Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Nocna refleksja

Слово Просвіти, №08 за 2013 рік

Bronisław GRYSZCZUK, m. Chmielnicki. Jewhen Towstuha — lekarz fitoterapeuta, założyciel popularnego fitocentrum w Jahotynie na Kijowszczyźnie, członek Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy. Nagroda imienia Dmytra Nytczenki przyznawana jest za propagowanie i obronę ukraińskiego słowa. Biuro prasowe Ligi Ukraińskich Mecenasów. Obudziłem się w ciemności nocnego pokoju. Bo nagle poczułem: w tych czterech ścianach, oprócz mnie, jest jeszcze ktoś! Jakiś on, czy jakaś ona, czy jakieś ono. Więc poczułem, jak on-ona-ono bezszelestnie pokonało przestrzeń od progu do łóżka, choć drzwi pokoju — pamiętam to dokładnie — były zamknięte (przy otwartych za nic bym nie zasnął). Ono, zapewne, nie wiedziało o tym, że nie śpię, że zupełnie wszystko wyłapuję czy to węchem, czy słuchem, czy innym jakimś wewnętrznym zmysłem, zwierzęcym instynktem, refleksem albo jak jeszcze tę tajemną zwierzęcą zdolność nazwać. Bo oto ono zbliżyło się do łóżka, niesłyszalnie przysiadło na samym skraju. Ledwo ugięła się siatka pancerna pod jego ciężarem. Hm. Ciężarem? Czyż ma ono jakiś ciężar? I w tej samej chwili ciszę pokoju wstrząsnął wystrzał. To strzeliła moja starodawna przyjaciółka — szafa na książki, ona w taki sposób czasem przypomina o swoim wieloletnim istnieniu, z jakiegoś powodu nieodmiennie wystrzeliwuje w nocy, na godzinę-dwie przed świtem. Lecz nawet po niespodziewanym nocnym wystrzale ono tak samo czy to siedziało, czy przebywało, czy, mówiąc stylistycznie niepoprawnie, znajdowało się na skraju siatki pancernej. A może ta bezgłośna, niewidzialna, nieważka, bezcielesna substancja — wcale nie jest tym, co mi się pomyślało w upiornej ciszy pokoju, a czymś całkiem przeciwnym. Może ta zagadkowa istota i jest mój anioł stróż, posłaniec boży, wieczny niebiesko-ziemski orędownik? Starając się nie spłoszyć owego stworzenia, któremu jeszcze nie wymyśliłem imienia, lekko i powoli wyciągnąłem rękę do sznurka lampy, aby niepostrzeżenie pociągnąć go. Dziwne. Skoro ono nawet meblowego wystrzału nie przestraszyło się, to co mu ów nagły błysk! Mętne światło lampy słabo oświetliło pokój. Spojrzałem na to miejsce, gdzie przed chwilą w moim wezgłowiu siedziało ono. Nikogo. Nic. Jak należało się spodziewać. Tylko… Tylko ledwo zauważalne wgłębienie na kołdrze. I jeszcze zdawało mi się, że jednocześnie, synchronicznie z narodzinami słabego błysku jakaś przezroczysta chmurka rzuciła się pędem od łóżka do zamkniętych drzwi, a dziurka od klucza, niczym jakaś kosmiczna czarna dziura, w tej samej chwili wessała, wciągnęła w siebie przed chwilą przeze mnie zauważoną dziwną chmurkę.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn