Strona · s. 16strona oryginału ↗
Odkryć swojego Szewczenkę
Слово Просвіти, №05 за 2017 рік
Eduard OWCHARENKO Zdjęcie z portali społecznościowych Projekt zbudowany jest na nowej interpretacji wierszy Tarasa Szewczenki we współczesnej muzyce. Praca nad tworzeniem piosenek trwała przez trzy lata, a sprawdzian na „wytrzymałość” przechodziły one przed różnymi audytoriami — od koncertów dla żołnierzy w strefie ATO po prezentacje programu w Anglii, na Litwie, w Niemczech i Kanadzie. W ubiegłym roku program zaprezentowano w Kramatorsku, Siewierodoniecku, Iwano-Frankiwsku, Lwowie, Łucku, Zaporożu, Tarnopolu, Charkowie, Odessie, Użhorodzie, Czerniowcach oraz Chmielnickim. W każdym mieście koncerty odbywały się z innymi orkiestrami, więc w projekt zaangażowano już ponad 1000 muzyków. Program składa się z trzynastu kompozycji, których autorką muzyki jest Łesia Telniuk. Światowej sławy Wałentyn Sylwestrow swoją kompozycję „Sadok wysznewyj…” podarował siostrom, a jej wykonanie wywołało owacje na sali. „Zakończył się rok obchodów jubileuszu Tarasa Szewczenki i zniknął on z afiszy teatralnych Kijowa. Dzisiaj utwory Szewczenki na Ukrainie mają mniejszą biografię sceniczną niż utwory, powiedzmy, Szekspira, to oczywiście nie jest naturalny stan rzeczy. Chciałem, aby Kobziarz znów powrócił na stołeczną scenę i zabrzmiał po współczesnemu. W ubiegłym roku w Iwano-Frankiwsku nasz teatr prowadził festiwal „Karpacka przestrzeń”. Właśnie wtedy ostatecznie uformował się zamysł przeprowadzenia takiego koncertu w Narodowej Operetce Ukrainy, która chętnie podejmuje się każdego ciekawego projektu muzycznego. To wspaniała szkoła dla naszej orkiestry i całego zespołu” — zaznaczył przed rozpoczęciem koncertu dyrektor artystyczny Kijowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Operetki, ludowy artysta Ukrainy Bohdan Strutyński. „Ten program tworzono przez trzy lata, w tym czasie zmieniło się nasze państwo, zmieniliśmy się my. Mamy nadzieję, że podczas koncertu każdy widz odkryje swojego Szewczenkę, że ten projekt dotknie duszy i serca każdego obecnego na sali” — podkreśliła zasłużona artystka Ukrainy Łesia Telniuk. „Po raz pierwszy prezentujemy ten program w Kijowie i po raz pierwszy brzmi on na tak dużej scenie. To będzie koncert oczami kobiety. Powiedziałabym nawet oczami kobiety, która mogłaby go pokochać, być sojuszniczką, albo przyjaciółką, albo żoną. Moim zdaniem, na świecie to pierwsza kobieca interpretacja Szewczenki. Łesia jest kobietą-kompozytorem. I czytała Szewczenkę nie jako towarzysza broni, nie jako wojownika-ideowca, a mimo wszystko odczytywała jego zagadkę” — podkreśliła zasłużona artystka Ukrainy Hałyna Telniuk. Siostry przyznały również, że projekt „Nasz Szewczenko” nie jest hołdem dla mody. Po prostu dojrzały już do tego, aby zaśpiewać poezję Tarasa Szewczenki. Każda z zaprezentowanych piosenek ma swoją historię. Projekt rozpoczynał się od piosenki „Wse upowanije moje…”, która jest modlitwą do Dziewicy Marii. Zapewne trudno znaleźć człowieka, który choć raz w życiu nie powiedział „Panie, zmiłuj się”. Ta piosenka to modlitwa za tych, którzy żyją, i tych, których już nie ma razem z nami. Modlitwa za tych, którzy oddali swoje życie, abyśmy mogli żyć i kochać. Piosenka „I mertwym, i żywym…” powstała na 10 dni przed tym, jak 20 lutego 2014 roku na Majdanie zaczęto strzelać do pokojowych ludzi. Te słowa Szewczenki brzmią jak przeczucia na lata i dziesięciolecia. Trzeba tylko pamiętać, że zwyrodnialcy zawsze są i są gotowi strzelać. Prawdziwym odkryciem dla sióstr Telniuk stała się poezja Tarasa „Rosły ukupoczci…”. Szewczenko, choć nie miał rodziny, znał formułę ludzkiego szczęścia. Tę piosenkę wykonawczynie zadedykowały zakochanym. Swój wiersz „Postawlu chatu…” Szewczenko napisał niedługo przed śmiercią, po tym, jak zdradziła go kobieta, którą kochał. Ale pozostała mu wiara w miłość. Dość ciekawa jest historia piosenki „Sadok wysznewyj…”. Znany ukraiński kompozytor Wałentyn Sylwestrow napisał cykl chóralnych utworów kameralnych do słów Tarasa Szewczenki. Łesia i Hałyna były na koncercie Miejskiego Chóru Kameralnego „Kijów”, który wykonywał te utwory. Po koncercie rozmawiały z kompozytorem. Następnie pan Wałentyn podarował siostrom nuty do poezji „Sadok wysznewyj…”. Jak się okazało, swój utwór W. Sylwestrow zadedykował właśnie im. Podczas koncertu nie zabrakło też wielu niespodzianek. Jak wspomniały wykonawczynie, wychowywały się na piosenkach wybitnego ukraińskiego kompozytora Wołodymyra Iwasiuka. Dzięki swojemu tacie pokochały ukraińskie słowo. Ojciec kompozytora, Mychajło Iwasiuk, bardzo chciał, aby włączyły do swojego repertuaru utwory Wołodymyra. I tego wieczoru zabrzmiała piosenka „Ja pidu w daleki hory”. Wykonawczynie wspomniały też bardzo popularne w swoim czasie trio Marenyczów, wykonując piosenkę z ich repertuaru „Tysza nawkruhy” do słów i muzyki O. Bohaczuka. Żołnierzom, którzy bronią naszej wolności na wschodnich granicach Ukrainy, zadedykowały utwory „Wir meni” oraz „Powertajsia żywym”. A zwieńczeniem koncertu stała się piosenka do słów Oksany Zabużko „Riadok awtobiohrafiji”, która stała się symbolem nieśmiertelności ukraińskiego ducha. W Kijowskim Narodowym Akademickim Teatrze Operetki zaprezentowano projekt sióstr Telniuk „Nasz Szewczenko”, który odbył się przy akompaniamencie orkiestry symfonicznej teatru. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2017 PRENUMERATA—2017 Koszt prenumeraty Koszt prenumeraty
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
