Strona · s. 7strona oryginału ↗
WSPIERAM PROFESORA PONOMARIWA
Слово Просвіти, №08 за 2005 рік
Przede mną leży świeże wydanie waszego tygodnika „Słowo Proświty”, nr 5 z 3 do 9 lutego bieżącego roku. Bardzo ciekawe i potrzebne wydanie. Czytać je powinien każdy, kto ceni ukraiński naród, jego język. Szkoda, że nakład jest mały. Obowiązkowo, jak mówiono kiedyś, przeprowadzę pewną pracę organizacyjną i wyjaśniającą w kwestii jego prenumeraty. Przykro mówić, szanowni państwo, jaki cel stawiają sobie ci urzędnicy oraz szanowany przez wszystkich socjalista Ołeksandr Moroz, którzy proponują ogłosić język rosyjski oficjalnym na całym terytorium Ukrainy. Przecież to śmieszne. Po co nam tacy „patrioci Ukrainy”, którzy znieważają swoje ojczyste słowo, swój język. Uważam za konieczne omówienie tej kwestii we wszystkich kolektywach pracowniczych, zwłaszcza w szkołach, średnich i wyższych uczelniach, oraz zwrócenie się z żądaniem do nowo wybranego Prezydenta państwa, Gabinetu Ministrów, aby stanęli w obronie ojczystego języka, państwowości narodu ukraińskiego. Za oręż należy przyjąć list otwarty do Ołeksandra Moroza autorstwa doktora nauk filologicznych, pisarza, proświcianina Ołeksandra Ponomariwa. Mnie, jako obywatela Ukrainy, byłego nauczyciela języka i literatury ukraińskiej, głęboko niepokoi problem języka ukraińskiego w naszym państwie. Dlaczego cały czas musimy chylić głowy przed cudzym, dlaczego wypieramy się swojego, czyich rodziców jesteśmy dziećmi? Wszystko to należy rozstrzygnąć w wyższych szczeblach władzy, a szczególnie wierzymy nowemu Prezydentowi Wiktorowi Juszczence, Gabinetowi Ministrów na czele z Julią Tymoszenko. Do nich należy decydujące słowo. Ukraina była, jest i będzie. Dopóki jest język, dopóty istnieć będzie naród. Josyp PALATYNSKYJ, m. Kicmań obw. czerniowieckiego. z KADRY
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
