Strona · s. 15strona oryginału ↗
Mozaika baletowa w Narodowej Operze Ukrainy
Слово Просвіти, №06 за 2020 рік
nalne numery oddziału choreografii klasycznej: wariacja z baletu „Don Kichot” L. Minkusa (choreografia A. Gorskiego), pas de trois z baletu „Dziadek do orzechów” i wariacja z baletu „Śpiąca królewna” P. Czajkowskiego (choreografia W. Wajnonena, M. Petipy), fragment z baletu „Peer Gynt” E. Griega (choreografia E. Kluga), adagio z baletu „Suita w bieli” E. Lalo (choreografia S. Lifara), inne numery sceniczne. Jeśli chodzi o kompozycje ludowe, to warto wyróżnić „Kozaczka z bębenkami” I. Iwaszczenki (choreografia O. Homona), „Werbyczeńkę” L. Muchy (choreografia O. Sehala), „Kijowskich parobków” W. Rożdiestwenskiego (choreografia P. Wirskiego) oraz „Czarodziejskie dzwoneczki” A. Hełuna (choreografia L. Hełun). Obserwując ewolucję twórczą Kijowskiej Miejskiej Akademii Tańca, podkreślę: obecnie stała się ona jedną z najbardziej zauważalnych na Ukrainie wyższych specjalistycznych uczelni choreograficznych, która wypracowała własny styl inscenizacyjno-baletmistrzowski, swoje niepowtarzalne oblicze twórcze, naznaczone techniczną doskonałością, wyraźną charakterystycznością i artystycznym wyrazem obrazów scenicznych. I wszystko to utalentowanie wcielają na scenie Narodowej Opery Ukrainy (i nie tylko!) uzdolnieni wykonawcy oddziałów choreografii klasycznej i ludowej. Jeśli chodzi o inscenizacje oddziału choreografii ludowej, to cechują je harmonijne kompozycje z życia ludowego, naznaczone oryginalnością zamysłu twórczego, które oczarowują widza swoimi żwawymi rytmami, soczystym humorem ludowym, żywiołowym wykonaniem i scenicznym kunsztem.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
