Strona · s. 7strona oryginału ↗
Ukrainiec przez wielkie U
Слово Просвіти, №07 за 2020 рік
Jurij KISIELEW, członek Zarządu Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, m. Humań. W styczniu minęło 78 lat od dnia urodzin wybitnego ukraińskiego poety Iwana Nyzowego (1942—2011), pochodzącego z obwodu sumskiego, który później przez pewien czas mieszkał w Galicji, a przeważającą część życia (prawie 45 lat!) — w najbardziej wysuniętym na wschód centrum obwodowym Ukrainy — Ługańsku. Gdziekolwiek Nyzowy mieszkał, był i pozostawał Ukraińcem przez wielkie U, szczerym i uczciwym patriotą swojego narodu i państwa. Świadczą o tym dobitnie setki jego wierszy — błyskotliwych przykładów liryki obywatelskiej, takich jak: Zatrzeszczały podesty i podpory „szopki” I zmalały klejnoty komunistycznych czasów, I dotarły groźnie z kozackiego stepu Echa dawno zapomnianych głosów. I zszedł się naród pod dębem Bohdana, I słowem Tarasa naród mój przejrzał, By modlić się do Ukrainy pod wiecznym Trójzębem, Pod ogniem jej niebiesko-żółtych sztandarów. Te wersy Iwan Nyzowy napisał u zarania ukraińskiej Niepodległości, kiedy naród był pełen nadziei, a na niepoprawnie czerwonej Ługańszczyźnie już przygotowywał się moskiewski rewanż, który po latach zmaterializował się w kolaboranckiej tak zwanej „ŁNR”. Poeta nie dożył do początku najnowszej wojny rosyjsko-ukraińskiej i tymczasowej kremlowskiej okupacji Ługańska, któremu poświęcił swoje siły, swoją pracę, swoje życie… I chociaż czasy obecnie niby dawno nie są „komunistyczne”, „szopka” pozostała ta sama, lekko przerobiona i przemalowana z czerwonego na zielony. Wiele wierszy Iwana Nyzowego, napisanych 10, 20, a nawet 30 lat temu, pozostaje (niestety!) niezmiennie aktual
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
