Strona · s. 15strona oryginału ↗
«Spowiedź» Anatolija Matwijczuka
Слово Просвіти, №06 за 2020 рік
W Narodowej Filharmonii Ukrainy odbyło się poetycko-muzyczne widowisko według poezji Anatolija Matwijczuka „Spowiedź”, w którym wzięli udział znani ukraińscy artyści. Inicjatorką widowiska była młoda aktorka Nadija Ahejewa. Eduard OWCHARENKO Zdjęcie Ołeksandra IWANOWA Nadija — solistka Narodowej Filharmonii Ukrainy. Pierwszy projekt filharmoniczny, w którym wzięła udział, nosił nazwę „Pedagog i jego uczniowie”. Był to wieczór, który wychowankowie artysty ludowego Ukrainy Anatolija Pałamarenki poświęcili Annie Achmatowej. Potem zagrała główną rolę w dziecięcym spektaklu „Iwasyk-Telesyk”, muzykę do którego napisał Kyryło Stecenko (starszy). Współpracuje z Bohaterem Ukrainy, artystą ludowym Anatolijem Pałamarenką, zasłużoną działaczką sztuki Ukrainy Switłaną Korecką, solistami i zespołami Narodowej Filharmonii Ukrainy. Brała udział w projekcie „Księżniczka metra” według poezji Liny Kostenko do muzyki Romana Smolara. Z okazji 165. rocznicy urodzin legendy ukraińskiej sceny Marii Zańkoweckiej stworzyła własny projekt „Kiedy spotkamy się znów”, którego podstawą stała się korespondencja wybitnej artystki z Mykołą Sadowskim, który zaprezentowała razem z zasłużonym artystą Ukrainy Borysem Łobodą, znanym aktorem teatralnym i filmowym, prezenterem telewizyjnym Anatolijem Suchanowem oraz kompozytorem, zasłużonym działaczem sztuki Ukrainy Mychajłem Szwedem. Po raz pierwszy na Ukrainie doszło do połączenia dramatycznego spektaklu z kompozytorską improwizacją. Ten projekt uczestnicy odtwarzali w stołecznym Domu Aktora oraz Lwowskiej Operze Narodowej im. Sołomii Kruszelnickiej. Nadija Ahejewa jest także aktorką Lwowskiego Akademickiego Teatru „Woskresinnia” (prace aktorskie „Kolacja dla głupca” F. Vebera oraz „Ifigenia w Aulidzie” według Eurypidesa w reżyserii zasłużonego działacza sztuki Ukrainy Jarosława Fedoryszyna), oraz wykładowczynią aktorstwa w Kijowskiej Szkole-Studiu Teatralnym, laureatką ogólnoukraińskich konkursów profesjonalnych recytatorów. — Dwa lata temu piosenkarz i kompozytor, poeta, dziennikarz, artysta ludowy Ukrainy Anatolij Matwijczuk podarował mi swoją książkę — wspomina Nadija. — Byłam poruszona głębią poezji. Już wtedy zrodził się pomysł stworzenia programu według tych wierszy. Zaproponowałam go mojemu nauczycielowi Anatolijowi Pałamarence, razem z nim zwróciliśmy się do dyrektora artystycznego Narodowej Filharmonii Wołodymyra Łukaszewa, uzyskaliśmy zgodę. Pomysł poparł również dyrektor generalny filharmonii Dmytro Ostapenko. Zebrała się drużyna ludzi o podobnych poglądach, do której oprócz Anatolija Pałamarenki i Anatolija Matwijczuka weszli zasłużony artysta Ukrainy, kompozytor i działacz społeczny Kyryło Stecenko (skrzypce), Wołodymyr Knorozok (fortepian), Nazar Czernenko (perkusja), Ołeksij Kabanow (instrumenty etniczne), Łeonid Herżan (wiolonczela), Hanna Semeneć (wokal, słowo artystyczne), reżyser-inscenizator Anastasija Kryśko. Szczególne podziękowania dla kompozytora Wiktora Kryśki, który specjalnie napisał muzykę do tego poetycko-muzycznego widowiska. Proces przygotowań był skomplikowany, ale ciekawy. Przecież niełatwo jest połączyć słowo z żywą muzyką. Słowo Anatolija Matwijczuka jest przystępne, jest na czasie. Oprócz poezji wykorzystano listy dzieci wojowników ATO Marharyty Jurczenko, Ołeksandra Makohona oraz Darii Norenko, których rodzice już wrócili do domu. Marzę, że nasza „Spowiedź” według poezji Anatolija Matwijczuka będzie mogła ujrzeć światło rampy na różnych scenach Ukrainy. Wołodymyr KORNIJCZUK Pod taką nazwą na scenie Narodowej Opery Ukrainy przy wsparciu Departamentu Kultury Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej odbył się niezapomniany galakoncert studentów i uczniów Kijowskiej Miejskiej Akademii Tańca imienia Serża Lifara. Spośród wielkoskalowych prac choreograficznych utalentowanego zespołu twórczego akademii należy wyróżnić balet w jednym akcie „Zimowa baśń” I. Iwaszczenki, Je. Dosenki w inscenizacji zasłużonego artysty Ukrainy Ołeksandra Nesterowa oraz Lilii Melniczenok według motywów choreografii P. Wirskiego (scenografia T. Sołowiej, kostiumy W. Czyżowej). To ludowe zimowe widowisko, w którym młodzi wykonawcy zademonstrowali widzowi wyrafinowany profesjonalizm, zabrzmiało jak hymn do niezłomnej miłości, którą uosobiła na scenie Śnieżynka (Wałerija Hawryszewśka). Dopełnił go fragment z baletu „Dziadek do orzechów” P. Czajkowskiego (choreografia W. Kowtuna) pracy wykładowców akademii: laureatki międzynarodowego konkursu artystów baletu Natalii Chomenko, zasłużonego artysty Ukrainy Władysława Sołdatenki, Hałyny Zaryckiej oraz zasłużonego artysty Ukrainy, laureata państwowej nagrody Ukrainy imienia A. Szekery, Dmytra Klawina. Wykonawcy — studenci I—IV kursów specjalizacji „klasyczna choreografia” (soliści Ołeksandra Borodina, Ołeh Bondar). Malowniczą mozaikę galakoncertu urozmaiciły również oryginalne numery. Anatolij Pałamarenko, Nadija Ahejewa oraz Anatolij Matwijczuk
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
