Strona · s. 3strona oryginału ↗
«PORA» ZAWSZE AKTUALNA
Слово Просвіти, №08 за 2005 рік
RUCH SPOŁECZNY Koordynator projektu Wołodymyr Łesyk zaznaczył, że „celem projektu „Czarna lista” jest przede wszystkim oczyszczenie organów władzy, instytucji państwowych oraz przedsiębiorstw państwowych z urzędników i funkcjonariuszy, którzy podczas sprawowania swoich urzędów popełniali przestępstwa. Wpisujemy na listę ludzi, co do których mamy udokumentowane informacje, że podczas sprawowania swoich urzędów dopuszczali się przestępstw. Społeczeństwo aktywnie bierze udział w tworzeniu tych list, przekazuje nam informacje. Na dzień dzisiejszy na listach znajduje się około 150 osób. W przyszłym tygodniu informacja ta zostanie przekazana do Administracji Prezydenta z żądaniem do Wiktora Juszczenki, jako gwaranta Konstytucji, podjęcia przede wszystkim decyzji politycznej i zwolnienia tych osób ze stanowisk, które do tej pory zajmują. Drugim naszym żądaniem jest wszczęcie przeciwko nim spraw karnych w związku z faktami popełnionych przestępstw”. Wśród znanych osób wpisanych na „Czarną listę” są: eksprezydent Ukrainy Łeonid Kuczma, były szef SBU Łeonid Derkacz, deputowani ludowi Ołeksandr Wołkow i Łeonid Krawczuk, były minister spraw wewnętrznych Jurij Krawczenko, były przewodniczący CKW Serhij Kiwałow, Mychajło Potebenko, Wiktor Janukowycz. Są też figuranci, którzy pozostają u władzy do dziś — Swiatosław Piskun, Wasyl Kremen i inni. Do projektu jako prawnik i ekspert zaangażowany został znany adwokat Andrij Fedur. Ogólnie pan Fedur chciałby widzieć zwolnionymi „ze stanowisk natychmiast takich dobrodziejów, jak Piskun, Wiktor Kudriawcew (zastępca Prokuratora Generalnego Ukrainy), Ołeksij Bahanec (mianowany prokuratorem obwodu donieckiego i zastępcą Prokuratora Generalnego)”. Jego zdaniem, to nie są ludzie, którzy zaprowadzą porządek: „Mówią, że Piskun podniósł się z kolan, stał się innym człowiekiem, ale co robił pan Piskun? Podam przykład z oficjalnych dokumentów: wniosek o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci aresztu tymczasowego. To 23 sierpnia 2001 roku. Obywatela Ukrainy, znanego Borysa Feldmana chcą po raz kolejny aresztować, byłem jego adwokatem. Dokument ten jest podpisany z jednej strony przez Piskuna (kierował wtedy śledztwem w Podatkowej), a z drugiej — przez Bahaneca, który wtedy był zastępcą Prokuratora Generalnego Ukrainy. I oni w uzasadnieniu tego, że Feldmana trzeba trzymać w areszcie, piszą: „Podczas prowadzenia sprawy karnej wielokrotnie wyrażał brak zaufania do ukraińskich organów ścigania i sądu, a także to, że sprawę powinien rozpatrywać tylko europejski sąd i że w tym celu musi przebywać poza granicami Ukrainy, o czym świadczą raporty funkcjonariuszy operacyjnych z przeprowadzonych działań operacyjno-poszukiwawczych”. Czyli obywatela Ukrainy trzeba uwięzić za to, że wyraża brak zaufania do organów ścigania i zamierza zwrócić się do europejskiego sądu. I dzisiaj ci „demokraci” mówią, że będą bronić interesów obywateli Ukrainy!.. Dalej, na przykład, w kwestii Bahaneca. Kierował on prokuraturą z punktu widzenia nadzoru nad śledztwem w sprawie zabójstwa Gongadzego, a ja jestem adwokatem Łesi Gongadze. Ołeksij Bahanec jest właśnie tą osobą, która uchyliła postanowienie śledczego o uznaniu Myrosławy Gongadze za poszkodowaną. Łesi Gongadze wtedy nie dopuszczano do udziału w sprawie w charakterze poszkodowanej. Byliśmy zmuszeni składać pozew do sądu. 9 lutego 2001 roku Peczerski Sąd Rejonowy wydał decyzję o uznaniu działań zastępcy prokuratora generalnego Ołeksija Bahaneca za bezprawne, czyli uznano go za sprawcę naruszenia prawa. I ta „nowa twarz” teraz będzie bronić naszych praw. Nigdy! Mam decyzję Sądu Apelacyjnego obwodu kijowskiego z 15 czerwca 2001 roku, która przeszła wszystkie instancje sądowe, włącznie z Sądem Najwyższym Ukrainy, gdzie działania zastępcy Prokuratora Generalnego Kudriawcewa również uznano za bezprawne. To właśnie ten Wiktor Kudriawcew, który 27 września 2001 roku wydał nakaz Łowoczkinowi, by nie wykonywał orzeczenia sądu o zwolnieniu człowieka z aresztu… Mówią: nowa władza. Dlaczego więc starzy ludzie są u władzy?”. Jako eksperta i konsultanta „Pora” zaangażowała także byłego prokuratora generalnego Wiktora Szyszkina. Ocenia on ten projekt pozytywnie i nie widzi w nim nic niezgodnego z prawem: „To główne prawo obywateli — kształtować sobie władzę. Dzisiejsza władza, w tym ta z Majdanu, ogłosiła trzy „P” przy formowaniu korpusu kadrowego aparatu państwowego: patriotyzm, przyzwoitość, profesjonalizm. Patriotyzm i przyzwoitość albo są, albo ich nie ma, jeśli rodzice i społeczeństwo nie wychowali człowieka. Dzisiaj naród jako nosiciel władzy chce zrealizować tę zasadę. Zrodziła się formuła osiągnięcia tego celu — „czarne listy” tych osób, które nie odpowiadają tym trzem „p”. Uważam, że jest to pożyteczna działalność społeczna”. Ołeksij Tołkaczow, przewodniczący społecznego komitetu bezpieczeństwa narodowego Ukrainy, ze swojej strony zaznaczył: „Kiedy jeszcze tworzyła się „Pora” (od grudnia 2003 roku), stawiano dwa zadania: przeprowadzenie demokratycznych wyborów i gruntowna zmiana systemu władzy. Pierwszy cel został osiągnięty w ramach Pomarańczowej rewolucji. Pojawiło się kolejne zadanie: gruntowna zmiana systemu władzy. Wątpię, by było tu jakieś „polowanie na czarownice”. Na „czarne listy” wpisani są urzędnicy państwowi i funkcjonariusze, którzy mają zostać odsunięci od władzy w związku z tym, że nie są uczciwi, dopuszczali się nadużyć i przestępstw. Niestety, dzisiaj odbywa się przemalowywanie starej wierchuszki władzy na nowy pomarańczowy kolor po to, by pozostać u władzy i kontynuować swoją przestępczą praktykę. „Czarna lista” ma stać się ŚLADAMI NASZYCH WYSTĄPIEŃ Minęło prawie dwadzieścia dni od czasu, gdy do redakcji gazety „Nasza wira”, której redaktorem naczelnym jest znany szestdziesiatnyk, prezydent Ukraińskiego PEN-Clubu, doktor filozofii Jewhen Swerstiuk, wtargnęli ludzie w sutannach na czele z panem Kurdiukowem (metropolitą UAOC Metodym) i wyrzucili pracowników redakcji wraz z szestdziesiatnykami Swerstiukiem i Olesiem Szewczenką na ulicę. Od tamtej pory pierwsza religijno-kulturoznawcza gazeta na Ukrainie, która drukowała się za różnych reżimów, nie wychodzi, w pomieszczeniu pod osłoną milicji gospodarują napastnicy, a nowa władza w żaden sposób nie reaguje. „Ci, którzy przechodzą obok pomieszczenia Patriarchatu UAOC, widzą, jak na ulicy zbierają się ludzie na Mszę Świętą, zamiast zbierać się w cerkwi” — zaznaczył Jewhen SWERSTIUK. W oświadczeniu dla prasy powiedział również, że z faktem zaprzestania wydawania gazety do historii „wejdą imiona tych, którzy wiedzieli i nie zatrzymali przestępstwa. To imię Premier-minister J. Tymoszenko, ministra spraw wewnętrznych J. Łucenki, wicepremiera M. Tomenki. Brak danych, czy otrzymał informację nasz Prezydent.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
