Strona · s. 10strona oryginału ↗
PYTANIA DO OŁEKSANDRA MOROZA
Слово Просвіти, №08 за 2005 рік
Byliśmy głęboko oburzeni Pańskim projektem ustawy o nadaniu językowi rosyjskiemu statusu oficjalnego. Na jednym ze spotkań w Mariupolu bronił Pan statusu państwowego języka ukraińskiego, zapewniając, że językowi rosyjskiemu nic nie zagraża. Co się zatem stało? Nawet antyukraiński reżim Ł. Kuczmy nie odważył się wprowadzić drugiego języka państwowego. Część ludności Ukrainy mówi po rosyjsku, ponieważ dają o sobie znać skutki wieloletniej rusyfikacji naszego narodu. Ale dlaczego do tej pory uczelnie wyższe, technika i szkoły zawodowe uczą nasze dzieci w języku sąsiedniego państwa? A kogo wychowują stacje radiowe FM i kanały telewizyjne Rosji, których mnóstwo jest w naszym eterze? Czyż obecnie język rosyjski na poziomie regionalnym, zarówno ustnie, jak i pisemnie, nie jest wykorzystywany w pełnym zakresie? Czy jest Pan pewien, że jutro szczerzy Ukraińcy nie zaczną pisać wniosków o zwolnienie swoich dzieci z nauki języka ukraińskiego? Czyż niczego nie nauczyło nas doświadczenie Białorusi, gdzie (w Mińsku) zamknięto ostatnią białoruską szkołę? My, proświcianie, wzywamy Pana do wycofania Pańskiego projektu „Ustawy o językach”. M. K. WOROŻBYT, m. Mariupol ŚLADAMI NASZYCH WYSTĄPIEŃ brzmi przeważnie język rosyjski. Ukraińców obrażają, znieważają, — a oni mają milczeć? W Rosji mieszka prawdopodobnie tylu Ukraińców, ilu Rosjan na Ukrainie, jednak nie ma w FR ani jednej ukraińskiej szkoły, ani jednego teatru, ani jednej gazety czy czasopisma. Nawet Ołeksandr Moroz, który posługuje się językiem ukraińskim, domaga się statusu oficjalnego dla języka rosyjskiego, kanonicznego (czytaj Moskiewskiego) kościoła. Gdyby jego żądania się spełniły, to byłoby tak, jak powiedział urzędnik z Krymu: „…na ichnią cholerną mowę będziemy pluć i oficjalnie”. Wrażenie robi fotografia w „Słowie Proświty”, na której uwieczniono napis „Rosjanom — miasta, chochołom — wsie”. Oto jaki jest prawdziwy stosunek do Ukraińców! Naszym zdaniem potrzeba, aby Rada Najwyższa, rząd Ukrainy i Prezydent zapewnili takie wymagania wielu Ukraińców: anulować istniejący paszport — powinna być wskazana narodowość, zapisy prowadzić w języku państwowym (może być dublowany alfabetem łacińskim); w armii, milicji, sądownictwie, oświacie, handlu, telewizji, Radzie Najwyższej — język państwowy; wprowadzić zmiany do Konstytucji Ukrainy (art. 10) w takim brzmieniu: „Każdy urzędnik musi swobodnie władać językiem ukraińskim i posługiwać się nim w służbie”. Wielką sprawę w obronie prawnych pozycji języka ukraińskiego prowadzi prof. A. Pohribny. Już dawno pora uhonorować jego działalność Nagrodą im. Szewczenki, co da poważne wsparcie w jego szlachetnej działalności. Domaga się tego już trzeci rok nasza rejonowa „Proświta”, a do tego trzeba zmienić skład kuczmowskiego Komitetu ds. Nagrody im. T. Szewczenki. Wierzymy W. Juszczence i J. Tymoszenko i mamy nadzieję na istotne zmiany nie tylko w życiu społeczno-politycznym, ale i w języku oraz kulturze. Dmytro FEDYK i Jadwiga FEDYK, członkowie „Proświty” i UNP
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
