Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Wyznawca wiary

Слово Просвіти, №08 за 2017 рік

Romana Czeremszynska, dyrektor Muzeum Etnograficzno-Pamięciowego Wołodymyra Hnatiuka, wieś Zazdrist, rejon monasterzyski, Tarnopolszczyzna. Jednym z wybitnych działaczy ukraińskiej i duchowej kultury XX wieku był nasz sławny krajan, patriarcha Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej Josyf Slipyj. Urodził się 17 lutego 1892 roku we wsi Zazdrist, obecnie w rejonie trembowelskim, w zamożnej chłopskiej, głęboko chrześcijańskiej rodzinie. Rodzice od dziecięcych lat wpajali swojemu synowi miłość do wiedzy i Bożych spraw. Początkowe wykształcenie zdobył w rodzinnej wsi. Później uczył się w gimnazjum w Tarnopolu, po ukończeniu którego kontynuował naukę we Lwowie i Innsbrucku. W 1917 roku Josyf Slipyj otrzymuje święcenia kapłańskie. Następnie studiuje w Rzymie — na uniwersytetach Gregorianum i Angelicum, a także w Papieskim Instytucie Wschodnim. Latem 1922 roku młody doktor teologii powraca do Lwowa i zostaje profesorem Lwowskiego Seminarium Duchownego, od 1925 roku — rektorem tego seminarium, a później — rektorem Lwowskiej Akademii Teologicznej. 22 grudnia 1939 r. wyświęcony przez metropolitę Andreja Szeptyckiego na biskupa z prawem następstwa. W książce „Wspomnienia o Iwanie Franko” M. I. Hnatiuka (Lwów: Kameniar, 2011. — 832 s.) Wasyl Symowycz wspomina o Iwanie Franko, gdy ten 6 maja 1913 roku przebywał w Czerniowcach razem z córką Hanną, to odjeżdżając do Lwowa, młodzież zaprzęgła się do wozu i zawiozła go na dworzec. Był Iwan Franko gdzieś ze dwa dni. Iwan Franko powiedział, że jest wierzący. W 1944 roku kardynał Josyf Slipyj odprawił uroczystą panichidę, a w 1966 roku mszę żałobną w Rzymie za Iwana Franko. W czasopiśmie „Dzwin” z 2016 roku opublikowano powieść-esej Lewka Riznyka „Misterium niepokory Patriarchy Josyfa”, w której opisuje się pobyt Josyfa Slipyja w stalinowskich łagrach przez 18 lat uwięzienia aż do zwolnienia 26 stycznia 1963 roku. 17 lutego 1963 roku — w dniu urodzin, Josyf Slipyj w siedemdziesiątym pierwszym roku życia po raz drugi narodził się jako wolny człowiek w wolnym świecie. I tak rozmyślał: „A czy tych kilka kilogramów listów i widokówek, które płyną i płyną codziennie ze wszystkich końców świata z powinszowaniami o wolności, nie warto dołączyć i do świątecznych życzeń? A najważniejsze, że człowiek dzisiaj pierwszy raz po 1945 roku odprawi Arcykapłańską Mszę Świętą w metropolitalnych szatach liturgicznych. Panie, przyjmij moją dziękczynną modlitwę! Modlę się — bo w głębokiej świadomości Twoich bezgranicznych szczodrobliwości!”. Za czas pobytu w Rzymie Josyf Slipyj opublikował ponad 200 prac, komunikował się z naukowcami (doskonale znał osiem języków), był mecenasem nauki, przekazywał środki na różne wydawnictwa. Patriarcha Josyf uratował Ukraiński Uniwersytet Wolny, wydzielając w 1976 roku 950 tysięcy marek na zakup budynku dla niego. Do końca swojego życia Błogosławiony pozostał wierny Cerkwi i ukraińskiemu narodowi. W „Testamencie” prosił: „Pochowajcie mnie w naszym Soborze Patriarchalnym Świętej Zofii, a jak urzeczywistni się nasze widzenie, zanieście moją trumnę, w której spocznę, na rodzimą Ukraińską Ziemię i połóżcie ją w świątyni świętego Jura we Lwowie, obok grobowca Sługi Bożego Andreja…”. Dopiero po ośmiu latach od śmierci Patriarchy stało się możliwe spełnienie jego prośby. A we wrześniu 1999 roku we wsi Zazdrist otwarto kompleks muzealno-pamięciowy. W czwartym pokoju muzeum Wołodymyra Hnatiuka rozwinięto wielką wystawę książkowo-fotograficzno-ilustracyjną „Josyf Slipyj”, na podstawie materiałów której prowadzone są wycieczki tematyczne. 13 lutego 2017 roku. Na 125-lecie od dnia urodzin Josyfa Slipyja (17.02.1892—7.09.1984) — ukraińskiego działacza kościelnego i społecznego, kardynała, patriarchy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn