Strona · s. 7strona oryginału ↗
Dzień Obrońcy Ukrainy
Слово Просвіти, №05 за 2014 рік
Iwan BONDARENKO, obw. czerkaski
Stało się już tradycją, że co roku oddajemy hołd młodym obrońcom Ukrainy pod Krutami. W szkole opowiadamy uczniom o Krutach, o młodych gimnazjalistach, którzy polegli w okrutnej bitwie, broniąc młodego Państwa Ukraińskiego przed zbirami Lenina. Bronili swojego kraju, swojej ziemi, swojego narodu, swojej Ojczyzny — Ukrainy. To byli jeszcze dzieci, które z szczególnym okrucieństwem kłuły bagnetami obłąkane, pijane marynarze. A kto wysłał te wojska na Ukrainę? Lenin wysłał. A dlaczego jednak do dziś stoją pomniki twórcy komunistycznej cywilizacji, obcego najeźdźcy Uljanowa-Lenina? Jak to rozumieć, jak to wyjaśniać? Kruty to fakt historyczny, a nie mityczna bitwa pod Pskowem i Narwą. Lenin nazwał żołnierzy UNR „petlurowskimi bandami”, a wszystkich Ukraińców, którzy bronili swojego kraju — „bandytami”. W rzeczywistości bandy były leninowskie. Dla sąsiedniego państwa 23 lutego jako święto być może jest logiczne, ale dla Ukrainy? Ukraina to nie Rosja. To czysta woda janczarstwa. Wszyscy już wiedzą, że Lenin zdławił nowo narodzone Państwo Ukraińskie, zagarnął ukraińskie ziemie, poniewierał ukraińskim narodem, ustanowił okupacyjną władzę sowiecką, zorganizował i sprowokował bratobójczą wojnę domową na terytorium Ukrainy w latach 1918—1922, a jego wierny uczeń Stalin zdławił ukrainizację, rozstrzelał ukraińską elitę, zagłodził Ukraińców straszliwym, zaplanowanym głodem, dokonał planowej czystki patriotów Ukrainy w 1937 roku i w latach następnych. Taką cenę zapłacił ukraiński naród za swoją wolność. Pod Krutami młodzi ludzie nie z Leninem w sercu bronili Ukrainy. O Krutach T. H. Szewczenko powiedziałby dziś: Oto, ludzie, nasza chwała, chwała Ukrainy! Nie jest miejscem dla „okrutnego kata” na ukraińskiej ziemi. Wasyl Symonenko gniewnie pyta: „Gdzie teraz jesteście, kaci mojego narodu?” A ci kaci, zdrowym rozsądkiem trudno to pojąć, u nas są uosobieni w pomnikach-bożkach przez obcych najeźdźców, zdrajców-rodaków, siepaczy organów karnych i represyjnych. Według rady Szewczenki trzeba było „kropidłem nową chatę wymieść”. Dziś „wszystko żywy” z wyniosłą pogardą poniża i depcze naszego Ojca Tarasa i wszystkich Ukraińców w niepodległej Ukrainie, podkreśla naszą niższość, sieje wrogość i niezgodę, rozdziela ukraińskie społeczeństwo, a władza udaje, że tego nie ma: A on Niech szaleje na ziemi, Niech prorokowi zadaje razy, Niech nas wszystkich krzyżuje. „Okrutny wróg Ukrainy, głodna wilczyca!” Katarzyna II nazwała zaporoskich kozaków „gniazdem zbójców”. Wcześniej jeszcze Mazepę nazwano zdrajcą, potem Petlurę — bandytą, Banderę — faszystowskim pomagierem, Czarnowoła — tłumaczem więziennym, Juszczenkę — kimś takim i owakim. Komuś bardzo zależy na tym, żebyśmy nie mieli własnej historii, własnych bohaterów. Znane jest stanowisko T. H. Szewczenki wobec wyzwoleńczej walki narodów w ostrym sprzeciwie: Kłamiesz, ludożerco! Za świętą prawdę-wolność Zbójca nie stanie.
Wojownicy OUN–UPA mieli szlachetny cel: własne państwo bez Stalina i Hitlera. Czyż z dobrej woli młodzi chłopcy i dziewczęta szli do lasów walczyć z Niemcami i enkawudzistami? Nie ma wątpliwości, że komuniści pozostawili krwawy ślad w naszej historii. Prawie 74 lata temu straszliwe imperium bolszewików upadło, lecz jego oprawcy pozostali i stawiają zajadły opór prawdziwemu odrodzeniu narodowemu. Dziś losem Ukrainy decyduje „ten zastraszony poniżeniem, nędzą i ubóstwem, zabity naród”, bo — jak napisał Wasyl Symonenko — „w jego gorących żyłach płynie i huczy krew kozacka!”, bo to właśnie on, jak zapisano w Konstytucji Ukrainy, jest jedynym źródłem władzy. Musimy budować najlepsze europejskie państwo na ukraińskiej idei poezji-nauki T. H. Szewczenki. Musimy zorientować się na człowieka-patriotę, który zbuduje narodowo świadome, harmonijne, wysoko moralne społeczeństwo, na człowieka, który ukształtuje samego siebie i zrealizuje prawdziwe odrodzenie narodowe. Proponuję, aby Ukraińcy obchodzili co roku 29 stycznia Dzień Obrońcy Ukrainy, a nie jakiejś mitycznej Ojczyzny. Chwała naszej rodzinnej Ukrainie!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
