Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

O dwujęzyczności lepiej nie wspominać…

Слово Просвіти, №08 за 2005 рік

Pojęcie dwujęzyczności u nas w paradoksalny sposób przejęli zwolennicy monolingwizmu — ci, którzy nie znają i nie chcą znać języka ukraińskiego, podczas gdy ci, których oni nazywają nacjonalistami, właściwie są dwujęzyczni, bo władają obydwoma językami i się nimi posługują. Chcecie dwujęzyczności — proszę bardzo, opanujcie również język ukraiński, a nie rozbijajcie społeczeństwa według kryterium językowego. Jeśli zaś mówić o dwujęzyczności w szerokim aspekcie, to trzeba dostrzec zasadniczą różnicę między kulturowym bilingwizmem a ideologicznie zaprogramowaną dwujęzycznością typu sowieckiego, której przypisywano rolę etapu przejściowego do triumfalnej jednojęzyczności. Ta kwestia u nas jest niedostatecznie zbadana, podobnie jak szereg mniej ważnych: wpływ niszczenia języka narodowego na duchowo-psychologiczne i społeczne parametry społeczeństwa; funkcjonowanie i rozwój języka w parametrach elitarnego myślenia i powszechnego użytku; funkcjonowanie języka jako kardiogramu historycznego bytu narodu; możliwości i formy wpływu narodowo-kulturowej polityki państwa na praktykę językową różnych warstw społeczeństwa; wreszcie miara wpływu państwowego statusu języka ukraińskiego na rzeczywistość językową. Co do żądań nadania językowi rosyjskiemu statusu drugiego języka państwowego, warto by najpierw przewidzieć konsekwencje. Moim zdaniem taki krok nie zmieniłby pozycji języka rosyjskiego, ponieważ przestrzeni, której on jeszcze nie zajmuje, prawie nie zostało, za to już drugiego dnia zniknął-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn