Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Magia kostiumów

Слово Просвіти, №07 за 2021 рік

W Narodowym Muzeum Tarasa Szewczenki otwarto wystawę „Historia kostiumów”. Zaprezentowano tu kostiumy Narodowego Akademickiego Teatru imienia Łesi Ukrainki ze spektakli opartych na utworach genialnej pisarki. Ekspozycję poświęcono 150. rocznicy urodzin Łesi Ukrainki oraz 80. rocznicy nadania teatrowi jej imienia. Eduard Owczarenko Zdjęcie autora. Zachowało się niemało świadectw o spektaklach według utworów Łesi Ukrainki na scenie tego teatru. Kostiumy są swoistymi świadectwami i „uczestnikami” przedstawień. Kostium (teatralny, sceniczny) jest dziełem przede wszystkim artysty i ma za zadanie dopełniać wizerunek postaci, rozwijać, pogłębiać, doprecyzowywać treść dzieła scenicznego, odkrywać i przekazywać widzowi zamysł jego autorów. Styczeń 1939 roku. Bohaterowie i idee filozoficzno-poetyckiego dramatu Łesi Ukrainki „Kamienny gospodarz” po raz pierwszy wyszli na scenę teatru. Spektakl obalił opinię o niesceniczności utworu, stał się świadectwem twórczej dojrzałości zespołu i określił jego przyszłe imię: od kwietnia 1941 roku Kijowska rosyjska drama nazywa się Teatrem imienia Łesi Ukrainki. Reżyser spektaklu — ówczesny kierownik artystyczny teatru K. P. Chochłow — trzykrotnie wracał do realizacji tego dramatu (1939, 1946, 1951 lata), starając się zgłębić i przekazać widzom głębię zamysłu poetki. Kontynuacją scenicznego życia „Kamiennego gospodarza” w teatrze stały się inscenizacje z 1971 (reżyser M. Sokołow) i 2002 roku („W niewoli namiętności”, reżyser M. Reznikowicz). Dramat Łesi Ukrainki „W puszczy” (reżyser M. Sokołow) wszedł do repertuaru teatru w 1957 roku, a w 1979 sama Łesia Ukrainka stała się bohaterką spektaklu „Mieć nadzieję” według sztuki J. Szczerbaka (reżyser I. Mołostowa). Współautorami tych dzieł scenicznych w różnych czasach byli artyści — A. Petrycki, M. Umański, D. Lider, O. Krywiński, K. Kakiebusz, M. Ułanowski, W. Myhułko, M. Łewyćka. Przyczynili się do ich powstania także kompozytorzy — M. Skoryk, B. Latoszynski, O. Kiwa, L. Sokowin, M. Hozenpud. Już prawie dwadzieścia lat każdy nowy sezon teatru otwiera się spektaklem „W niewoli namiętności” („Kamienny gospodarz”) Łesi Ukrainki. Z czasem zmienia się skład jego uczestników i publiczność, a wraz z nimi zmienia się też sam spektakl. Niezmienne pozostają zainteresowanie utworem i stosunek do autora. — Inscenizacja „Kamiennego gospodarza” z 1939 roku miała niezwykle szeroki rozgłos — opowiedział kierownik artystyczny Narodowego Akademickiego Teatru imienia Łesi Ukrainki, laureat Nagrody Szewczenkowskiej Mychajło Reznikowicz. — Właśnie dlatego w 1941 roku Rada Ministrów Ukrainy z okazji 70-lecia urodzin Łesi Ukrainki nadała naszemu teatrowi jej imię. Prawie 20 lat temu zrealizowaliśmy piątą inscenizację „Kamiennego gospodarza”, a 25 lutego pokażemy ją po raz 150. Dzisiaj otwieramy wystawę kostiumów, szkiców — wszystkiego tego, co zostało zrobione podczas tych pięciu inscenizacji. Jestem niezwykle wdzięczny dyrektorowi Narodowego Muzeum Tarasa Szewczenki Dmytrowi Wasylowyczowi Stusowi za to, że udostępnił wspaniałą salę na przeprowadzenie tej wystawy. Dla mnie to wydarzenie jest niezwykle wzruszające. 24 lutego w murach muzeum odbędzie się telemost z innymi krajami, gdzie również obchodzą ten sławny jubileusz. A 26 lutego na Nowej scenie teatru — premiera spektaklu „Trzy miłości”, o tych miłościach, które były w życiu Łarysy Petriwny Kosacz. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2021 Koszt prenumeraty (z dostawą i kosztami pocztowymi): TYGODNIK OGÓLNOUKRAIŃSKIEGO TOWARZYSTWA „PROŚWITA”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn