Strona · s. 5strona oryginału ↗
Jurij PEROHANYCZ: «Technologie informacyjne wpływają zarówno na oświatę, jak i na kulturę»
Слово Просвіти, №05 за 2018 рік
Rozmawiamy o technologiach informacyjnych, edukacji i kulturze z Jurijem Perohanyczem — dyrektorem generalnym Stowarzyszenia Przedsiębiorstw Technologii Informacyjnych Ukrainy.
— Od dziesięciu lat jest Pan dyrektorem Stowarzyszenia Przedsiębiorstw Technologii Informacyjnych Ukrainy. Czy istnieje związek między technologiami informacyjnymi a oświatą, kulturą? — Członkowie naszego stowarzyszenia wytwarzają i dostarczają użytkownikom towary i usługi z zakresu technologii informacyjnych (IT). Komputery, sieci, urządzenia mobilne, internet burzliwie zmieniają nasze życie. Zmieniają się także sposoby oświecania ludzi — jeśli w XIX wieku były to przede wszystkim izby czytelnicze, biblioteki, drukowane książki, czasopisma i gazety, to z początkiem minionego stulecia dołączyły do nich radio, potem telewizja, a pod koniec wieku — internet, to w XXI wieku moc procesorów, pojemność pamięci maszynowej, liczba i szybkość kanałów łączności, zasięg tych kanałów w najodleglejszych zakątkach kraju, miniaturyzacja kamer foto i wideo, mikrofonów i głośników, środków geolokalizacji, a także technologie chmurowe, technologie przetwarzania dużych zbiorów danych, sztuczna inteligencja pozwalają wpływać praktycznie na wszystkie aspekty naszego życia. Stowarzyszenie jest ważnym i niezbędnym ogniwem współpracy między biznesem a państwem w kształtowaniu przepisów sprzyjających uczciwej konkurencji w celu zapełnienia rynku nowoczesnymi i dostępnymi dla ludzi produktami IT. W tym celu pomagamy państwu walczyć z przemytem i podróbkami, aby obywatele mieli zapewniony szeroki wybór wysokiej jakości towarów oraz gwarancyjną obsługę. A technologie informacyjne mają bezpośredni wpływ na oświatę i na kulturę. Źródłem informacji dla kształtowania światopoglądu, dla podejmowania decyzji coraz częściej staje się monitor komputera czy ekran tabletu i smartfona. W postać elektroniczną przechodzą gazety, czasopisma i encyklopedie, a wersje papierowe już stają się „luksusem dla smakoszy”. — Założył Pan społeczną organizację „Wikimedia Ukraina”, był Pan członkiem Komitetu ds. rozdysponowywania milionów dolarów, które czytelnicy Wikipedii przekazują Fundacji Wikimedia w San Francisco, osobiście stworzył Pan ponad trzy tysiące artykułów w ukraińskiej Wikipedii. Co inspiruje Pana do rozwijania tej encyklopedii online? — Jestem przekonany, że od jakości i pełni narodowej Wikipedii w dużej mierze zależy przyszłość naszego języka, naszego państwa, narodu ukraińskiego. Profesor Wołodymyr Bilecki, założyciel i redaktor naczelny ogólnoukraińskiego czasopisma „Schid”, gazet „Schidnyj czasopys” i „Kozacki kraj”,
współzałożyciel i przewodniczący Donieckiego oddziału Naukowego Towarzystwa im. Szewczenki, obwodowego towarzystwa języka ukraińskiego, powiedział kiedyś, że stan jakości każdego narodowego sektora Wikipedii jest miarą potencjału narodu do tworzenia produktu kulturalnego, a ogół sekcji językowych Wikipedii jest placem zmagań i reprezentacji światowych kultur, wskaźnikiem ich współczesnych możliwości. Według wskaźnika wielkości (liczba artykułów pomnożona przez ich średnią długość) ukraińska Wikipedia zajmuje 12. miejsce na świecie i jest to rzeczywiście obiektywny wskaźnik naszego kulturalno-edukacyjnego potencjału w świecie. Chciałbym zaapelować do czytelników „Słowa Proświty” — choćby spróbujcie wprowadzić kilka poprawek miesięcznie. To najlepszy sposób, by podziękować Wikipedii i jej redaktorom. I nieważne, czy będziecie tworzyć nowe artykuły, czy ulepszać istniejące. Każda wasza nawet najmniejsza poprawka w artykule Wikipedii pozostanie na wieki. Każda zmiana zapisuje się osobno i może być przejrzana w historii edycji, a w razie potrzeby przywrócona. Nic, co zostało wniesione do Wikipedii, nie może zostać zniszczone na zawsze. — Porozmawiajmy o życiu osobistym. Pana żona jest poetką, prozaiczką, dramaturgiem i tłumaczką, dziennikarką i specjalistką od public relations Tetiana Czerep-Peroganycz. — Mimo różnicy temperamentów (ja jestem sangwinikiem, a Tania cholerykiem) mamy wiele wspólnego. Łączy nas Czernihowszczyzna (moja mama pochodzi z rejonu nosiwskiego, Tania urodziła się w Bobrowyckiem), wychowaliśmy się w rodzinach wiejskich nauczycieli, w dzieciństwie czytaliśmy wiele książek. Staram się wspierać Tanię w jej twórczości literackiej, ona znosi moje oddanie Wikipedii i innym projektom na rzecz upowszechniania wiedzy. Wspólnie wychowujemy pięcioletniego syna Bohdanczyka. — Proszę opowiedzieć o portalu artystycznym „Żinka-UKRAINKA”. — Portal internetowy http://ukrainka.org.ua stworzyliśmy z żoną (jej pomysły, moja konstrukcja) w 2013 roku w celu popularyzacji ukraińskich artystów oraz ukraińskiej literatury i sztuki. W 2016 roku za stworzenie portalu nagrodzono nas Międzynarodową Nagrodą Literacko-Artystyczną im. Pantelejmona Kulisza. Najważniejszym działem portalu jest rubryka „Ukrainki”, w której umieszczono nadesłane przez „bohaterki” i zatwierdzone przez redakcję portalu ich biografie, refleksje na temat „Słowo o Ukrainie” oraz przykłady twórczości, a także, na życzenie, rozważania o bolączkach do rubryki „Myśli na głos”, ciekawe historie z życia, zdjęcia do fotoalbumu i przepisy na ich ulubione potrawy.
Dział „Goście portalu” poświęcony jest twórczości mężczyzn; w tym dziale publikowane są biografie i próbki twórczości artystów. Ważną częścią portalu jest strumień wiadomości artystycznych. Portal był partnerem informacyjnym muzyczno-poetyckich imprez, na jego stronach odbywały się maratony twórcze. Przy organizacyjnym i informacyjnym wsparciu portalu odbywały się wieczory twórcze artystów w Narodowym Związku Pisarzy Ukrainy, Kijowskim Miejskim Domu Nauczyciela, Domu Edukacji i Kultury „Master-klass”; na Kijowszczyźnie, Lwowszczyźnie, Chmielnickiczyźnie, Czernihowszczyźnie i Sumszczyźnie. W latach 2014–2015 zorganizowaliśmy konkurs literacki „Kobieta w historii”. W konkursie przyjmowano szkice o Ukrainkach, które swoimi dobrymi uczynkami w dziedzinie ukraińskiej kultury, literatury, edukacji, sztuki ludowej pozostawiły ślad w życiu społeczeństwa. Konkurs literacki im. Hrehorija i Hanny Panczenków na najlepszy utwór poetycki „Poruszającą duszę ojczystą ziemię” portal zorganizował i ogłosił w grudniu 2014 roku. Fundatorem konkursu jest działacz społeczny Wołodymyr Panczenko. W 2014 r. Państwowy historyczno-kulturalny rezerwat „Samczyki”, Starokostiantynowskie rejonowe radiofonia i portal internetowy „Kobieta-UKRAINKA” zapoczątkowały na terenie zespołu pałacowo-parkowego „Samczyki” coroczny festiwal artystyczny „Impreza po samczykowsku”. Wśród wydarzeń festiwalu — świętowanie Zielonych Świątek, kozackie wyczyny, gra na bandurze, ukraińskie pieśni, autorski śpiew i poezja, strzały z kozackiej armaty, częstunek i herbata dla uczestników imprezy, spotkania z osobowościami twórczymi.
— Nad czym pracujecie obecnie, co planujecie?
— Stowarzyszenie przedsiębiorstw technologii informacyjnych Ukrainy aktywnie uczestniczyło w tworzeniu koalicji stowarzyszeń biznesowych „Za deszadowaniem gospodarki” („Za detynizację gospodarki”), a obecnie przyłączyło się do tworzenia Ukraińskiej Rady Biznesu, do której wchodzi 64 stowarzyszenia biznesowe (w ich składzie jest około 27 tys. przedsiębiorstw z ponad 20 gałęzi gospodarki). Jestem przekonany, że ta rada stanie się potężnym głosem społecznie odpowiedzialnego biznesu w relacjach z państwem i społeczeństwem. W wolnym od pracy czasie piszę artykuły do Wikipedii i zachęcam do niej nowych redaktorów, uzgadniam z autorami utworów ich rozpowszechnianie na warunkach wolnych licencji. Wraz z żoną regularnie zasilamy portal „Kobieta-UKRAINKA” informacjami. W zeszłym roku zapoczątkowałem Wiki-encyklopedię społeczeństwa obywatelskiego. Celem jej utworzenia jest umocnienie „trzeciego sektora”, koordynacja wysiłków stowarzyszeń społecznych i ich działaczy. Warunkiem utworzenia stało się to, że obecnie w ukraińskiej Wikipedii są artykuły jedynie o około 600 ukraińskich stowarzyszeniach społecznych i jedynie o około 1800 działaczach społecznych. Wiąże się to przede wszystkim z wysokimi kryteriami „wejścia” do Wikipedii. Tymczasem na Ukrainie istnieje ponad 10 000 działających stowarzyszeń społecznych i nie mniej niż 100 000 aktywistów społecznych. Projekt ma na celu stworzenie, na wzór Wikipedii, potężnej internetowej encyklopedii społeczeństwa obywatelskiego, którą może redagować każdy. Według stanu na styczeń 2018 r. prototyp takiej encyklopedii, zawierający już ponad 400 artykułów, opublikowano pod adresem http://uk.prostir.wikia.com
— Panie Jurij, zakres Pana zainteresowań i kompetencji jest niezwykle szeroki — to zarówno zwalczanie korupcji przy imporcie towarów technologii informacyjnych, jak i rozwój społeczności redaktorów ukraińskiej Wikipedii, i wsparcie oraz promowanie utalentowanych twórczych kobiet, i rozwój społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie w ogóle. Jak Pan zdąża ze wszystkim?
— Odpowiem przypowieścią: Bóg podzielił czas między ludźmi bardzo sprawiedliwie, dał każdemu go po równo — po 24 godziny na dobę. A jeszcze dodam żartobliwe powiedzenie mojego zmarłego przełożonego, ministra transportu i łączności Heorhija Kirpy: „Jeśli chcesz, żeby w dobie było nie 24, a 25 godzin — wstawaj godzinę wcześniej”.
Własny korespondent.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
