Strona · s. 11strona oryginału ↗
Brzmi poezja Mykoły Winhranowskiego
Слово Просвіти, №07 за 2012 рік
Od dzisiaj rozpoczyna się coroczny ogólnoukraiński konkurs literacki na najlepsze wykonanie poezji Mykoły Winhranowskiego, właśnie w ramach tego projektu odbyła się pierwsza runda eliminacyjna. Uczestników konkursu witali wiceprezes fundacji im. Winhranowskiego Ksenija Hołota oraz dyrektor generalna Państwowego Muzeum Literatury Hałyna Soroka. Wspomnieniami o Mykole Winhranowskim i jego wysokim kunszcie wykonawczym podzielili się z obecnymi pisarze-współcześni poety, ci, którym udało się z nim obcować za życia. Jeszcze długo dyskutowano o twórczości Mykoły Winhranowskiego, który w odległych latach 60. ubiegłego wieku niczym błogosławiony wir wtargnął do ukraińskiej literatury i przez całe życie niósł wysoki duch ukraińskości, wpisując do narodowego skarbca kultury swój główny dorobek — uświęcone miłością i bólem Słowo. Szkolny korytarz wystylizowany na wiejską ulicę początku XX wieku: wejście do klasy pod słomianą strzechą, na ścianach płot z wikliny i kwiaty. Tak każdego dnia wita swoich uczniów Gimnazjum Rejonowe w Makarowie na Kijowszczyźnie. A ponadto od wielu lat działa tu samorząd uczniowski pod nazwą „Dziecięca Proświta”. Zdjęcie Jewhena BUKETA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
