Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Proświtianie w Chinach

Слово Просвіти, №06 за 2008 рік

Towarzystwo „Proświta” ma spore kontakty międzynarodowe, przede wszystkim z Ukraińcami z zagranicy. O tym w wywiadzie dla gazety opowiada przewodniczący Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” Wołodymyr Semystiaha. — Panie Wołodymyrze, o ługańskich proświtianach wiedzą na Kubaniu, w Moskwie, w Sankt Petersburgu, na Kaukazie, w Kazachstanie, w Serbii i w wielu innych krajach. Jak nawiązywały się kontakty międzynarodowe? — Na Ługańskim Narodowym Uniwersytecie Pedagogicznym im. T. Szewczenki prowadzę kurs „Historia diaspory ukraińskiej” na wydziałach humanistycznych i przyrodniczych. Wykłada się w nim historię Ukraińców zza granicy jako odrębny temat. Sprzyja temu fakt, że przy naszym uniwersytecie już od 15 lat działa Ukraińsko-kanadyjskie Centrum „Widrodżennia”, nawiasem mówiąc, pierwsze wśród takich centrum bibliotecznych na Ukrainie. Zgromadzono tu sporo literatury z tej tematyki. Do nas, proświtian, często przyjeżdżają goście z diaspory, m.in. prezydent Światowego Kongresu Ukraińców Askold Łozynski. W Centrum studenci przygotowują referaty na tematy diaspory ukraińskiej. Co ciekawe, niektórzy piszą na przykładzie własnej rodziny, przodków. Jeden student napisał o wysiedleniu jego przodków z Ukrainy do Kazachstanu. Ługańska „Proświta” utrzymuje kontakty z Ukraińcami obwodu woroneskiego, ze Towarzystwem „Pereweslo”, które działa w Woroneżu. W kantemirowskim rejonie tego obwodu organizujemy wspólne festiwale ukraińskie. Wydajemy czasopismo „Bachmucki Szlak”, które rozsyłamy Ukraińcom do obwodów woroneskiego, rostowskiego, biełgorodzkiego, orenburskiego, Stepan BOJKO, m. Iwano-Frankiwsk Polska mniejszość Kałusza na Iwano-Frankiwszczyźnie jest znacznie mniejsza niż rosyjska czy białoruska, ale w życiu kulturalnym i kościelnym rzymscy katolicy miasta są znani nie tylko w naszym obwodzie, lecz także za granicą. Od kilku lat sami zbierają środki i odnawiają miejscowy kościół św. Walentego, który za czasów sowieckich był i magazynem, i sauną, i warsztatem. Gdy tylko proświtanie dowiedzieli się, że wysiedleni w 1945 roku Polacy zabrali ze sobą obraz Matki Bożej patronki kościoła oraz fragmenty obrazu „Droga krzyżowa”, zaczęli szukać tych, którzy budowali kościół. W miasteczku Gryfino pod Szczecinem opi- Krasnodarski i Stawropolski kraj. Nawiązaliśmy kontakty z ukraińskimi organizacjami Ameryki, Kanady, Brazylii, mamy zestawy ukraińskich gazet, które one wydają. — Tak się złożyło, że wielu naszych rodaków obecnie wyjeżdżało na zarobki za granicę, zwłaszcza do Rosji. Czy utrzymujecie z nimi kontakt? — Wielu Ukraińców z Ługańszczyzny pracuje obecnie na szybach naftowych północnej Rosji, zwłaszcza w obwodzie tiumeńskim. Tam również działają nasi proświtanie, przekazujemy tam literaturę, prasę, w tym gazetę „Słowo Proświty”. — Jak ługańscy proświtanie dotarli do Chin? — Proświtiański zespół „Kantabile” jest zwycięzcą IV Ogólnoukraińskiego Festiwalu Zespołów Twórczych „Proświty”, laureatem międzynarodowych konkursów. Obecnie ten wspaniały rodzinny zespół na zawodowej podstawie pracuje w Ługańskiej Państwowej Filharmonii. Kierownikiem rodziny i zespołu jest Jurij Kołomojcew, w zespole występuje jego żona Natalia i syn Iwan. Ojciec ukończył Ługański Instytut Kultury i Sztuki, syn się tam uczy. Pani Natalia studiowała w konserwatorium w Niżnym Nowogrodzie. Jest Rosjanką, ale doskonale włada językiem ukraińskim i jest zakochana w ukraińskiej pieśni. Zespół propaguje ukraińską sztukę u nas i za granicą. Zwłaszcza wystę-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn