Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

Przyszedł na świat w dniu urodzin Tarasa Szewczenki na Doniecczyźnie i poległ za Ukrainę

Слово Просвіти, №08 за 2014 рік

potajemnie, żeby nikt nie wiedział. Planował wrócić. Przeżyli razem 9 szczęśliwych lat. Wołodymyr po szkole wstąpił do Słowiańskiego Technikum Rolniczego, z którego powołano go do wojska. Wrócił z wojska znowu do technikum, żeby je ukończyć. Po ślubie przeprowadził się do miasta Rodynśke. Dyrektor wiejskiej szkoły na pogrzebie powiedziała: „To było złote dziecko”. Zginął dla praw i wolności Ukraińców. Wszedł do Niebiańskiej Sotni i teraz broni Ukrainy z niebios. Pochowany obok swojej córeczki, która w wieku 1 roku zmarła 5 lat temu. Musimy stale pamiętać o ich rodzinach. Zapytałam, czy w mieście nie odnoszą się negatywnie do rodziny euromajdanowca? „Nie, skądże, wszyscy wspierają” — odpowiedziała Inna. Sieroty po Wołodymyrze muszą otrzymać jakościową edukację. Inna pracuje jako sprzedawczyni w sklepie i zarabia mało. Mieszka w niewielkim prywatnym domku, który jest ogrzewany węglem. Teraz jest jej bardzo ciężko, przede wszystkim moralnie. Lecz mimo wszystko trzeba Володимир Наумов з дітьми Марія ОЛІЙНИК, Донецьк żyć dalej, wychowywać synów, torować swoją ziemską drogę w imię jego pamięci, w imię jego żywej duszy, która patrzy z niebios i ma nadzieję, że Ukraina stanie się taką, jaką widział ją żarliwy ukraiński patriota z maleńkiego miasta Rodynśke na Doniecczyźnie. Mężczyzna nieprzypadkowo urodził się 9 marca, jak Taras Szewczenko… We wsi, która nosi nazwę Szewczenko. Nie należał do żadnej organizacji społecznej czy politycznej. Ale dokonał swojego wyboru — pojechał ratować Ukrainę swoim starym autem, za własne pieniądze, słuchając swojego sumienia. I spotkał swoją straszną śmierć z rąk oprawców w Kijowie… Mamy nadzieję na rzetelne śledztwo w sprawie uprowadzenia Wołodii oraz ustalenie jego oprawców-katów, którzy zostaną ukarani. Zostanie również odnaleziony i zwrócony rodzinie samochód. Dziś wiemy już o trzech zabitych przez krwawy reżim Janukowycza z Doniecczyzny. Oprócz Wołodii Naumowa, 20 lutego na ul. Instytuckiej strzałem w serce zabito 32-letniego muzyka Iwana Pantelejewa ze wsi Dmytriwka w rejonie słowiańskim. 18 lutego od 4 kul zginął 32-letni programista Serhij Bondarew z Kramatorska. Przewodniczący Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej Andrij Szyśacki na konferencji prasowej 24 lutego obiecał udzielić pomocy rodzinom zamęczonych Bohaterów Ukrainy z Doniecczyzny. Mieszkańcy Wschodu Ukrainy muszą pokonać strach, tak jak pokonali go Wołodia, Serhij i Iwan. Musimy być gotowi do samodzielnych zorganizowanych działań, bez partyjnych instrukcji, sztandarów i administracyjnych przyzwoleń. Kijowski Majdan obszedł się bez tego. I zwyciężymy oraz zaprowadzimy porządek na Doniecczyźnie. A nasi bohaterowie będą dla nas wzorem. Wieczna pamięć. Bohaterowie nie umierają. Pamiętajmy! Nie zapominajmy! P. S. Podajemy numer karty Privatbanku 4405 8858 2471 6168 wdowy po Wołodii, Inny Weselowskiej, dla tych, którzy będą mogli udzielić jej pomocy materialnej. 23 lutego Doniecki Euromajdan zebrał się w południe, aby uczcić pamięć niewinnie zabitych trzech naszych doniecczan: Wołodymyra Naumowa z miasta Rodynśke, Iwana Pantelejewa ze wsi Dmytriwka w rejonie słowiańskim oraz Serhija Bondarewa z Kramatorska. Przeprowadzaliśmy akcję pamięci w otoczeniu funkcjonariuszy milicji „Gryfon”, ponieważ margines z partii Witrenko, sądowo zakazanej organizacji „Donieckaja Riespublika”, nowo utworzonego w przeddzień „Wostocznego fronta” oraz innych prorosyjskich nazistowskich organizacji przyszli z nami walczyć i rozlokowali się bliżej budynku Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej, oświadczyli, że nie wiedzą, kim są ci uzbrojeni ludzie, kto ich zapraszał i w jakim celu przyszli. Niektórzy z nich byli w maskach. Wśród nich byli też ci chuligani, którzy przychodzili wcześniej, począwszy od 19 stycznia na Doniecki Euromajdan, zrywali nasze akcje, oblewali zielenią brylantową, farbą, rzucali jajkami i bili ludzi. Zwolennicy Janukowycza prowokowali euromajdanowców, ale milicja w porę powstrzymywała prowokacje. Nikt nie ucierpiał. Aby uniknąć rozlewu krwi, milicja poprosiła nas o skrócenie swojej akcji. Zamiast godziny trwała ona 30 minut: złożyliśmy kwiaty i zapalone świece, wysłuchaliśmy pieśni „Pływe kacza” w wykonaniu „Pikardijśkiej tercji”, odśpiewaliśmy Hymn Ukrainy i rozeszliśmy się.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn