Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Ciąg dalszy artykułu «GORĄCY TEMAT», s. 8

GORĄCY TEMAT

Слово Просвіти, №06 за 2008 рік

li jego deputowani, a Ołeksandr Kuzmin, zastępca mera miasta, który siedział obok mnie, szepnął mi do ucha: „Толковый парень, молодец!” Szczerze powiedział, czy chciał przypodobać się „człowiekowi Prezydenta”? Podczas kolejnego krótkiego wyjazdu na Chortycę, do osady na zboczu opadającym ku Staremu Dnieprowi, a zwłaszcza na naradzie w obwodowej administracji państwowej, przekonałem się, jak „przypadkowym” w naszym problemie jest szanowny pan Ołeszczenko! Na Chortycy ciągle mnie dręczył: „I co pan zrobi z tą ziemią, kiedy dostanie pan ją cała do swojej dyspozycji? Po co panu tyle? Zrobiliby rezerwat w plawniach, a tu niech ludzie gospodarują!” (Wyróżnienie moje — K.S.). Wszystko stało się dla mnie jasne przy takim specjaliście… „Niech ludzie gospodarują…” A reszta terytorium wyspy dla kogo, czyż nie dla ludzi? Ale ma ona być posprzątana, zadbana, maksymalnie zbliżona do swojego błogosławionego pierwotnego stanu. Nie należy na niej nic szczególnego stawiać, bo ta ziemia jest SAMODZIELNA. Powiedziałem tylko, że do realizacji generalnego planu rozwoju rezerwatu nie wystarczy nam cała ziemia wyspy. W odpowiedzi pan Ołeszczenko zafrasowany zmarszczył brwi. Nie dał mi odpocząć także stołeczny prawnik na naradzie w obwodowej administracji państwowej. W prezydium — I. Wasiunyk, J. Artemenko, Je. Karcaszow, W. Ołeszczenko, D. Babmindra, S. Szczerbyna, K. Suszko, na sali — prokuratorzy, sędziowie, geodeci, szefowie administracji rejonowych, prawnicy, przedstawiciele środków masowego przekazu. Wszyscy wypowiadali się dość wyraźnie, tylko stołeczny prawnik — zygzakami. Dodatkowo „najechał” na Szczerbynę, rzekomo swoimi protestami społeczeństwo destabilizuje sytuację w mieście. Nie wytrzymałem i zauważyłem, że sytuację w mieście i kraju destabilizują kłamstwo i zło, i nie należy obwiniać protestujących, bo ich działania są skierowane właśnie przeciwko kłamstwu i złu. To był punkt kulminacyjny przygotowań do ostatecznego rozwiązania kwestii ziemi. Dalej w tej sprawie pan Karcaszow odbył kilka podróży (na wezwanie „z góry”) do Sekretariatu Prezydenta Ukrainy, po czym 9 listopada 2005 roku sesja Zaporoskiej Rady Miejskiej podjęła uchwałę (spośród 50 obecnych deputowanych „za” zagłosowało 45) o przekazaniu całej ziemi Chortycy, a także wszystkich przyległych wysp i skał — Bajdy, Dubowego, Rozstebynego, Trzech Stogów, Serednioj, Bliźniaków, a także części urocziszcza Wyrwy na prawym brzegu — rezerwatowi. A 16 stycznia następnego roku Je. Karcaszow w obecności dużej grupy telewizyjnych i gazetowych dziennikarzy wręczył mi (nie osobiście, lecz jako kierownikowi rezerwatu) Państwowy akt o prawie stałego użytkowania całą ziemią Chortycy oraz przyległych do niej wysp i skał (łącznie — 2359,34 hektara). Na konferencję prasową Jewhen Hrygorowycz nie został (choć znana jest jego miłość do takich imprez), na pytania dziennikarzy odpowiadałem ja. Wtedy oficjalnie podziękowałem wszystkim uczestnikom półrocznego „procesu ziemskiego”, dyplomatycznie nazywając jego finał NASZYM WSPÓLNYM ZWYCIĘSTWEM. Jednocześnie podkreśliłem, że Chortycki Rezerwat stał się pierwszą w Ukrainie odpowiednią placówką, która otrzymała całą potrzebną ziemię do własnego rozporządzenia.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn