Strona · s. 7strona oryginału ↗
«PROŚWITA»
Слово Просвіти, №06 за 2008 рік
Nasz zespół proświtański dał w Chinach 40 koncertów w trzydziestu miastach, między innymi w Pekinie i Kantonie. Program nosił nazwę „Europejskie wieczory muzyczne”, rozbrzmiewała w nim muzyka ukraińska oraz utwory znanych europejskich kompozytorów. Organizator projektu, pan Xu Ji Zhong, wysunął ciekawą ideę: chce, aby Europa stała się bliższa Chinom właśnie poprzez Ukrainę, poprzez naszą Ługańszczyznę. — Czyli proświtańcy nawiązali kontakty także na Dalekim Wschodzie? — Nasi artyści nawet umówili się na stworzenie swoistych filii Ługańskiej „Proświty” w Chinach. Nowi chińscy przyjaciele naszych artystów nie tylko z przyjemnością słuchali ukraińskich pieśni, ale też próbowali śpiewać razem z nimi, chętnie uczyli się ukraińskich słów. Twierdzili, że język ukraiński bardzo im się podoba. Rozmawiał Petro ANTONENKO święto — spojrzeć na obraz, do którego modlili się przodkowie. Jechali na spotkanie z ich świętością. Przygotowywaliśmy swoje dusze do kontemplacji obrazu ołtarzowego kałuskiej świątyni. Przecież tutaj, w Polsce, tworzył on tę atmosferę i tęsknotę za Ukrainą, którą żyli wysiedleńcy. Umówiliśmy się, że wejdziemy do kościoła ze śpiewem „Przez pola Ukrainy…”. Lecz kiedy przed nami otwarto drzwi, wszyscy jak jeden, bez słowa, padli na kolana i szli do obrazu ołtarzowego Matki Boskiej, jak do Całunu. Śpiewaliśmy i płakaliśmy”. Po nabożeństwie ksiądz wezwał Polaków do szanowania naszej wiary, przecież ich wiary nie zakazywano. A jesienią 2008 roku wspólnota Gryfina odwiedzi kościół w Kałuszu i pomodli się przed kopią obrazu Matki Boskiej.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
