Strona · s. 7strona oryginału ↗
Szczery głos
Слово Просвіти, №07 за 2005 рік
Miałem okazję i szczęście wziąć udział w forum mieszkańców Zaporoża, które odbyło się 29 stycznia bieżącego roku w stolicy obwodu. Uniesienie, radość ze zwycięstwa — to główne wrażenia z tego wydarzenia. Była też rzeczowa rozmowa. Za to wszystko dziękuję organizatorom i prowadzącym forum, a zwłaszcza deputowanemu ludowemu Serhijowi Sobolewowi. Brzmiała soczysta ukraińska mowa. Jednak były też gorzkie, przykre chwile. To wtedy, gdy zaczęły się wystąpienia, jak mówią, z miejsc. Przeciwko treści tych wystąpień nic nie powiem, ale przecież język!.. Tak i nie doczekałem się, by ktoś wreszcie zabrał głos w ojczystym języku. A przy tym występowali przeważnie przedstawiciele wiejskich rejonów, na przykład osiedla typu miejskiego Huliajpole czy Michajłówka. Pomyślałem: przecież to młodzi, energiczni ludzie, z określonymi ambicjami. Jutro będą zajmować różne stanowiska państwowe. Zapewne są znakomitymi fachowcami w swojej dziedzinie. Nie może być wątpliwości co do ich przyzwoitości. A co z patriotyzmem? Dla nas, ludzi starszego pokolenia, pojęcia „patriotyzm” i „ojczysty język” to synonimy, jedna nierozerwalna całość. Przyzwyczaiłem się notować wydarzenia i wystąpienia. Kiedy raz po raz wykonuję tę pracę, tłumacząc z rosyjskiego na ojczysty, znów i znów ogarnia mnie poczucie niższej wartości wszystkiego, co rodzime, ukraińskie… A co na ten temat myślą uczestnicy forum, a także czytelnicy gazety?
Aleksander ZMIEJEWSKI, przewodniczący miejsko-rejonowego zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, m. Bierdiańsk
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
