Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Inscenizacja „Marusi Czuraj” jako estetyczne ocalenie

Слово Просвіти, №07 за 2018 рік

Eduard OWCZARENKO Zespół Kijowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Operetki wspólnie z reżyserem przedstawienia Serhijem Pawlukiem zaprezentowali jedną z najbardziej znanych legend narodu ukraińskiego – poetycką dramę „Marusia Czuraj”. W przeddzień premiery odbyła się konferencja prasowa z udziałem twórców spektaklu. Bohdan Strutynski, kierownik Narodowej Operetki Ukrainy: — Rok temu spotkaliśmy się z reżyserem Serhijem Pawlukiem i od razu pojawił się pomysł, by wystawić „Marusię Czuraj”. Jestem wdzięczny zespołowi naszego teatru, który jest otwarty na współpracę i zgadza się na eksperymenty. Jesteśmy bowiem pełnoprawnym teatrem syntetycznym, który pozycjonuje się jako teatr szerokiego profilu. Kiedy studiowałem na trzecim roku naszego instytutu teatralnego, odbywałem praktykę w Charkowskim Teatrze Dramatycznym im. T. H. Szewczenki, którym kierował Ołeksandr Boris. Tam zrealizowałem swoją pracę „Wiosna i jasne zmartwychwstanie”. To było moje pierwsze odwołanie do twórczości Liny Kostenko. W naszym arsenale jest Międzynarodowy Festiwal Sztuki Krajów Regionu Prykarpackiego „CARPATHIAN SPACE”. W ubiegłym roku w ramach festiwalu zorganizowaliśmy czytania „Iwan Franko jednoczy”. A 4 maja przeprowadzimy flash mob „Lina Kostenko jednoczy”, podczas którego będziemy czytać poezje Liny Wasyliwny w różnych językach. Czytania odbędą się na uniwersytecie, w teatrze, w radiu, na placu, w księgarniach. Niektórych zdziwiło, że nasz teatr sięgnął po wystawienie tego romanu. Istnieje duże uprzedzenie co do różnicy między teatrem muzycznym a dramatycznym. Oczywiście są one różne, jednak w naszym teatrze było już wiele projektów, dzięki którym odchodzimy od starego teatru. W perspektywie, jeśli będą sprzyjające warunki do rozwoju ukraińskiej sztuki teatralnej, w naszym teatrze będą pracować dwie trupy — jedna będzie grać operetki i opery, a druga pójdzie do innego laboratorium i nie będzie się bała eksperymentować. Serhij Pawluk, reżyser-realizator: — Miałem 10 lat, gdy po raz pierwszy usłyszałem w radiu słuchowisko „Duma o braciach azowskich” Liny Kostenko. A po wielu latach kończyłem wydział reżyserii Narodowego Uniwersytetu Teatru, Kina i Telewizji im. I. Karpenki-Karego, a moja praca dyplomowa dotyczyła właśnie tego utworu. Dla mnie nie ma żadnej różnicy, czy pracuję w teatrze muzycznym, czy dramatycznym. Przede wszystkim ważne jest, by pracowali tam utalentowani ludzie. A każdy utalentowany człowiek powinien się rozwijać. Wymagam od aktorów nie grania, lecz życia na scenie. Inscenizacja „Marusi Czuraj” stała się wyzwaniem dla aktorów Teatru Operetki, i sprostali temu. W podstawie spektaklu leżą pieśni ludowe. To one kształtowały plastykę. Przedstawione są zarówno szeroko znane, jak i mało znane autentyczne utwory. Praca była bardzo trudna, lecz rezultat jest tego wart. Również o pracy nad spektaklem opowiedzieli Serhij Nesteruk, dyrygent i chórmistrz-realizator, Jurij Bus, balletmistrz-realizator, Serhij Ridwanecki, scenograf-realizator, Natalia Ridwanecka, kostiumolog. Oprócz tego w konferencji wziął udział pierwszy zastępca przewodniczącego zarządu AB „Ukrhazbank” Andrij Krawec, który poinformował, że w 2018 roku bank będzie głównym partnerem teatru, a wynikiem tej współpracy ma być wiele ciekawych projektów.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn