Strona · s. 6strona oryginału ↗
NASZA PRZESTRZEŃ MA BYĆ NASZA!
Слово Просвіти, №08 за 2005 рік
Nadawane są audycje krótkofalowych stacji radiowych: „Autoradio”, „Melodia”, „Русское радио”, szanson różnych formatów i inne. Dwa razy na dobę Radio „Melodia” nadaje audycję „Chronograf” — „O wybitnych ludziach i wydarzeniach naszej epoki”. Autorzy audycji dają pierwszeństwo znanym przedstawicielom epoki carskiej i sowieckiej, postaciom światowym, a dość rzadko Ukraińcom. Gdyby autorzy byli bezstronni, to na kartach „Encyklopedii ukrainoznawstwa” znaleźliby wiele nazwisk Ukraińców i wydarzeń, które zasługują nie tylko na wspomnienie, ale i na szacunek. Prawną przeszkodą w ochronie bezpieczeństwa narodowego pozostaje anonimowa Umowa między Gabinetem Ministrów Ukrainy a Rządem Federacji Rosyjskiej o współpracy w dziedzinie telewizji i radiofonii z 23 października 2000 roku. Kto i kiedy udostępni wszystkie zapisy tej umowy szerokiemu ogółowi?
Audycje ukraińskiego kanału telewizyjnego „Kultura” (UT-1) ukryto przed widzami daleko po północy (od 3:00 do 5:00 w każdy poniedziałek). Przez całą dobę nadaje po rosyjsku kanał „Ukraina”, odzwierciedlając poglądy separatystów i prorosyjskie interesy. Wszystkie sale koncertowe, filharmonie, teatry i inne placówki widowiskowe są całkowicie opanowane przez rosyjską popkulturę. W rezultacie kultura ukraińska została zepchnięta na margines. Nikt nie kontroluje płacenia podatków przez tych nieudolnych gastrolerów, a oni bezkarnie wyprowadzają z Ukrainy ogromne sumy pieniędzy, natychmiast konwertują je na dolary i euro, wyczerpując zasoby twardej waluty. Celowo zniszczono bazę materialną kinematografii. Częstuje się nas ograными sowieckimi filmami. Czasem rozcieńcza się je „Jarmarkiem soroczińskim” dubbingowanym językiem Wierki Serduczki. Na ekranach telewizyjnych przeważają jednak współczesne zagraniczne filmy, dalekie od „utrwalania w dziełach kinematografii idei humanizmu, wartości ogólnoludzkich, narodowo-kulturowych i duchowych”. Według monitoringu Ministerstwa Kultury Ukrainy filmy narodowe zajmują zaledwie 10 procent z 30 przewidzianych normatywami. A aby choć jakoś zamaskować ukrainofobię, tubylcom zamiast dubbingu filmów w języku ukraińskim podaje się napisy po ukraińsku. To poniża naszą godność narodową.
Reżim polityczny L. Kuczmy skutecznie pogrzebał trzy państwowe programy wdrażania i rozwoju języka ukraińskiego. I zdążył zatwierdzić czwarty na lata 2004–2010; 20 kwietnia br. Rada Najwyższa Ukrainy ma rozpatrzyć nie stan kultury ukraińskiej, lecz politykę kulturalną, a o przestrzeganiu ustawodawstwa z jakiegoś powodu nie ma nawet wzmianki w odpowiedniej uchwale parlamentu. Środowisko językowe, budowa języka — to prerogatywa państwa. Obietnice budowy prawdziwie niepodległej, demokratycznej Ukrainy z mocnymi i materialnymi fundamentami na ruinach kultury ukraińskiej, według naszego poglądu, pozostają jedynie „dobrymi intencjami”.
O. DUBOWYK, przewodniczący Związku Patriotów Ukrainy i jeszcze 13 podpisów przewodniczących lokalnych organizacji społecznych, m. Sumy
z
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
