Strona · s. 8strona oryginału ↗
Ciąg dalszy artykułu «Czytelnicy rozstawią namioty», s. 1
CZYTELNICY BĘDĄ STAWIAĆ NAMIOTY
Слово Просвіти, №06 за 2008 рік
funkcję biblioteki — realizować konstytucyjne prawo obywateli do wolnego dostępu do informacji. Jest to norma międzynarodowa. W artykule 19 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka każdemu człowiekowi na Ziemi zagwarantowano wolny dostęp do informacji. Nasz księgozbiór posiada ponad 270 tysięcy egzemplarzy na nośnikach papierowych, bezpłatnie zapewniamy dostęp do całej bazy legislacyjnej Ukrainy zaraz po zarejestrowaniu dokumentu, do anglojęzycznych i ukraińskich czasopism. Od 1992 roku biblioteka zaczęła wprowadzać nowe technologie. Jest ona obecna w sieci Internet, całodobowo zapewniono dostęp do naszych systemów informacyjnych. Bazy danych innych bibliotek łączą się w naszą sieć. W naszych zbiorach przechowywane są bogate kolekcje i istnieje potrzeba korzystania ze wszystkich ośmiu pomieszczeń. W dziale sztuki, na przykład, znajduje się bezcenna kolekcja Serhija Lifara, Iwickiego, Kytastego. Dlatego mamy czego bronić. W 1996 roku miała miejsce prywatyzacja pomieszczenia przez „Ukrnaftohaz” i wraz ze zmianą kierownictwa zaczęły się problemy: albo eksmisja, albo wygórowane opłaty. Przedwczoraj sześciu nieznajomych najpierw badało pomieszczenie od strony podwórza, a potem zaczęli dobierać się do drzwi, planując wyjęcie zamka szyfrowego. Przestraszona dziewczyna-dyżurna zadzwoniła do sekretariatu, wybiegliśmy, wezwaliśmy milicję, powiadomiliśmy zarząd kultury i w ten sposób powstrzymaliśmy zamach na bibliotekę. Mamy nadzieję na dalszą spokojną pracę, gdyż zapewniamy wysoki poziom usług. Proszę, nie zostawiajcie nas, rozwiążcie problem, aby biblioteka mogła pracować tak długo, dopóki nie przeniesie się do nowego pomieszczenia. W przeciwnym razie zatrzyma to dostęp użytkowników do światowych zasobów informacyjnych, elektroniczną ewidencję czytelników. Biblioteka pełni funkcję ochrony socjalnej, ponieważ bardzo wielu ludzi nie ma dostępu do komputera lub nie może opłacić gazety. A biblioteka otrzymuje 650 tytułów”. Jak zawsze delikatny, ale zdecydowany w swoim stanowisku Borys Olijnyk był lakoniczny: „Sprawia to wrażenie celowej akcji. Dobrze rozumiem Switłanę Zoriną i Olesia Dowhoho, którzy uważają, że to przerzucanie odpowiedzialności na radę miejską, ale przecież wtedy rada miejska powinna od razu reagować na każdy incydent. Na pierwszy sygnał wraz z Mykołą Somem napisaliśmy list do Prezydenta, wręczyłem go Jurijowi Petrowyczowi Bohuckiemu, który ze zrozumieniem podszedł do problemu i od razu przekazał go do Sekretariatu Prezydenta. Ale dochodzi do tego, że Prezydent musi niemal codziennie sam powstrzymywać wandali, żeby nie eksmitowali artystów, pisarzy. Wydaje się, że to linia frontalnego, celowanego uderzenia w kulturę. Nie jestem histerykiem i wiem, że jesteśmy przecież na swojej ziemi. Możliwe, że ktoś tego nie rozumie, to trzeba wyjaśnić, czym jest ukraińska kultura. Zdjęcie Tamary Fediaj. Pilnego uregulowania wymaga porządek stosowania na Ukrainie języków komunikacji międzynarodowej. Chodzi nie tylko o rosyjski, ale także angielski i inne języki. Jest całkowicie oczywiste, że nieuważne i nieuregulowane stosowanie języków komunikacji międzynarodowej z przyzwyczajenia rozszerza się na sferę priorytetu języka państwowego. W rezultacie dochodzi do zawężenia sfery stosowania języka państwowego w działalności publicznej, dążenia do oficjalnego lub państwowego statusu języka rosyjskiego. Obecnie wszystko sprowadza się do emocjonalnych wzajemnych oskarżeń i zniewag. Teleturnieje na ten temat sprawiają upokarzające dla ukraińskiego społeczeństwa, przykre i dość przygnębiające wrażenie. Ustawa powinna pragmatycznie uregulować porządek stosowania języka rosyjskiego przez obywatela — przedstawiciela etnosu w celu zachowania etnicznej odrębności, a to, bez wątpienia, pomoże przywrócić odrębność także zrusyfikowanym Ukraińcom. Głównym kryterium jest pielęgnowanie narodowych, odrębnych tradycji, wiary, kultury, ustroju życia. Tutaj są poważne problemy. Dawne dominujące położenie rosyjskiego etnosu negatywnie odbiło się na zachowaniu przez niego własnej odrębności na terenach byłych republik związkowych. Etniczne cechy Rosjan na tych terytoriach. Przewodniczący Ukraińskiego Funduszu Kultury Borys Olijnyk: „Jesteśmy przecież na swojej ziemi”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
