Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

MELODIA ŁESI UKRAINKI 25 lutego w Kijowskim Domu Nauczyciela „Proświta” organizuje święto literacko-artystyczne „Źródła Łesi”. Początek o godzinie 18:00.

Слово Просвіти, №07 за 2006 рік

Według wspomnień Kł. Kwitki, męża Łesi, zaczęła ona śpiewać w wieku 5 lat. Od dzieciństwa Łesia lubiła recytować, dzięki czemu rozwinęła w sobie poczucie rytmu. Dziewczynka pragnęła być zdolna do wszystkiego: prowadzić gospodarstwo, wyszywać, robić koronki. Ale szczególnie kochała fortepian, który kupiono jej w wieku 6 lat. Siostra Olga wspominała później: „Łesia strasznie kochała muzykę, była do niej zdolna, grała na fortepianie swoje improwizacje”. W rodzinie Kosaczów przypuszczano nawet, że Łesia może zostać pierwszą kobietą-kompozytorką. Jej pierwszą nauczycielką w Łucku była siostra taty, ciotka Sasza, a kiedy Kosaczowie mieszkali w Kijowie, Łesia uczyła się gry na fortepianie u żony Łysenki, Olgi Aleksandrowny. W 1886 r. O. Pcziłka pisze do brata, M. Drahomanowa, o Łesi: „...Takie wspaniałe dziecko, dobra dusza bez końca, zdolna do gospodarstwa, do nauki. Bardzo dobrze, nie po pańsku, gra na fortepianie”. W 1893 r. we Lwowie, dzięki wsparciu I. Franki, ujrzał świat tomik poezji „Na skrzydłach pieśni” Łesi Ukrainki. O. Makowej w recenzji odnotował doskonałą formę poezji, jej rytmiczną muzykalność. Pierwszą poezję z cyklu „Siedem strun” „Struna Do” Łesia dedykuje Ukrainie: Do ciebie, Ukraino, nasza niedolo matko, Struna moja pierwsza się odezwie. Fortepian towarzyszył Łesi: w Wiedniu akompaniowała galicyjskim studentom, którzy na wieczorach śpiewali ukraińskie pieśni; na chutorze Zełenyj Haj koło Hadziacza grała dla gości (S. Merżynskiego, O. Kobylańskiej) Chopina, Griega; ucząc się harmonii i solfeżu, ćwiczyła wprawki; młodszą siostrę Oksanę uczyła gry na fortepianie z takim sukcesem, że Oksana osiągnęła technikę konserwatoryjną; w Kijowie razem z Ariadną Drahomanową akompaniowała śpiewakom na jubileuszowym koncercie z okazji 100-lecia H. Heinego; brała udział w wieczorach oświatowych. „Praca literacka i muzyka są dla mnie leczeniem” — pisała Łesia do siostry Olgi do Petersburga. Poeta-tłumacz N. Gambaraszwili pisał we wspomnieniach: „Łesia bardzo dobrze znała się na

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn