Strona · s. 8strona oryginału ↗
«Niebiańska Sotnia» Eurorewolucji
Слово Просвіти, №08 за 2014 рік
MSW ostrzeliwało aktywistów Euromajdanu amunicją bojową z broni palnej wojskowej z dachów hotelu „Ukraina”, od strony hotelu „Kozacki” przy ul. Mychajłowskiej, z dachów budynków 4-6-piętrowych w Kijowie itp. (z użyciem karabinu snajperskiego Diegtariowa kalibru 7,62 mm, karabinu snajperskiego produkcji niemieckiej, wśród ofiar zidentyfikowano specjalne stalowe kule typu „blondo” oraz snajperskie kule z brązu 12 kalibru typu „blondo”, pistolet Makarowa kalibru 9 mm, automaty Kałasznikowa, granaty, np. RGD-5, strzelby). Publikujemy listę wszystkich zidentyfikowanych ofiar reżimu Janukowycza, według stanu na wieczór 25 lutego. Arutiunian Heorhij Waharszakowycz, 50 lat. Ormianin, obywatel Gruzji, członek rówieńskiej „Swobody”. Mniej niż rok temu pochował żonę, pozostały 2 córki, młodsza ma 3 lata. 20 lutego został zastrzelony przez snajpera w pobliżu Monumentu Niepodległości w Kijowie. Ciało przeniesiono do Soboru św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach. Bajdowski Serhij Romanowycz, ur. 21 sierpnia 1990 r. Z m. Nowowołyńsk, kawaler. Pracował przy magistralnych rurociągach naftowych „Drużba”. Zastrzelony 20 lutego. Blök Iwan Iwanowycz, ur. 21 lipca 1973 r. Z m. Gródek w obwodzie lwowskim. Zmarł od kuli snajpera w serce rano 20 lutego na ulicy Instytuckiej. Panieńskie nazwisko żony to Tur i mężczyznę czasami również nazywano Turem, do list zabitych został wpisany pod tym nazwiskiem — Tur Iwan Iwanowycz. Bez ojca pozostały córeczka i mały syn. Bojkiw Wołodymyr Wasylowycz, ur. 1955 r. Ze Lwowa. Zmarł w szpitalu 24 lutego. Bondariew Serhij Anatolijowycz, ur. 24 listopada 1981 r. Urodzony w m. Kramatorsk w obwodzie donieckim. Programista GlobalLogic, ostatnie lata pracował i mieszkał w Kijowie. Zginął 18 lutego od czterech ran postrzałowych podczas pierwszego szturmu przy Domu Związków Zawodowych. 20 lutego rozpoznany przez krewnych w kostnicy. Żona Switłana w ósmym miesiącu ciąży. Bondarczuk Serhij Mykołajowycz, ur. 9 września 1961 r. Nauczyciel fizyki, przewodniczący Starokonstantynowskiej miejskiej organizacji WS „Swoboda” (obwód chmielnicki). 20 lutego zabity na Instytuckiej. Bratuszko Ołeksij Serhijowycz, ur. 1971 r. Z m. Sumy. Brezdeniuk Wałerij Ołeksandrowycz, 50 lat. Ukraiński artysta z m. Żmerynka, znany ze swoich rysunków na wodzie, finalista show „Ukraina ma talent” z 2013 roku. Zginął 18 lutego w nocy podczas wiecu w Kijowie na Majdanie. Został zabity strzałem w plecy. Według stanu na godzinę 20 mężczyzna był jeszcze żywy. Powiedział krewnym, że wszystko u niego w porządku. Na drugi telefon syna Wałerij już nie odpowiedział. Około pierwszej godziny w nocy słuchawkę odebrały obce osoby i poinformowały, że nie ma go już wśród żywych. Wajda Bohdan Iwanowycz, ur. 28 kwietnia 1965 r. Obwód lwowski, rejon drohobycki, wieś Letnia. Zginął 20 lutego. Warenycia Roman Mychajłowycz, ur. 14 grudnia 1978 r. Pochodzi z rejonu jaworowskiego w obwodzie lwowskim. 20 lutego zastrzelony na ul. Wielkiej Żytomierskiej. Wasylcow Witalij Wałerijowycz, ur. 1977 r. Urodzony we wsi Hawryliwci w obwodzie chmielnickim, mieszkający we wsi Żorniwka w rejonie kijowsko-swiatoszyńskim obwodu kijowskiego, utalentowany twórca krajobrazu. Miał dwoje dzieci. 18 lutego zastrzelony na ul. Wielkiej Żytomierskiej. Werbycki Jurij Tarasowycz, 50 lat. Pracował w dziale sejsmiczności Karpackiego Oddziału Instytutu Geofizyki NAN Ukrainy we Lwowie. Porwany przez nieznanych sprawców ze szpitala Aleksandrowskiego razem z aktywistą Ihorem Łucenką rano 21 stycznia 2014 roku. Jego ciało znaleziono 22 stycznia w okolicach wsi Hnidyn w rejonie boryspolskim obwodu kijowskiego ze śladami tortur. Według relacji wideo przyjaciela Jurija Werbyckiego, Romana, przy rozpoznaniu było oczywiste, że nogi są połamane — widoczne były kości, całe plecy były sine, twarz rozbita, żebra wystawały z prawej strony ze skóry, ponieważ były połamane. Oficjalna przyczyna śmierci — wychłodzenie. Weremij Wiaczesław Wasylowycz, 33 lata. Kijowianin, dziennikarz. Zdjęcie Heorhija Łukianczuka z gazety „Wiesti”. 18 lutego został pobity przez tituszki przy próbie ich sfotografowania, przy czym otrzymał ranę postrzałową w klatkę piersiową. Bez ojca pozostał 4-miesięczny syn. Wojtowycz Nazar Jurijowycz, ur. 1996 r. W momencie zabójstwa — niepełnoletni. Ze wsi Trawnewe w rejonie zbaraskim obwodu tarnopolskiego. Zastrzelony 20 lutego. Nazar uczył się na projektanta w Tarnopolskim Kolegium Spółdzielczym. Szkoła we wsi Trawnewe będzie teraz nosić jego imię. Hołodniuk Ustim Wołodymyrowycz, ur. 8 grudnia 1994 r. Z m. Zbaraż w obwodzie tarnopolskim, wolontariusz Demokratycznego Sojuszu. Zmarł 20 lutego w hotelu „Ukraina” w wyniku rany postrzałowej głowy. Horodniuk Iwan Wołodymyrowycz, 29 lat. Z m. Berezne w obwodzie rówieńskim. Zmarł z powodu choroby, której nabawił się na Majdanie. 19 lutego Iwan wrócił do domu z Majdanu, ponieważ podczas ostatniego szturmu „berkutowców” oblano go wodą z armatek wodnych i pobito. Zwrócił się do lekarzy, zaczął się leczyć. Ale w noc 20 lutego serce młodego mężczyzny nie wytrzymało i przestało bić. Horoszyczyn Maksym, 25 lat. Ze wsi Hruszkiwka w rejonie kamieńskim w obwodzie czerkaskim. 18 lutego podczas starć na ulicy Instytuckiej zatruł się gazem z granatu. Zmarł w szpitalu. Pochowany w rodzinnej wsi. Hrynewycz Eduard Mykołajowycz, ur. 31 maja 1985 r. Obwód wołyński, rejon lubieszowski, wieś Derewok. Zginął 20 lutego. Huryk Roman Wiktorowycz, ur. 1994 r. Z m. Iwano-Frankiwsk, student wydziału filozoficznego Uniwersytetu Przykarpackiego. Zginął 19 lutego na pierwszej linii frontu od strzału snajpera w skroń. 20 lutego został rozpoznany w kostnicy. Dworiańec Antonina, 62 lata. Mieszkanka Browarów. 18 lutego ciało odkryto na barykadzie znajdującej się na ulicy Instytuckiej, przy górnym wejściu do metra „Chreszczatyk”. Znaleziono przy niej legitymację likwidatora katastrofy czarnobylskiej. Zginęła od uderzeń pałkami przez funkcjonariuszy milicji specjalnego przeznaczenia. Dziawulski Mykoła Stepanowycz, ur. 1958 r. Z Szepietówki, członek WS „Swoboda”. Brał aktywny udział w życiu społeczno-politycznym miasta: był wybierany na radnego rady miejskiej w latach 1994—1998, kierował Związkiem Przedsiębiorców Szepietowszczyzny w latach 2002—2005, długi czas pracował jako nauczyciel geografii w szepietowskiej szkole-liceum, ostatnio był asystentem deputowanego ludowego z ramienia WS „Swoboda” Ihora Sabija. Zastrzelony 20 lutego na Instytuckiej. Dyhdałowycz Andrij Iwanowycz, ur. 3 czerwca 1973 r. Obwód lwowski, rejon pustomycki, wieś Sokilnyky. Zginął 20 lutego. Kula przeszła na wylot przez kamizelkę kuloodporną. Didycz Serhij Wasylowycz, 44 lata. Radny rady rejonowej w Horodence w obwodzie iwanofrankiwskim z ramienia WS Swoboda.
Zginął w Kijowie 18 lutego podczas starć między demonstrantami a „berkutowcami”. „Granat wybuchł obok szyi Serhija i rozerwał tętnicę… Szans na ratunek nie było” — napisał na swojej stronie na Facebooku członek WS „Swoboda” Rusłan Andrijko. Ciało znaleziono w Domu Oficerów. Dmytriw Ihor Fedorowycz, 30 lat. Ze wsi Kopanky w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego. Przez kilka godzin szukano go bezskutecznie. A około godziny 17.00 20 lutego nadeszła informacja z 17. szpitala w Kijowie o tym, że zmarł. Żałowaha Anatolij Hryhorowycz, ur. 1980 r. Z miasta Lwowa. Zginął 20 lutego 2014 r. Ciało zidentyfikowano na dziedzińcu przy soborze św. Michała. Żerebnyj Wołodymyr Mykołajowycz, ur. 6 października 1985 r. Z miasta Rudki, rejon samborski, obwód lwowski, pracownik Kolegium w Wiszni Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Agrarnego. Zginął 20 lutego na ulicy Instytuckiej, kule snajpera trafiły w szyję (w tętnicę szyjną) oraz głowę. Pochowany w rodzinnym mieście Rudki. Żyznewski Mychajło Mychajłowycz, 25 lat. Pochodził z Białorusi, skąd wyjechał z powodu problemów politycznych. W Ukrainie był bojownikiem nacjonalistycznej organizacji UNA-UNSO. W ostatnim czasie mieszkał i pracował w Kijowie oraz w Białej Cerkwi. Był zaangażowany w ochronę Euromajdanu. 22 stycznia zginął podczas szturmu na ulicy Hruszewskiego. Otrzymał ranę postrzałową serca od kuli myśliwskiej. Zajko Jakiw Jakowycz, 73 lata. Mieszkaniec Żytomierza, deputowany ludowy Ukrainy I kadencji. Zmarł na zawał 18 lutego, uciekając przed „Berkutem” na ul. Instytuckiej. Zacharow Wołodymyr Kostiantynowycz, 57 lat, specjalista IT. Zginął 18 lutego podczas pożaru w biurze Partii Regionów przy ul. Łypskiej 10. Według jednych danych mężczyzna udusił się od świec dymnych po tym, jak pobito go kijami, kawałkami rur i nogami. Według innych danych został zastrzelony strzałem w głowę. Ilkiw Bohdan Iwanowycz, ur. 1963 r. Obwód lwowski, rejon pustomytowski, osiedle typu miejskiego Szczerec. Pozostały dwie córki. Zmarł 22 lutego. Przyczyną śmierci była rana postrzałowa. Kałyniak Bohdan Mychajłowycz, 52 lata. Pochodził z Kołomyi w obwodzie iwanofrankiwskim. Zmarł w szpitalu w Iwano-Frankiwsku 28 stycznia. Mer Kołomyi Ihor Sluzar opowiedział, że Kałyniak przez dwa miesiące z małymi przerwami po cztery dni stał na Majdanie i, mając rodzoną siostrę w Kijowie, nie chodził do niej, aby się ogrzać. Kapinos Ołeksandr Anatolijowycz, 29–30 lat. Aktywista WS „Swoboda” ze wsi Dunajiw w rejonie krzemienieckim obwodu tarnopolskiego. W 2012 roku wytrzymał 12 dni bez jedzenia w geście protestu przeciwko „ustawie językowej”. „Na Majdan Sasza jeździł okresowo kilka razy. Podczas starć na Hruszewskiego 18 lutego trafił go granat — mówi jego przyjaciel Mychajło Zhar. — Przebili mu tętnicę. Saszę hospitalizowano, ale w szpitalu zmarł”. Kemski Serhij Ołeksandrowycz, ur. 1980 r., obwód żytomierski, Korosteń. Pisał artykuły dla „Ukraińskiej Prawdy”, zajmował się tłumaczeniami z angielskiego, został założycielem i administratorem zasobu „Ruch Kooperatywny”. Zginął 20 lutego. Ciało zidentyfikowano na dziedzińcu przy soborze św. Michała. Kipiani Dawid. Obywatel Gruzji, miał rocznego syna. Ciało znaleziono w nocy z 20 na 21 lutego obok barykady przy Domu Towarowym (CU-MA) w mundurze bojownika Samoobrony z dwiema ranami postrzałowymi. Zmarł w karetce. Zgodnie z informacją medycyny sądowej zmarł z powodu ostrego niedokrwienia i niewydolności serca. Pozostał roczny syn. Kiszczuk Wołodymyr Jurijowycz, ur. 1956 r. Mieszkał w osiedlu typu miejskiego Dymer w rejonie wyszogrodzkim obwodu kijowskiego. Zginął w Kijowie 18 lutego podczas starć między demonstrantami a „berkutowcami”. Zmiażdżona głowa w okolicy potylicy. Ciało znaleziono w Domu Oficerów. Korniejew Anatolij Petrowycz, 53 lata. Urodzony w rejonie kamieniecko-podolskim, sołtys wsi Rudka. Informacja o śmierci pojawiła się rano 20 lutego. Korczak Andrij, 49 lat. Był kawalerem, mieszkał z 81-letnią matką w mieście Stryj w obwodzie lwowskim. Na Majdanie przebywał od listopada, zawsze był na pierwszej linii. Robił wszystko: i walczył, i rąbał drewno. Zmarł w 17. szpitalu z powodu rozerwania narządów wewnętrznych po pobiciu przez „Berkut” 18 lutego. Kostenko Ihor Ihorowycz, ur. 31 grudnia 1991 r. Student geografii ze Lwowa, redaktor ukraińskiej Wikipedii. Został zabity 20 lutego w rejonie Pałacu Październikowego. Według słów jego przyjaciela Wołodymyra, który przenosił ciało Ihora, jego nogi były pobite „tak, że można było je zawiązać na supeł”. Kotlar Jewhen, ur. 1980 r. Z miasta Charków, aktywista „Zielonego Frontu”. Zginął 20 lutego. Uczestnicy akcji protestacyjnych w Ukrainie, którzy zginęli w grudniu 2013 – lutym 2014 roku, zostali nazwani „Niebiańską Sotnią”. To pokojowi obywatele Ukrainy, którzy mieli bezpośredni związek z ideą i akcjami Euromajdanu. 21 lutego oficjalne władze Ukrainy prawnie uznały za ofiary poległych demonstrantów Euromajdanu. MSW stosowało broń przeciwko protestującym nielegalnie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
