Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Kremlowską propagandę – na śmietnik!

Слово Просвіти, №07 за 2021 рік

„Medwedczukowskie kanały telewizyjne” (tuby Kremla na Ukrainie NewsOne, „112 Ukraina” oraz ZIK) – to nie dziennikarstwo, to narzędzia wojny hybrydowej. Handlarze nienawiścią Przez siedem lat prorosyjskie partie uwierzyły w swoją bezkarność. W to, że uzyskały odpust od odpowiedzialności za swoją antyukraińską przestępczą działalność. Ich kierownicy uwierzyli w to, że mogą nadal zajmować się tym, czym zajmowali się przed wojną – burzeniem fundamentów ukraińskiej państwowości. Prawda, w ciągu ostatnich siedmiu lat agitowali już nie tyle za Moskwą, co przeciwko Europie i Ameryce. Nie tyle za rosyjskimi regułami gry, co za zniszczeniem zachodnich. Prorosyjskie kanały telewizyjne przez cały ten czas handlowały niewiarą i cynizmem, kłamstwem i nienawiścią. Topiły fakty w fake newsach i próbowały przepisać rzeczywistość. W ich obrazie świata nie było ani aneksji Krymu, ani okupacji Donbasu. Zamiast tego były opowieści o zewnętrznym zarządzaniu ze strony Zachodu oraz „bezprzyczynowej rusofobii” na Ukrainie. Jednak cały ich bunt przeciwko zachodnim wpływom sprowadzał się jedynie do próby przekazania tych dźwigni zewnętrznego zarządzania drugiej stronie – w ręce Moskwy. W dziwny sposób narracje, które tam wybrzmiewały, zbiegały się z ideologią wyznawaną przez Rosję: „Na Ukrainie nie ma żadnej rosyjskiej agresji, a toczy się wojna domowa”; „Ukraińskie władze muszą przejść do bezpośrednich negocjacji z przywódcami niekontrolowanych terytoriów Donbasu”; „Rewolucja godności, która wpłynęła na cywilizacyjny wybór Ukrainy, to nic innego jak zamach stanu”; „Rosja to nasz przyjaciel i towarzysz, u którego trzeba kupować szczepionkę Sputnik”… Cała ta mowa-trawa powtarzana była dzień w dzień przez kilka lat wojny rosyjsko-ukraińskiej. Prokremloskie kanały telewizyjne stawiały głównie zarówno na świadomych łotrów, jak i na pożytecznych idiotów. Ci pierwsi mieli wykonywać całą brudną propagandową robotę. Ci drudzy zaś – przykrywać pracę pierwszych, demagogicznie rozprawiając o rynku idei i wolności słowa. Przy tym obie grupy starały się unikać rozmowy o tym, co wydarzyło się wiosną 2014 roku. Mówią o wolności słowa i cenzurze, o „ich” prawach człowieka i pluralizmie „promoskiewskich” opinii. I ani słowa o agresji Moskwy na wschodzie Ukrainy oraz okupacji Krymu! Próby ukrycia się pod parasolem „wolności słowa” rozbijają się o niezaprzeczalny argument „finansowania terroryzmu”, gdyż właśnie ten zarzut jest głównym w odniesieniu do finansowania trzech organizacji telewizyjnych. „…Odnośnie do tych kanałów – poinformował sekretarz RBNiO Ukrainy Ołeksij Daniłow – zostały uzyskane udokumentowane dowody SBU. Przy tym część dokumentów jest utajniona, ponieważ zawierają one informacje uzyskane z Rosji. Podstawą sankcji przeciwko deputowanemu z OPZZ Tarasowi Kozakowi (właścicielowi kanałów telewizyjnych i powiązanych z nim osób prawnych) stało się śledztwo, które ustaliło, że schematy z dostawami węgla z okupowanych terytoriów sprzyjają finansowaniu terroryzmu”. Wielu obserwatorów słusznie zauważa, że za destrukcyjne antypaństwowe wezwania powinni odpowiadać (wraz ze swoimi kanałami telewizyjnymi) także przedstawiciele „piątej kolumny Kremla”, którzy występowali na nich z antyukraińskimi oświadczeniami. Takie polityczne „postacie”, jak W. Medwedczuk, W. Rabinowycz, J. Bojko, W. Nowynski, M. Bużanski, A. Portnow, O. Łukasz, A. Herman, O. Bondarenko, odrażający telepropagandysta W. Pichowszek, którzy otwarcie demonstrowali antypaństwową retorykę na wspomnianych kanałach telewizyjnych, i nie tylko na nich…, powinni już dawno zostać wezwani do SBU! Car-Putin i jego wielbiciele Za każdym razem, gdy Ukraina próbuje się bronić, promoskiewscy „działacze” udają, że aneksji Krymu nie było i wojny rosyjsko-ukraińskiej nie ma… Promoskiewskie partie i ich kierownicy na Ukrainie stracili swoje prawo do bycia uważanymi za odmianę politycznego pluralizmu jeszcze siedem lat temu – wtedy, kiedy Moskwa wprowadziła swoje wojska na terytorium Półwyspu Krymskiego. Jeszcze wtedy, kiedy putinowskie siły okupacyjne urządziły inwazję na ukraiński Donbas! Ukraińska tolerancja wobec „wrogów” odbija się nam od wieków, prowadząc za każdym razem do nowych rewanżów promoskiewskich sił. Do czego doprowadziło lekceważenie rosyjskiej propagandy w ukraińskiej telewizji pod przykrywką „wolności słowa” – wiadomo. Dzisiaj, kiedy już przy braku w ukraińskiej przestrzeni informacyjnej czysto rosyjskich kanałów telewizyjnych ich „funkcję bojową” przeniesiono na niektóre umownie ukraińskie kanały telewizyjne, na przykład na zakazane obecnie trzy kanały Medwedczuka. Ale zamknięcie takich tub Kremla na Ukrainie, jak NewsOne, „112 Ukraina” oraz ZIK, nie zatrzymuje całkowicie informacyjnej agresji Rosji przeciwko Ukrainie. I nie tylko informacyjnej, ale i wojskowej agresji Rosji przeciwko Ukrainie – sytuacja w Donbasie komplikuje się, rozejm w wojnie rosyjsko-ukraińskiej faktycznie kończy się, co w końcu przyznał także prezydent Zełenski. Takie same elementy wrogiej propagandy obecne są na niektórych innych ukraińskich zasobach informacyjnych, w szczególności na odrażającym kanale byłego deputowanego Murajewa, pod wymowną nazwą „Naszy”, oraz kanale, który od dziesięcioleci zajmuje się propagandą idei „ruskiego miru” – „Inter”. Na tych kanałach dla milionów ukraińskich obywateli moskiewscy reżyserzy mistrzowsko budują plany średnie i duże, w które niby „przypadkowo”, ale niezwykle wyraziście trafiają rosyjskie symbole imperialne: flaga, herb, portret Putina oraz twarze obecnych „dworzan Kremla”! I to w czasie największej oglądalności ukraińskiej telewizji codziennie! Więc jeśli instytucje ochrony interesów państwowych będą nadal konsekwentne, dowiemy się w końcu o zamknięciu kolejnych „propagandowych biur Kremla” na Ukrainie. Przy tym istnieje realne niebezpieczeństwo uchylenia nawet tej pozytywnej dla ukraińskiej przestrzeni informacyjnej decyzji RBNiO dotyczącej kanałów z „puli Medwedczuka” – tub Kremla na Ukrainie. Przecież w sprawę, jak zawsze, mogą wmieszać się „rodzime nasze” „humanitarno-sprzedajne” sądy, do których już obiecał zwrócić się kum Putina – Medwedczuk. I w mediach społecznościowych zaczęto już pół żartem, pół serio zakładać się: który sąd pierwszy uchyli decyzję RBNiO dotyczącą kanałów z „puli Medwedczuka”: czy Sąd Okręgowy w Kijowie, czy Peczerski rejonowy – sądy o regionalnej skali, które przekształciły się w czysto terrorystyczne antypaństwowe struktury, podejmujące (raczej wypowiadające sformułowane poza ich granicami) decyzje, które dotyczą wcale nie ich regionów, a całego państwa ukraińskiego! Wystarczy wspomnieć, ile decyzji dotyczących spraw państwowych podejmowały właśnie te sądy. I nie po prostu państwowych, a ogólnopaństwowych, można powiedzieć, strategicznych. Wśród dwóch ostatnich – decyzje dotyczące szkolnych podręczników historii, które rzekomo należy „przejrzeć” (czyli zerwać proces edukacyjny i wyrzucić dziesiątki milionów hrywien na sławienie Janukowycza i Co.) oraz o uchyleniu nowej redakcji pisowni (wykonanie tej decyzji uniemożliwia zdanie ZNO). Jeśli nadal wszystko będzie szło w podobnym tempie, to nie spostrzeżemy się, jak pewnego dnia ten sam Okręgowy Sąd Administracyjny w Kijowie uchyli Stowarzyszenie Ukrainy i Unii Europejskiej albo nawet wyniki referendum z 1 grudnia 1991 roku, tym samym reagując na pozew jakiejś „fanki radzieckiego życia”. W mediach społecznościowych rozgorzała też inna dyskusja: czy prezydent powinien doczekać się kolejnych nieudolnych decyzji wspomnianych sądów, czy też zagrać wyprzedzająco – i uchylić je, dając tym samym początek prawdziwej reformie sądownictwa, a nie tasowaniu wyświechtanej sędziowskiej talii, jak to było wcześniej. Problem leży szerzej: w jasnym określeniu zakresu kompetencji każdego z sądów regionalnych. Chodzi nie tylko o sprawy polityczne, ale i biznesowe. Oprócz wszystkich „czystek” personelu korpusu prawniczego, należy ustawowo zagwarantować jedną ważną rzecz: wszystkie sprawy dotyczące kwestii ogólnopaństwowych (włącznie z interpretacją historii w podręcznikach szkolnych, nowościami w pisowni i sankcjami wobec ogólnoukraińskich, choć w istocie antyukraińskich kanałów telewizyjnych) powinien od razu rozpatrywać Sąd Najwyższy Ukrainy. W tym celu trzeba go również istotnie zreformować, aby budować sąd w oparciu o uczciwość, profesjonalizm i patriotyzm. Najważniejsze przy tym – wytrącić z rąk antypaństwowych sił sądową broń, którą stosują do destabilizacji społecznej, bezczelnie niszcząc państwo, zamiast walczyć o triumf sprawiedliwości. Zatem ogłoszona niedawno przez prezydenta Ukrainy inicjatywa ustawodawcza dotycząca ograniczenia praw rozpatrywania przez sądy regionalne spraw dotyczących ogólnopaństwowych sfer działalności jest niezwykle ważnym krokiem, aby położyć kres sądowemu samowolstwu, opartemu na korupcji. Zatem dziennikarstwo przestaje istnieć wtedy, gdy przekształca się w otwartą propagandę, a w obecnych ukraińskich realiach – gdy staje się jeszcze narzędziem w walce przeciwko fundamentom własnego państwa. Dlatego zamknięcie prokremlskich propagandowych kanałów telewizyjnych NewsOne, „112 Ukraina”, ZIK jest całkowicie pozytywną decyzją państwowotwórczą. Chce się mieć nadzieję na konsekwencję ukraińskich instytucji państwowych, które konkretnymi działaniami będą chronić bezpieczeństwo narodowe państwa, gdyż zagrożenia tylko narastają. Przygotował Heorhij ŁUKIANCZUK (na podstawie materiałów ze źródeł otwartych) Ukraina” oraz ZIK) zostały zablokowane decyzją RBNiO Ukrainy, odpowiedni dekret podpisał prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. Prawidłowe, realne i długo oczekiwane przez społeczeństwo działanie państwowotwórcze, które poparło całe świadome patriotyczne środowisko oraz wszystkie siły polityczne, które rzeczywiście dbają o przyszły Los Ukrainy. To naprawdę potężny państwowotwórczy krok w obronie bezpieczeństwa narodowego. Ale obecne sankcje wobec prorosyjskich sił – niestety, to tylko spóźniony „zabieg higieniczny” usunięcia „informacyjno-propagandowej gangreny”, która katastrofalnie postępowała w ostatnich latach i której usunięcie powinno było nastąpić jeszcze w 2014 roku, a nastąpiło, i to nie w pełni, dopiero w 2021 roku…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn