Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Instytucja naukowa czy kółko amatorskie?

Слово Просвіти, №05 за 2017 рік

Ukraińska przeszłość w obrazach Stanisława Antoniuka. W Centralnym Domu Artysty Narodowego Związku Artystów Ukrainy otwarto wystawę indywidualną żytomierskiego artysty, członka NZAU Stanisława Antoniuka „Pamiętaj naszą przeszłość — bo bez niej nie będzie przyszłości”. W ekspozycji zaprezentowano dzieła twórcy, powstałe w ciągu ostatnich dziesięciu lat. W Ukraińskim Kryzysowym Centrum Medialnym odbyła się konferencja prasowa na temat: „Ministerstwo Kultury próbuje zlikwidować Centrum Kurbasa”, w której wzięli udział przedstawiciele Narodowego Centrum Sztuki Teatralnej im. Łesia Kurbasa. Przedstawiamy uwadze czytelników fragmenty ich wystąpień. Ołeksandr HERASYMOW, prawnik Centrum Kurbasa: — Ministerstwo Kultury Ukrainy wydało zarządzenie, zgodnie z którym zmienia się status naszego centrum, a działalność naukowa zostaje zlikwidowana jako podstawowa. Ministerstwo Kultury chce, aby nasza instytucja stała się kulturalno-oświatową. Jednak Ministerstwo przekroczyło swoje uprawnienia, ponieważ zlikwidować instytucję można tylko za zgodą założyciela. W tym przypadku jest to Gabinet Ministrów Ukrainy, który takiej zgody nie wyraził. Ministerstwo proponuje nam, abyśmy sami zmienili swój status i w istocie szantażuje zespół. Jeśli nasza instytucja będzie kierować się Ustawą o kulturze, to nam będą wyznaczać kierownika. A obecnie wybiera go zespół. Takie zmiany pozwolą Ministerstwu mieć kontrolę nad Centrum, a potem je zlikwidować. W istocie jest to atak typu raider, aby przejąć kontrolę nad Centrum i pomieszczeniami. Ołeksandra CZAJKA, zastępca dyrektora Centrum: — Pod koniec lat 80. i na początku 90. ubiegłego wieku znani działacze teatralni Łeś Taniuk i Nelli Kornijenko, przywracając ukraińskiej historii imiona wybitnych postaci kultury narodowej, stworzyli międzynarodowe wirtualne centrum Łesia Kurbasa. Potem przy wsparciu działaczy politycznych, a w szczególności Wiaczesława Czornowoła, założyli Państwowe Centrum Kurbasa. Koncepcja Centrum bazowała na kurbasowskiej wizji aktora jako Rozumnego Arlekina, zatem Centrum miało zajmować się nauką. Starannie przestudiowaliśmy doświadczenia krajów Europy Zachodniej i sformowaliśmy innowacyjną strukturę badawczą, która przewiduje współdziałanie teorii ze scenicznym eksperymentem, dramaturgią, pokrewnymi sztukami w szerokim kontekście humanistycznym. Swego czasu działania ministra kultury z Partii Regionów Mychajła Kułyniaka wywołały ostrą krytykę w mediach ze strony Centrum, po czym finansowanie Centrum zaczęto ucinać, planowano przekazać pomieszczenia w inną formę własności. Ale po zmianie władzy ta tendencja nie zmieniła się i dzisiaj mamy okres kulminacyjny — nakazują nam dobrowolnie przejść w inny status. Dobrze rozumiemy, czym jest centrum kulturalno-oświatowe, to zapewnienie amatorskiej twórczości i wypoczynku. Neda NEŻDANA, kurator projektów dramaturgicznych Centrum: — Centrum Kurbasa to jedyna taka instytucja na Ukrainie. Paradoksalne, że próbują ją zniszczyć właśnie w roku jubileuszu Łesia Kurbasa. W naszym kraju istnieją tysiące amatorskich klubów. Po co likwidować jedyne centrum naukowe, aby stworzyć jeszcze jedną instytucję amatorską? I to problem nie tylko naszego Centrum, zachodzi proces deintelektualizacji kraju. Zniszczono program wsparcia współczesnej ukraińskiej dramy oraz tłumaczeń zagranicznej, natomiast żadnego analogicznego programu nie stworzono. W Europie dużą uwagę w branży teatralnej przywiązuje się do kwestii zachowania dziedzictwa narodowego, rozwoju i innowacji. A na Ukrainie wspierają teatr państwowy, który w istocie jest komercyjny. (Takiego czegoś nie ma nigdzie w Europie). Nasze Centrum przygotowało do druku „Antologię sztuki dziecięcej”. I państwo nie tylko nie wsparło jej wydania, ale nawet znalezione na ten cel środki grantowe od ponad roku są zablokowane przez państwo na naszym koncie. A w spektaklach dla dzieci propaguje się „russkij mir” — w Kijowie tak samo, jak w okupowanym Doniecku. Jeśli w sferze kina mamy pewne pozytywne przesunięcia, to ta reforma, która zachodzi w branży teatru, jest antyeuropejska. W Ministerstwie Kultury pragną nie współpracować z tysiącami wolnych artystów, a kierować setką dyrektorów teatrów z celami komercyjnymi. Podobne procesy już zaszły w putinowskiej Rosji. To problem nie tylko Centrum Kurbasa, a całej Ukrainy. Łarysa WENEDYKTOWA, pracownik naukowy Centrum: — Dzisiaj Centrum Łesia Kurbasa znajduje się w awangardzie współczesnej sztuki światowej. A sztuka współczesna jest bardzo bliska nauce. Naszą działalność naukowo-eksperymentalną Ministerstwo Kultury chce zastąpić kulturalno-oświatową. To, co robi Ministerstwo, to dziedziczenie metod Związku Radzieckiego, społeczeństwa totalitarnego. Każdy człowiek w takim społeczeństwie nie może podejmować decyzji. A decyzje za niego podejmuje patron. ...szych muzeów Ukrainy, a także prywatne kolekcje krajów bałtyckich, Francji, Niemiec, USA itp. „To pierwsza wystawa indywidualna artysty w Centralnym Domu Artysty NZAU. Jego dzieła są monumentalne, ciekawe. Wielokrotnie podkreślałem, że dla każdego artysty niezwykle ważne jest, aby miał swój swoisty autorski styl. Właśnie taki styl widzimy we wszystkich pracach Stanisława Antoniuka. Na każdej zbiorowej wystawie artystycznej widzowie przede wszystkim zwracają uwagę na jego płótna. Obecnie rozstrzyga się kwestia nadania S. Antoniukowi tytułu — Zasłużony Artysta Ukrainy. Dawno na niego zasłużył swoją pełną poświęcenia pracą” — zaznaczył dyrektor Dyrekcji Wystaw Ihor Wołoszuk. Na otwarciu wystawy wystąpili artyści, rodacy Stanisława Antoniuka, przedstawiciele muzeum sztuki z Kropywnyckiego oraz Kmitowskiego Muzeum Sztuk Pięknych, któremu pan Stanisław podarował wiele własnych prac. W swoich wystąpieniach zaznaczali, że w dziełach twórcy odzwierciedlone są tradycje kulturowe Żytomierszczyzny i całej Ukrainy. Płótna przyciągają swoją kolorystyką i sposobem odtwarzania. Prace malarskie naśladują najlepsze wzorce szkoły impresjonizmu. Poprosiliśmy pana Stanisława o krótkie opowiedzenie o swojej twórczości. „To już moja 82. wystawa indywidualna. W swoich pracach staram się przedstawić przeszłość narodu ukraińskiego, pokazać jego tradycje. Już dawno zbieram starodawne rzeczy. Wiele z nich można zobaczyć na moich płótnach. Mam nadzieję, że i w przyszłym roku w Centralnym Domu Artysty odbędzie się moja wystawa indywidualna. Pokażę na niej swoje martwe natury. Na 20-lecie katastrofy czarnobylskiej stworzyłem 20 portretów likwidatorów awarii na Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, a teraz pracuję nad dużym projektem, który chcę zakończyć do 80. rocznicy Zwycięstwa w II wojnie światowej. Ma to być 80 portretów weteranów tej wojny” — zaznaczył artysta.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn