Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

W zaśnieżonej pustyni

Слово Просвіти, №07 за 2012 рік

Na tym Krymie nie usłyszysz morskiego przyboju. Wokół zaśnieżona równina i brzozowe lasy. Prawie cztery tysiące ki- Wcześniej w tym miejscu żyli kazachscy koczownicy. Ale 100 lat temu zebrali swoje jurty i opuścili syberyjską wieś. Wtedy zagospodarowywać ogromne połacie wolnej ziemi przyjechali przybysze z Krymu. W muzeum rejonowym do dziś przechowuje się fragmenty ich wozów i ocalałe garnki, które tutaj do tej pory nazywają dzbanami. Iwan Kumpan, starosta wsi Krym, opowiada legendę: „Początkowo wieś chcieli nazwać Hawryliwką. Ale jeden człowiek postawił gorzałkę, żeby Hawryliwką nie nazywali. Niech lepiej Krym będzie”. Zamiast winogron i brzoskwiń w tych krymskich sadach pod szronem rosną niskopienne jabłonie, a szum morskiego przyboju krymczanom zastąpiły zamiecie. Tęsknota za południowymi owocami i kwiatami u przesiedleńców odzwierciedlona jest w twórczości rodzinnej: ręczniki i poduszki zdobią tu rodzimymi ukraińskimi wzorami. Iwan Kumpan nigdy nie był na czarnomorskim Krymie, o którym opowiadały babcie. Urodził się i wychował na Syberii. „Ale czym tu nie Ukraina? — twierdzi starosta, — w każdym domu słychać język ukraiński, częstują warenikami, słoniną”. W nazwie swojej wsi krymczanie nie widzą niczego niezwykłego, ot tylko w mieście czasami trzeba wyjaśniać, skąd dokładnie przyjechałeś. „Jakoś wezwali do komisji wojskowej, zapytali: skąd jesteś? Powia-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn