Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Nowe spotkanie z klasyką

Слово Просвіти, №08 за 2021 рік

Kijowski Narodowy Akademicki Teatr Operetki zaprezentował nowy projekt – „Klasyka z Oksaną Madarasz”. Dyrygentka teatru, artystka ludowa Ukrainy Oksana Madarasz zaproponowała miłośnikom muzyki nowy format obcowania z nią. W przytulnej sali błękitnego foyer orkiestra kameralna będzie prezentować koncerty kompozytorów klasycznych, podczas których zabrzmią zarówno utwory znane na całym świecie, jak i te, które w Ukrainie wykonywane będą po raz pierwszy. Cykl muzyki klasycznej otworzył koncert „Vivaldi”. Eduard OWCHARENKO Zdjęcie Anatolija FEDORCIWA Ten projekt będzie miał silny blok edukacyjny dla młodych muzyków, którzy będą mogli brać udział w procesie prób. Najlepsi młodzi muzycy będą grać obok profesjonalistów podczas koncertów. Blok edukacyjny projektu ma na celu danie możliwości młodym talentom uwierzenia w swoje siły i określenia realnych celów w świecie sztuki. – Ogromną pracę przygotowawczą wykonaliśmy podczas kwarantanny – opowiada dyrygentka-inscenizator i autorka projektu Oksana Madarasz. – A po jej zakończeniu zaczęliśmy aktywnie pracować już w teatrze. Wszyscy bardzo zatęsknili za sztuką, która inspiruje i daje nam prawdziwe siły. Ta praca była bardzo interesująca dla orkiestry, ponieważ wszyscy jej uczestnicy od dzieciństwa grają utwory Vivaldiego. Ten styl barokowy staramy się odtworzyć na współczesnych instrumentach muzycznych. Wzięliśmy na siebie śmiałość wystąpienia jako orkiestra kameralna, która może grać taką muzykę. Soliści teatru powiedzieli, że chcą ją zaśpiewać. W trakcie pracy nad projektem pojawił się pomysł włączenia do niego prowadzących: Walentyny Donczenko-Butkowskiej, z którą od dawna współpracujemy, oraz artysty ludowego Ukrainy Mykoły Butkowskiego. Zobaczyłam ten projekt nie jako zwykły koncert, a jako spektakl. Pomysł poparł szef naszego teatru Bohdan Strutyński. Wszyscy muzycy wykonują piękne „Cztery pory roku” Vivaldiego. W rzeczywistości spuścizna twórcza kompozytora jest niezwykle wielka, żaden jego utwór nie jest podobny do innego. Vivaldi pracował w przytułku, swoją muzyką niósł dzieciom duchowe ocalenie. I my dzisiaj musimy ratować nasze dorastające pokolenie. Bardzo ważne jest, aby dzieci, które od wczesnych lat zajmują się muzyką, nie zagubiły się w życiu. W naszych czasach kwarantanny, kiedy liczba zajęć jest ograniczona, młodzi muzycy muszą zdobywać praktyczne umiejętności dla rozwoju, a to dzieje się znacznie szybciej obok profesjonalistów w orkiestrze. Na razie są to wspólne próby, a z czasem planujemy widzieć utalentowane dzieci obok muzyków na scenie. Ten projekt był pomyślany jako cykl koncertów. Myślę, że kolejny program poświęcimy Bachowi i Wedlowi. W naszym teatrze jest wszystko do realizacji takich projektów: wykwintne kostiumy, wspaniali artyści i śpiewacy, dobrzy muzycy, utalentowani plastycy. – Poza tym, że Vivaldi napisał „Cztery pory roku”, prawie nic o nim nie wiedziałam – przyznała prowadząca i autorka tekstów, artystka ludowa Ukrainy Walentyna Donczenko-Butkowska. – Ale kiedy Oksana Madarasz zaproponowała mi napisanie scenariusza do koncertu, od razu się zgodziłam. Podczas pracy nad każdym takim scenariuszem zawsze dowiadujesz się wielu nowych rzeczy. A żeby ten koncert był podobny do spektaklu, zwróciłam się do mojego męża Mykoły Butkowskiego, aby wystąpił w roli Vivaldiego. I już pisałam scenariusz na dwoje. Tutaj opowiadam o przytułkach dla dzieci, które były we Włoszech. Między innymi dowiedziałam się, że u nas w tamtym czasie były szkoły brackie, a jeszcze wcześniej – za czasów Jarosława Mądrego – istniały szkoły dla dziewcząt. Zatem i my kiedyś wyprzedzaliśmy Europę. Obowiązkowo wspomnę o tym w kolejnych programach. Chciałabym, aby w perspektywie w repertuarze Narodowej Operetki Ukrainy pojawił się koncert poświęcony Mykole Łysence, który przez pięć lat pracował w murach naszego teatru. – U nas istnieją inne niewielkie projekty muzyczne, które zapoznają z kompozytorami, na przykład „Kantata o kawie” Bacha – mówi Mykoła Butkowski. – Od razu zrozumiałem, że robienie po prostu programu muzycznego jest nieciekawe. A jeśli znajdziemy rzeczy, które pozornie nie są związane z wykonywanymi utworami, ale mają bezpośredni związek z życiem kompozytora, to już może zainteresować. Chce się, aby każdy kolejny projekt różnił się od poprzedniego, miał swoją „wisienkę na torcie”. Żeby powiedziano nie tak wiele słów, ale żeby niosły maksimum informacji o człowieku, którego warstwę mistrzostwa podnosimy podczas wydarzenia twórczego… W koncercie wzięli udział soliści Narodowej Operetki, wśród których – zasłużone artystki Ukrainy Ołena Arbuzowa (sopran), Wałerija Tulis (sopran), a także Witalij Iwanow (tenor), Anatolij Worobej (flet), Mychajło Nowik (skrzypce), Marija Marczenko (skrzypce), Tetiana Martynjuk-Bahrij (skrzypce), Ołeksandra Reszetilowa (skrzypce), Ołena Małynowska (wiolonczela), Lubow Titarenko (klawesyn). Zabrzmiały: koncert z cyklu „L’ESTRO ARMONICO” nr 10 („Harmoniczne natchnienie”), motet „IN FURORE IUSTISSIMAE IRAE”, koncerty „ALLA RUSTICA” oraz „LA NOTTE”, arie z oper „Giustino”, „Griselda”, „Triumf Judyty” i inne.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn