Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Wołodymyr SOKYRA MOJA RODZINNA WIEŚ

Слово Просвіти, №08 за 2011 рік

Na urlop do swojego Mykołajiwa Przyjechałem z miasta Czerkasy. Do tej wsi, gdzie orałem i siałem, Do tego kołchozu, gdzie pasłem cielęta. Co ujrzałem, strasznie powiedzieć, Pękło mi serce: Oniemiałe, ograbione chaty I w kuźni kowal nie kuje. Nie kłoszą się żyto i pszenica, Rozprute fermy i sady, A na cmentarzu wyją wilczyce, W studniach nie ma wody. Wymierają Iwany i Stepany, Nie ćwierkają w gajach słowiki, Nie grają harmoszki i bajany, Nie kochają się twoje dzieci. Pościnano dębiki w pasie leśnym, Wiejski stadion pokrył się cierniem, Zasmuciła się kalina na łące I na Boże Narodzenie nie piją samogonu. Moja rodzinna wieś, Mykołajiw, Moje wierzby, moje słowiki… Dlaczego serce ściska się, gdy wspominam Zasmucone twoje oczy. Moja rodzinna wsi, pole i niwo, Pierwsze kroki, bociany i orne role, Zapewne twój los jest nieszczęśliwy, Bez miłości twardnieje ziemia. Nie wieś i nie chutor jesteś teraz, Wśród ulic rosną drzewa, Tabunami biegają dzikie świnie, Bujnym kwieciem sady nie kwitną. Kominy zarosły siwym mchem, Na szybie przycupnęły łzy, A smutne oczy czarnych kruków Zachwycają się ostem. Jak dawno już minął trzydziesty trzeci I przegrzmiała przeklęta wojna. Mykołajiwie, nieszczęśliwy, obdarty, Rozdzierasz mnie każdego dnia. Ty mój sad, zachwycający urodą, Moja młodość, mój ból i smutek. Zawsze się o ciebie martwię, Och, do bólu mi ciebie żal. Miną lata, zagoją się rany W sercach zbankrutowanych ludzi. Zagrają harmoszki i bajany, I dziewczęta urodzą dzieci. I odrodzi się mój Mykołajiw, I wróci młodzież na wieś. Więc nie upadajcie na duchu, wieśniacy, Czego u nas za życia nie było?! Więc podziękujmy zgodnie Taraszowi Za jego sakralny „Testament”, Aby uczennica z pierwszej klasy Zakochała się w swoim kraju i rodzie. Zostawiłem łzę na kalinie, Poczułem sercem, jak jęczy ziemia, I dedykuję wiersz Katarzynie, Ona, matka i mój los. tam za swoje narodowe prawa, co Kremlowi nie bardzo się podoba. W Ukrainie trwa natarcie na wszystko, co ukraińskie, i na język. Zmniejsza się liczba ukraińskich szkół, rozszerza się sfera używania języka rosyjskiego, również w telewizji, zniekształca się naszą historię. Ukrainiec powinien zdobywać światowe dziedzictwo kulturalne i naukowe nie w języku ukraińskim czy angielskim, który rozumie niemal cała ludzkość, lecz wyłącznie po rosyjsku. Nazwać to inaczej niż ludobójstwem językowym nie sposób. A do tego jeszcze swoi dobroczyńcy cynicznie czynią wszystko, co w ich mocy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn