Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Bicie ich serc

Слово Просвіти, №05 за 2018 рік

Mykoła CYMBALIUK Zdjęcie Serhija MARCZENKI 100 lat temu, jak świadczy ówczesna prasa, od dworca kolejowego do soboru św. Włodzimierza szła wielotysięczna procesja pogrzebowa. Za 18 trumnami poległych pod Krutami młodych żołnierzy, których znienacka schwytali już po bitwie i okrutnie zamęczyli rosyjscy okupanci, szedł niemal cały Kijów. Przy soborze św. Włodzimierza do żałobnej procesji dołączyli członkowie Centralnej Rady wraz z przewodniczącym Mychajłem Hruszewskim. To tam rozpoczął on swoje przemówienie łacińskim skrzydlatym zwrotem, że „słodko i zaszczytnie jest umierać za Ojczyznę”. Dzisiaj, kiedy Rosja okupowała Krym, a na wschodzie trwa krwawa wojna, głównym celem dla Ukraińców musi być wezwanie nie do „pięknego umierania”, lecz do przetrwania i zniszczenia wroga. Dzisiaj, w warunkach rosyjskiej agresji, dla Ukraińców pojęcie przetrwania oznacza znacznie więcej niż powrót okupowanych terytoriów i przywrócenie nad nimi jurysdykcji. Wciąż jeszcze nie uświadamiamy sobie poziomu wewnętrznej okupacji, którą obserwujemy w różnych sferach życia państwowego i społecznego. Dotyczy to kleptokratyczno-oligarchicznego zarządzania państwem, doboru kadr, gospodarki narodowej, edukacji, nauki, kultury… Wreszcie języka państwowego, który leży u podstaw duchowej, politycznej potęgi i jedności narodu, państwa. To pierwsze, od czego rozpoczął swoje wystąpienie podczas upamiętnienia Bohaterów Krut przy mogile Askolda przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki Pawło Mowczan. — Nie można krzywić duszą przed pamięcią tych, którzy stali się jednymi z pierwszych zasłon przed rosyjską nawałą. Nie można i przed tymi, którzy dzisiaj walczą na wschodzie przeciwko moskiewskiemu agresorowi. Zarówno w 1918, jak i w 2018 roku nasz zewnętrzny wróg jest jeden, odwieczny. Ale najstraszniejszy nasz wróg jest tutaj, wewnątrz, a nie na linii frontu. To ta piąta kolumna, która ani na chwilę nie przerywała i nie przerywa niszczenia Ukrainy. Kiedy Ukraińców codziennie z ekranów telewizorów (112, News one i in.) pouczają anigermanowie-czerwonienki-rabinowicze, jak żyć, to cierpliwość się kończy. Przywdziawszy maskę kibiców, „szczerych przyjaciół”, mają nadzieję, że im i ich panom po raz kolejny uda się nas oszukać. Oszukać, aby handlarze i przybysze mogli bez przeszkód dalej handlować Ukrainą. Musimy bronić swojej Ojczyzny. Z takim oddaniem i poświęceniem, jakie okazali w najcięższych chwilach naszego państwa Bohaterowie Krut. W tym celu warto ściślej się zjednoczyć, występować jednym frontem. Tylko tak będziemy mogli obronić, uchronić i zbudować ukraińską Ukrainę! To hasło Pawła Mowczana poparł Mykoła Hołomsza, przewodniczący partii „Patriota”. — Oni, młodzi krutowcy, szli walczyć, nie mając odpowiedniego wyszkolenia wojskowego. Ale Pan Bóg obdarzył ich stokrotnie czymś innym — nauczył godnie umierać, jeśli trzeba, na polu bitwy, ale nie ustąpić przed wrogiem, nie zdradzić Ukrainy. Wskazali następnym pokoleniom jedyną słuszną drogę — nie własne ambicje, nie waśnie o swoje miejsce pod słońcem, a wspólną walkę o zjednoczoną, niepodległą i soborną Ukrainę. Uczestnicy wiecu wspominali krwawe lekcje stuletniej walki. O lekcjach przeszłości, bezradności obecnej władzy, o zagrażających tendencjach w politycznym i duchowym życiu kraju mówili też inni mówcy. Wśród nich Wałentyn Naływajczenko, Wasyl Kujbida, Ołeksandr Hudyma i in. Na zakończenie uczestnicy jednogłośnie przyjęli rezolucję wydarzenia upamiętniającego sił narodowo-patriotycznych z okazji 100-lecia heroicznego czynu młodych ochotników pod Krutami. Wśród żądań wobec władzy dotyczących uwiecznienia Bohaterów Krut jest jedno najważniejsze dla Ukrainy i Ukraińców: anulować okupacyjno-moskiewską ustawę Ka-Ka, która do tej pory jest potężną bronią Moskwy przeciwko naszej niepodległości. Nie za ideały Imperium Rosyjskiego, nie za interesy obcego i wrogiego nam narodu ginął w walce kwiat ukraińskiego narodu 100 lat temu. Nie za interesy Putina i obecnej ukrainofobicznej Rosji giną dzisiaj nasi obrońcy w Donbasie. Zatem usprawiedliwienia dla obecnej władzy w lekceważeniu naszych interesów, pobłażaniu wrogowi być nie może. Serca poległych Bohaterów Krut biją w naszych duszach. W tym roku jeden po drugim płyną dni, które przypominają nam o obmytej krwią, usianej ofiarami i obfitej w przykłady patriotyzmu i poświęcenia walce Ukraińców o odrodzenie swojego niepodległego państwa. Wydarzenia sprzed 100 lat znów i znów stają przed nami na wydarzeniach organizowanych przez organizacje społeczne. Tak, uroczystą akademię z okazji 100-lecia Ukraińskiej Republiki Ludowej, która odbyła się w sali kolumnowej Rady Kijowskiej, zainicjował klub „Chołodnyj Jar” i siły nacjonalistyczne. Okrągły stół na temat 100-lecia czynu Bohaterów Krut to prywatna inicjatywa pani Ołeny Łeontowycz (krewnej jednego z poległych, W. Szulhyna) i kilku kijowskich naukowców. Upamiętnienie Bohaterów na stacji Kruty to znowuż inicjatywa Związku Oficerów Ukrainy, szeregu organizacji społecznych i partii politycznych o orientacji państwowotwórczej przy udziale władz lokalnych. A na mogiłę Askolda, gdzie na początku marca 1918 roku pochowano ponownie zmasakrowane ciała młodych obrońców państwa ukraińskiego, złożyć hołd Bohaterom przyszli przedstawiciele sił społeczno-politycznych, a także, na wniosek Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki — młodzi licealiści-bohunowcy, przyszli obrońcy Ukrainy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn