Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

Wciąż przypomina o przeszłości

Слово Просвіти, №08 за 2020 рік

Borys BOROWEC, m. Bereźne, obw. rówieński W dniu rocznicy śmierci znanego ukraińskiego pisarza Andrija Kondratiuka jego bratanica Maria Boryszkewycz, która opiekowała się chorym w ostatnich miesiącach jego ziemskiego życia i na której barkach spoczywała troska o zmarłego, wraz z równieńskimi proświatianami zamówiła modlitwę za zmarłego w miejskiej świątyni PCU. Następnie na wspomnienie rodaka w obwodowej bibliotece naukowej zebrali się proświatianie, pisarze i miłośnicy jego twórczości. Po wspólnej modlitwie i spożyciu kolywa mówili o wieloletniej znajomości z Andrijem Iwanowyczem, jego męczeńskim życiu i swoich wrażeniach z przeczytanych powieści, opowiadań i nowel pisarze, bibliotekarka Natalija Wojtowycz, proświatianie Mychajło Borejko, Jewhenija Hładunowa, Iryna Barabasz i inni. Dyrektor równieńskiego wydawnictwa „Wołynśki Oberehy” Witalij Własiuk zaprezentował obecnym książkę-wspomnienie „Talent pomnożony przez los. Pamięci Andrija Kondratiuka”, która właśnie ukazała się drukiem. Z tym wydawnictwem Andrij Iwanowycz współpracował przez kilka dziesięcioleci; tam, z troskliwym stosunkiem do tekstu autora, w pięknym wydaniu poligraficznym ukazała się większość jego książek. Pisarz ufał wydawnictwu, a wydawnictwo na wszelkie sposoby go wspierało. Do książki-wspomnienia weszły materiały znane miłośnikom jego twórczości z publikacji w prasie, a także listy, dokumenty, artykuły, które dotąd nie były drukowane. Materiały pogrupowano w rozdziały. Z pierwszego, zatytułowanego „Płakało w siwiźnie swojej jego serce”, czytelnik dowiaduje się wiele nowego, dotąd nieznanego o życiu i twórczości pisarza z opowiadań samego autora oraz dokumentów, które w swoim czasie przekazano redaktorowi książki na przechowanie. W drugim, zatytułowanym „Pisarz niezapotrzebowany przez społeczeństwo”, o odrębności postaci prozaika w literaturze ukraińskiej ostatnich dziesięcioleci rozmyślają zarówno literaci uhonorowani nagrodami i godnościami, krytycy, literaturoznawcy, jak i mało znani zwolennicy jego talentu. Kolejny rozdział zawiera kilka poważnych artykułów naukowych, dotyczących językowo-stylistycznych i historycznych aspektów utworów Andrija Kondratiuka. Książkę uzupełniają rodzinne fotografie, reakcje rodaków na śmierć pisarza oraz nota bibliograficzna. Uczestnicy spotkania wspominkowego mówili o tym, jak należycie uczcić dorobek twórczy rodaka, szerzej i przystępniej propagować go wśród lokalnej i ogólnoukraińskiej publiczności czytelniczej, zwłaszcza wśród młodzieży. Niepokoi ich także los chutorskiej rodzinnej siedziby Kondratiuków, którą Andrij Iwanowycz starał się zachować dla przyszłych pokoleń jako błogosławiony relikt, kącik, który „wciąż przypomina dawne oblicze ziemi”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn