Strona · s. 7strona oryginału ↗
Brudne tańce „gimnazjalistki”
Слово Просвіти, №05 за 2017 рік
Emilia FROŁOWA, członkini NSJU, członkini WUT „Proświta” im. T. Szewczenki. W tym konflikcie najbardziej uderza lekceważenie, z jakim urzędnicy od edukacji, począwszy od zarządu miejskiego aż po Ministerstwo, odrzucają argumenty rodziców, pedagogów i aktywistów dotyczące zachowania szkoły, przymykając oczy na naruszenia prawa przez główną edukatorkę Konstantynówki Olgę Barabasz. Swego czasu do szkoły przyjeżdżał wiceminister edukacji i nauki Ukrainy Pawło Chobzej, na którego wsparcie bardzo liczyli rodzice i pedagodzy placówki. Ale cud się nie zdarzył: kijowski gość nie usłyszał ich, od razu dał do zrozumienia, że będzie bronił honoru munduru. I sumiennie robił to wraz z dyrektor Departamentu Edukacji i Nauki Donieckiej Obwodowej Wojskowo-Cywilnej Administracji Nadią Oksenczuk, która wie o licznych naruszeniach O. Barabasz, a mimo to z jakiegoś powodu ją wspiera. Po wizycie szanownego gościa urzędnicy miasta i obwodu stali się jeszcze bardziej zuchwali, bo zrozumieli, że ich działaniom dano „zielone” światło. Ale rodzice się nie poddali. Międzyresortowa komisja w składzie specjalistów Państwowej Inspekcji Placówek Oświatowych Ukrainy oraz MONU, która odwiedziła miasto później, wydawało się, zbadała podwodne rafy konfliktu. A rozpoczął się on, gdy O. Barabasz w sierpniu 2015 roku na zebraniu rodziców i pedagogów Szkoły Ogólnokształcącej nr 1 oświadczyła, że placówka oświatowa zostanie zlikwidowana w maju 2016 roku, a po remoncie do jej pomieszczeń zostanie przeniesione rosyjskojęzyczne gimnazjum. Urzędniczka dziarsko zabrała się za niszczenie ukraińskojęzycznej szkoły i już 3 września 2015 r. bezprawnymi zarządzeniami przeniosła dzieci czterech klas do innych szkół, ignorując pisemne oświadczenia rodziców, którzy się z tym nie zgadzali. Konflikt między Szkołą Ogólnokształcącą nr 1 a naczelnikiem wydziału edukacji przybierał na sile. Dzisiaj szkoła, tak jak wcześniej, broni prawa do istnienia, a „kierowniczka” edukacji walczy o swój plan jej likwidacji i kontynuuje przygotowania gimnazjum do przeprowadzki do pomieszczeń Szkoły Ogólnokształcącej nr 1. Wielce Szanowna Pani Minister! Zarząd Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki właśnie otrzymał i opublikował w gazecie „Słowo Proświty”, nr 4 odpowiedź na Uchwałę naukowo-praktycznej konferencji „Język państwowy w edukacji” z 5 października 2016 roku z podpisem pierwszego wiceministra W. W. Kowtuncia. Dziękujemy za odpowiedź. Ale odpowiedź jest daleka od pełnej. Poza uwagą pozostały takie punkty uchwały: „Ministerstwu Edukacji i Nauki Ukrainy: a) aby podnieść prestiż języka ukraińskiego wśród uczniów i zapewnić ich pełnowartościową biegłość językową, w ciągu 26 stycznia 2017 r. odbyła się sesja rady miejskiej. W przeddzień na oficjalnej stronie internetowej miejskiego komitetu wykonawczego zapowiedziano projekt decyzji dotyczący utworzenia BAZOWEJ placówki oświatowej (uwaga!) poprzez połączenie Szkoły Ogólnokształcącej I—III stopnia nr 1 oraz Zespołu Szkolno-Przedszkolnego „Gimnazjum ze szkołą ogólnokształcącą I stopnia”. Na świat miał przyjść „Zespół Szkolno-Przedszkolny „Gimnazjum—szkoła ogólnokształcąca I—III stopnia”. W projekcie „zapomniano” wskazać język tak zwanej szkoły bazowej, przecież Szkoła Ogólnokształcąca nr 1 jest ukraińskojęzyczna, a rosyjskojęzyczne gimnazjum stało się dwujęzyczne dopiero od 1 września 2016 roku. Ale z tą decyzją nie zgadza się część rodziców gimnazjum. Projekt decyzji, który zaproponowano radnym, nie wytrzymywał żadnej krytyki, nie miał nic wspólnego z utworzeniem bazowej placówki. W rzeczywistości urzędniczka przy wsparciu władz miejskich po prostu postanowiła przesiedlić do szkoły gimnazjum, bo jej budynek nie odpowiada wielu normom sanitarnym. A czyż władze oraz O. Barabasz, która z zapałem opiekuje się gimnazjum, „nie widziały” opłakanego stanu placówki, dopóki nie ustaliła tego międzyresortowa komisja, która pracowała w Konstantynówce w październiku 2016 roku? Zatem „reorganizacja” przewidywała likwidację Szkoły Ogólnokształcącej nr 1, a nielegalne utworzenie bazowej placówki oświatowej miało zamaskować tę operację. O. Barabasz, pracując nad projektem, naruszyła Uchwałę Gabinetu Ministrów Ukrainy z 20 stycznia 2016 roku, którą zatwierdzono Regulamin „O okręgu oświatowym” i szczegółowo wyłożono algorytm tworzenia bazowej placówki w okręgu oświatowym. Urzędniczka, próbując stworzyć niezrozumiały hybryd dwóch placówek oświatowych, zignorowała pkt 2 Regulaminu, gdzie powiedziano, że „założycielami (współzałożycielami) okręgu oświatowego (bazowej placówki, jej filii) mogą być przedstawicielskie organy samorządu lokalnego zjednoczonych terytorialnych wspólnot, rady rejonowe. Ale przecież w Konstantynówce zjednoczonej terytorialnej wspólnoty nie utworzono, więc i okręgu oświatowego być nie może, a więc i bazowej placówki również. Nie ma sensu dalej analizować „nieskazitelnie” przygotowanego projektu, bo przydarzyła mu się przykra „niespodzianka”. W przeddzień sesji na posiedzeniu komisji radnych ds. edukacji przedstawiciele komitetu rodzicielskiego szkoły poinformowali radnych o długotrwałym konflikcie, podpierając argumenty dotyczące bezprawnych działań urzędniczki faktami, dokumentami, rozporządzeniami i zarządzeniami. Rodzice wyrazili nieugięte stanowisko dotyczące niemożliwości połączenia szkoły z gimnazjum, poprosili komisję o szczegółowe zbadanie sytuacji i niewnoszenie sprawy pod obrady sesji. Jeśli chodzi o sporny projekt, to rodzice, pedagodzy i aktywiści postawili na nogi wszystkie instancje — od władz miejskich i Departamentu Edukacji i Nauki Donieckiej Obwodowej Wojskowo-Cywilnej Administracji po MONU. Czyli dokument niespodziewanie zyskał rozgłos, na co nie liczyli jego autorzy, planując szybkie jego „przepchnięcie”. Ale sekretarz rady miejskiej Jurij Rozumny, który wcześniej wysyłał rodzicom, nauczycielom i aktywistom szczere odmowy na skierowane do niego wnioski i absolutnie nie reagował na działania naczelnika wydziału edukacji, jednak zaryzykował wniesienie pod obrady sesji projektu decyzji. Ale to już był… inny dokument. W kuluarach władz miejskich go przerobiono. Nowy tekst na stronie się nie pojawił, radni się z nim nie zapoznali, na sesji O. Barabasz po prostu go odczytała! I to wtedy, gdy rozstrzyga się najważniejsza dla miasta sprawa! Kiedy każde zdanie, każde sformułowanie, każda fraza i przecinek w dokumencie mają ogromne znaczenie. Ale czy warto dziwić się takim manipulacjom, kiedy głównym celem jest przyjęcie tej decyzji! Radnym zaproponowano przerobiony projekt, a oni dyskutowali o tym, który był na stronie i który gruntownie przeanalizowali. Na sesji było gorąco, bo uczestnicy konfliktu i ich zwolennicy rozumieli, że od decyzji radnych wiele zależy. U radnych, którzy mieli styczność z sferą edukacji, pojawiło się wiele pytań do O. Barabasz, jej propozycja dotycząca umieszczenia w jednym budynku szkoły i gimnazjum jest destrukcyjna i niedopuszczalna. Komitet rodzicielski miał swoje kontrargumenty, które zdołali częściowo przedstawić radnym pomimo wszystkich starań J. Rozumnego, by nie dać im dojść do głosu. A nowy projekt był zbyt ciekawy. Nie chodziło już o BAZOWĄ placówkę oświatową, a „Zespół Szkolno-Przedszkolny „Gimnazjum—szkoła ogólnokształcąca I—III stopnia” rady miejskiej m. Konstantynówka nr 1”. Projekt-abrakadabra, gdzie na pierwszym miejscu, oczywiście, stoi gimnazjum, datowany z jakiegoś powodu na 2016 rok.
W obronie szkoły stanęli aktywiści organizacji społecznej, którą „edukatorka” z jakiegoś powodu uparcie nazywa partią, dlatego oskarżyła szkołę o zaangażowanie polityczne, o czym zameldowała wysokim przełożonym z Donieckiej Obwodowej Wojskowo-Cywilnej Administracji, którzy przyjechali zobaczyć, jak przebiega remont szkoły. Na dodatek złożyła oświadczenie, że przedstawiciele pierwszej szkoły oraz „partyjniacy” zerwali sesję. Było to cyniczne kłamstwo. Na „zerwanych” obradach radni kontynuowali podejmowanie decyzji w jeszcze 15 sprawach. Po prostu Ju. Rozumnyj, wyczuwszy nastroje radnych, którzy, sądząc po ich wystąpieniach i uwagach, nie zagłosowaliby za projektem utworzenia takiej placówki oświatowej, zdjął punkt z porządku obrad, podkreślając, że projekt wymaga dopracowania i zostanie rozpatrzony na innej sesji. Ale urzędniczka nie poddawała się i próbowała się zrehabilitować. Na spotkanie z władzami obwodowymi pojawiła się z grupą wsparcia, zaprosiła dziennikarzy telewizyjnych, przywiozła delegację nauczycieli i urządziła tani spektakl „Ratujcie gimnazjum!”. „Aktorzy” domagali się od przełożonych zachowania statusu gimnazjum i jego nazwy. Urzędniczka próbuje zniszczyć szkołę wszelkimi sposobami. Można wygłaszać piękne słowa o języku ukraińskim, oskarżać wszystkich o zdradę, robić z siebie niezrównanego bojownika z korupcją, a w rzeczywistości być zatwardziałym urzędnikiem, cynicznym, kłamliwym, który dla osobistych ambicji gotów jest zrujnować nawet ukraińskojęzyczną szkołę i jej zespół. Wyjście z tej skomplikowanej sytuacji istnieje: pozostawić Szkołę Ogólnokształcącą nr 1 SZKOŁĄ i po remoncie otworzyć jej drzwi dla dzieci z każdej szkoły, w tym także z gimnazjum, które będą miały chęć uczyć się w języku państwowym. Ale dopóki ta urzędniczka kieruje oświatą w Konstantynówce, na żadne pozytywne zmiany, w przekonaniu rodziców, w szkołach i przedszkolach nie ma co liczyć. Już prawie półtora roku „Słowo Proświty” informuje opinię publiczną o konflikcie wokół ukraińskojęzycznej Szkoły Ogólnokształcącej nr 1 w przyfrontowej Konstantynówce w obwodzie donieckim. Wie o nim cała Ukraina, ale nawet to nie skłania władz do jego ostatecznego rozwiązania. Obecnie pojawiły się spory wokół nowego projektu ustawy o języku, więc czy trzeba kogoś przekonywać, jak ważne jest właśnie teraz walczyć o każdą taką szkołę, zwłaszcza w Donbasie? Prawdziwą, ukraińskojęzyczną, a nie jakąś hybrydową, dwujęzyczną?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
