiedzialnym ludziom możliwości mówienia nieprawdy, wystawiając się na pośmiewisko. Encyklopedyczne i wszystkie inne słowniki dają definicję, że stolica — to główne miasto państwa, w którym przebywają wyższe organy władzy państwowej. Jeśli mówić o państwie Ukraina, to jest ono spadkobierczynią Rusi Kijowskiej (tak jak Grecy są spadkobiercami Starożytnej Grecji czy Włosi spadkobiercami Starożytnego Rzymu i Cesarstwa Rzymskiego). Tym bardziej, że według spisu ipatijewskiego nazwa „Ukraina” używana była już od 1187 roku: opowiadając o śmierci perejasławskiego księcia Wołodymyra Hlibowycza podczas wyprawy na Połowców, Latopis Kijowski mówi, że „za nim to Ukraina bardzo rozpaczała”. Ruś Kijowska (Ukraina) oficjalnie istniała od IX wieku i centrum tego państwa, czyli jego stolicą, było miasto Kijów. Dlatego Kijów był, jest i zawsze będzie pierwszą stolicą Ukrainy. Chcę przypomnieć namiętnym wielbicielom innej „pierwszej stolicy”, że Charków pojawił się dopiero po ponad półtora tysiąclecia — w 1654 roku. Dalszy rozwój Rusi Kijowskiej i formowanie państwa Ukraina odznaczały się nieprostymi wydarzeniami historycznymi, w procesie których powstawały nowe stolice. Wołyński książę Roman Mścisławowicz Wielki zjednoczył księstwa halickie i wołyńskie, a w 1203 roku zajął także Kijów. Stolicą potężnego ukraińskiego państwa księcia Romana stało się miasto Halicz (druga stolica), które tradycyjnie miało ścisłe związki z krajami Europy Zachodniej, a nie Kijów, który przedkładał stosunki z Bizancjum. Po zajęciu Kijowa przez Tatarów i ich wtargnięciu do państwa halicko-wołyńskiego król Danyło Halicki wyznaczył na stolicę miasto Chełm (trzecia stolica), a jego syn, król Lew Danyłowycz, w 1272 roku przeniósł stolicę do miasta Lwów (czwarta stolica). W czasach państwa hetmańskiego, odrodzonego drogą narodowowyzwoleńczej walki narodu ukraińskiego pod wodzą Bohdana Chmielnickiego, lista stolic Ukrainy powiększyła się o miasta Czehryń, Baturyn i Głuchów. Nazywamy je stolicami hetmańskimi. Po ćwierć tysiąclecia Ukraina znów odrodziła się jako państwo — 7 listopada 1917 roku została proklamowana Ukraińska Republika Ludowa ze stolicą w Kijowie. W następnym roku, po rozpadzie imperium austro-węgierskiego, powstała Zachodnioukraińska Republika Ludowa ze stolicą we Lwowie. 22 stycznia 1919 roku doszło do zjednoczenia tych dwóch samodzielnych państw i stolicą Sobornej i Suwerennej Ukrainy pozostał dawny Kijów. Rosyjscy bolszewicy nie mogli pogodzić się z utratą Ukrainy, bo, jak twierdził Lew Trocki (prawdziwe imię i nazwisko — Lejba Dawidowicz Bronsztejn), — „Bez Ukrainy nie ma Rosji. Bez ukraińskiego węgla, żelaza, rudy, soli, Morza Czarnego — Rosja istnieć nie może (tego samego poglądu trzymają się i dzisiejsi rosyjscy „lejbowie”). Właśnie Trocki stał się głównym organizatorem zbrojnego napadu bolszewickiej Rosji na Ukraińską Republikę Ludową. Szczególnym okrucieństwem w tej wojnie odznaczył się Murawjow, który był zagorzałym przeciwnikiem „ukrainizacji” (wypociny tego degenerata-sadysty do dziś robią swoją czarną robotę i w Niepodległej Ukrainie). Jeździł po Kijowie na samochodzie pancernym z napisem „Śmierć Ukraińcom”, na jego rozkaz bolszewickie wojska rozstrzelały w Kijowie prawie 5 tysięcy cywilnych mieszkańców, zabili kijowskiego Metropolitę Wołodymyra. Jednak rosyjskim najeźdźcom nie udało się zakorzenić w Kijowie, dlatego w marcu 1918 roku proklamowali Charków, który okupowali wcześniej, stolicą Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki — mitycznego bolszewickiego tworu, który wchodził w skład Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Radzieckiej. Z czasem rosyjscy lejbowie i illicze zrozumieli, że przesadzili i przemianowali ją na Ukraińską Socjalistyczną Republikę Radziecką, nadając jej dla pozoru symboliczną niepodległość. Charków otrzymał okazję przez całe piętnaście lat być stolicą tej komuno-bolszewickiej Ukraińskiej SRR. Zatem Charków nie może nazywać się pierwszą stolicą Ukrainy, bo przed nim stolicami naszych ziem były miasta Kijów, Halicz, Chełm, Lwów, znów Kijów, Czehryń, Baturyn, Głuchów, jeszcze raz Kijów — jako stolica Ukraińskiej Republiki Ludowej. Co prawda, próby przypisania Charkowowi stołecznego pierworództwa nie powinny wywoływać szczególnego zdziwienia, bo praktycznie cała rosyjska, a tym bardziej bolszewicka, historiografia zbudowana jest na ciągłych fałszerstwach. Wiadomo, że na przedmoskiewskich ziemiach wiodły żywot półdzikie plemiona ugrofińskie (czudź, czuchna, moksza, jugra, erzja, samojedzi itd.), które nie miały żadnych praw, zwyczajnej moralności, żyły w ziemiankach, jadły surowe mięso i surową rybę, nie znały rolnictwa. Stopniowo ukraińscy misjonarze okulturowali ich, nawrócili na wiarę chrześcijańską, nauczyli języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, a kijowscy wojewodowie zaczęli tworzyć na tych ziemiach księstwa. Nie mrugnąwszy nawet okiem, rosyjscy historycy zaliczyli te narodowości do Słowian, a dla Moskowii ukradli nazwę Ruś, transformując ją w miano Rosja. Powszechnie wiadomo, że chrzest Ukrainy-Rusi odbył się w Kijowie ponad tysiąc lat temu, a czy słyszał ktoś o chrzcie Moskali? To dlaczego Rosjanie świętowali 1025-lecie naszego chrztu, jak swoje własne, w Moskwie, o której pierwsze wzmianki pojawiły się półtorej setki lat po tym wydarzeniu? Też chcą być pierwszymi, jak i Charków? Niezaprzeczalnym jest ten fakt, że podpisując pakt Mołotow-Ribbentrop i rozpoczynając wspólnie z nazistowskimi Niemcami II wojnę światową, bolszewicka Rosja przewodzi liście krajów-kolaborantów. Jednak tutaj Moskwa z jakiegoś powodu nie pragnie trzymać „zaszczytnego” pierwszeństwa, a wręcz przeciwnie, sowieccy historycy nazywają największymi kolaborantami ukraińskich nacjonalistów. Kontynuując ten szereg z uwzględnieniem zamiaru przewodniczącego Charkowskiej Obwodowej Administracji Państwowej Mychajła Dobkina, by zaangażować do ochrony porządku publicznego kozaków, można powiedzieć i takie: jeśli Charków — to pierwsza stolica Ukrainy, to Gepa i Dopa — to rasowi kozacy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
