Strona · s. 12strona oryginału ↗
Światło ich dusz. Poświęcone rodzinie Mychajła i Mychajłyny Iwaniuków
Слово Просвіти, №06 за 2021 рік
Dmytro NYKYFORIAK, przewodniczący Wyżnyckiego rejonowego oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. W naszym kraju, a także daleko poza jego granicami, znana jest sławna rodzina Iwaniuków. Pisarka z Krymu Natalia Osypczuk powiedziała o nich: „Dwa losy połączyły się w miłości”. Połączyli się dla pełnej poświęcenia służby ojczystej ziemi – Ukrainie. To było sensem ich życia. Nie gonili za dobrami materialnymi, bo one z czasem znikają bez śladu, a pozostawili niezniszczalne bogactwa duchowe: książki o historii, kulturze, zwyczajach i tradycjach, o naszym kraju, muzeum narodowe, narodowowyzwoleńczą walkę o niepodległą Ukrainę. A także – wielkie archiwum, w którym znajduje się wiele nieopublikowanych utworów i artykułów, w szczególności rękopiśmienna książka pana Mychajła „Wiek w niewoli” na 753 stronach. Mychajła Iwaniuka nie ma wśród nas już od 7 lat (zmarł w 2014 r.), a Mychajłyny – od 3 lat (zmarła w 2018 r.). Swoją drogę życiową małżonkowie przeżyli godnie, z poświęceniem, pięknie, na chwałę Ukrainie. Jeśli uda nam się wychować nasze dzieci i wnuki takimi, jak oni, to nigdy, nikt i nic nie zagrozi integralności terytorialnej Ukrainy. Lata biegną szybko. Wiele rzeczy zapomina się, zaciera w pamięci. A teraz, w czasie kryzysu koronawirusowego, ludzie bardziej przejmują się tym, jak zachować zdrowie i przetrwać w tych trudnych warunkach. Przez nauczanie online dzieci i młodzież tracą bezpośredni kontakt, obniża się poziom wiedzy… Nawet trudno sobie wyobrazić, do czego może doprowadzić taka sytuacja. Świat i życie stają się inne. Mimo to wszystko, musimy święcie pamiętać o naszej sławnej historii, o ludziach, którzy z poświęceniem służyli i służą Ukrainie. Dlatego z inicjatywy przewodniczącego rejonowej administracji państwowej Mychajła Czorneja, wydziału oświaty RAP (H. I. Hryńczuk), Wyżnyckiego rejonowego zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki oraz biblioteki rejonowej (W. W. Biłak) pod koniec grudnia ubiegłego roku została przeprowadzona konferencja online „Światło ich dusz”, poświęcona rodzinie Mychajła i Mychajłyny Iwaniuków. Znaczącą pomoc w przygotowaniu i jej przeprowadzeniu udzieliły biblioteka rejonowa (W. W. Biłak), rejonowy komitet związku zawodowego pracowników oświaty i nauki (Ja. S. Borsuk), Centrum rozwoju zawodowego pracowników pedagogicznych Wyżnyckiej rady miejskiej (O. Ja. Borsuk). Konferencja odbywała się z udziałem zastępców dyrektorów szkół ds. wychowawczych, przewodniczących podstawowych oddziałów Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki oraz pracowników bibliotek miejskich, osiedlowych i wiejskich. Otworzyła konferencję online p.o. naczelniczki wydziału oświaty RAP Hanna Hryńczuk. Przypomniała wszystkim o twórczej i życiowej drodze Iwaniuków. Przewodnicząca rejonowego towarzystwa więźniów politycznych i represjonowanych Olha Anycz zwróciła szczególną uwagę na wielki wkład Mychajła Iwaniuka w tworzenie w rejonie oddziałów „Proświty” oraz patriotyczną i charytatywną pracę chóru o tej samej nazwie. Ludowa poetka z Ispasu Ołena Szwejko przeczytała poetycką dedykację dla tej sławnej rodziny. Jej szczery wiersz nadał konferencji emocjonalny nastrój: Zebrała się „Proświta” w ten pamiętny dzień, Żeby uczcić wielką rodzinę, Naszych mentorów, ideowych rodziców, Wielce szanownych Iwaniuków, Którzy wiernie służyli swojemu narodowi, Walczyli o prawdę, o godność, wolność. Zastępczyni dyrektora Szkoły Ogólnokształcącej I-III stopnia w Dolnym Szepocie Wałentyna Łazoryk opowiedziała o tym, jak w ich szkole wychowują dzieci na przykładzie życia i twórczości rodziny Iwaniuków. Nie można dopuścić w obecnym trudnym czasie do odstępstwa od moralnych i patriotycznych zasad Iwaniuków. Honorowy dyrektor Wyżnyckiego gimnazjum Prokip Stratij przypomniał inicjatywność i aktywne wsparcie Mychajła Iwaniuka przy otwarciu Wyżnyckiego gimnazjum (1993-1994 r.). Patriotyzm, profesjonalizm i poświęcenie dla tych ludzi były prawdziwe – podkreślił. Przewodniczący rejonowej administracji państwowej M. W. Czornej podkreślił, że rodzina Mychajła i Mychajłyny Iwaniuków byli pierwszymi w walce o niepodległość Ukrainy, a potem – w jej utwierdzaniu. Całe ich życie było poświęcone służbie Ukrainie. Wydali wiele książek, głównie za własne środki. Cennym jest wydanie „Literacko-artystyczna Wyżnycczyzna”, nad którym pracowali ponad 20 lat. Wykładowca języka ukraińskiego i literatury Wyżnyckiego kolegium sztuki i designu Wasyl Hora zaznaczył, że Iwaniukowie utrzymywali wysoki poziom patriotyzmu w naszym kraju. Takich ludzi rodzi się niewielu. Oni prowadzą za sobą innych. Kierownik aparatu rady rejonowej Heorhij Iwoniak zaznaczył, że trudno sobie wyobrazić powstanie i rozwój naszego kraju bez tych ludzi. Stale brali aktywny udział w politycznym, społecznym i kulturalnym życiu kraju. Na zawsze pozostaną w naszej pamięci. Dyrektorka Szkoły Ogólnokształcącej I-III stopnia w Czornohuzach Lidia Kowaliuk oraz uczniowie szkoły przygotowali ciekawą kolekcję materiałów o Mychajłynie Iwaniuk, która urodziła się w Czornohuzach. P.o. naczelniczki sektora kultury rejonowej administracji państwowej Anhelina Jurijczuk opowiedziała o drodze życiowej Mychajłyny Iwaniuk i jej pełnej poświęcenia pracy nad stworzeniem Wyżnyckiego muzeum narodowowyzwoleńczej walki w naszym kraju. Zastępczyni dyrektora Wyżnyckiego gimnazjum Natalia Czerkacz zaznaczyła, że rodzina Iwaniuków nie dbała o swoje dobra materialne, żyła z tego, co wyrosło w ich ogrodzie. A swoje skromne emerytury oddawali na działalność wydawniczą. Dyrektorka Wyżnyckiej centralnej biblioteki rejonowej Wałentyna Biłak zapoznała z wystawą utworów Mychajła i Mychajłyny Iwaniuków oraz literaturą o nich. Bardzo dużo czasu poświęcali współpracy z biblioteką, organizowali tu wiele różnorodnych patriotycznych wydarzeń i spotkań. Przewodniczący rejonowego towarzystwa „Huculszczyzna” Wasyl Marczuk zwrócił uwagę na to, jak ci ludzie wszystko robili razem: walczyli o Ukrainę, pisali i wydawali swoje utwory, tworzyli muzeum narodowe. Jeśli kogoś z nich wzywano do gabinetów władzy, to też szli razem, bo mogły być nieprzyjemności. Pan Mychajło występował z patriotycznymi przemówieniami, a pani Mychajłyna – z zespołem „Czerwona kalina”. Takimi ich zapamiętaliśmy. Przewodniczący rejonowego komitetu związku zawodowego pracowników oświaty i nauki Jarosław Borsuk, w szczególności, powiedział: „Zebraliśmy się tutaj, aby pokłonić się i podziękować rodzinie Iwaniuków. U nich nigdy nie było radykalizmu. Mieli prawdziwy patriotyzm, poświęcenie dla idei narodowej. Dzisiaj szczerze, z miłością mówimy o tej sławnej rodzinie”. Zastępczyni dyrektora Szkoły Ogólnokształcącej I-III stopnia nr 4 w Berehomecie Ludmyła Berdiuk zaznaczyła, że rodzina Iwaniuków żyła tylko dla Ukrainy. „W naszej i we wszystkich szkołach rejonu znają, szanują i pamiętają tych pięknych ludzi. Mychajło Iwaniuk był profesjonalnym pedagogiem, a kiedy pracował jako inspektor szkół, był nauczycielem nauczycieli” – opowiedziała.
Zasłużony dziennikarz Ukrainy Stepan Kyrylak zaznaczył: „Jest takie znaczące słowo w literaturze: »postacie«. Ci dwoje ludzi należeli do wielkich postaci w walce o niepodległą Ukrainę, w literaturze, w poezji, w publicystyce, w poszukiwawczej pracy historyczno-krajoznawczej, w tworzeniu muzeum”. Uczennica 10 klasy Szkoły Ogólnokształcącej I-III stopnia w Banyłowie Jarosława Matemis opowiedziała o wrażeniach z wizyty w muzeum-świetlicy Iwaniuków oraz o tym, że w ich szkole zgromadzono wiele materiałów na temat drogi życiowej i twórczej rodziny. Uczestnicy konferencji online przyjęli apel do przewodniczącego rady rejonowej M. I. Andriuka, przewodniczącego rejonowej administracji państwowej M. W. Czorneja, przewodniczącego hromady w Wyżnicy O. H. Czepila w sprawie urządzenia i uregulowania prawnego muzeum-świetlicy rodziny Iwaniuków oraz przewidzenia na ten cel odpowiednich środków. Szanujmy tych, którzy wierzą w swoje państwo i swój miłujący wolność naród. Do takich orędowników należeli Mychajło i Mychajłyna Iwaniukowie, których swego czasu łączył los oraz wspólna praca społeczno-polityczna, a teraz łączy nas wszystkich pamięć o nich i ich wielkich czynach. nikiem tak, aby udzielić pełnej informacji o płatności. W zeszłym tygodniu na naszą prośbę o pomoc dla gazety „Słowo Proświty” odpowiedzieli: 1. Wełmożko Wasyl Iwanowycz – 200 hrywien. 2. Mychajluk Ludmyła Pawliwna – 200 hrywien. 3. Służynśka Zinowija – 500 hrywien. 4. Służynśka Ołeksandra – 500 hrywien. 5. Jaworśka Olha – 500 hrywien. 6. Filipczuk Heorhij Heorhijowycz – 2000 hrywien.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
