Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Pszczelarze z Łazyrek

Слово Просвіти, №09 за 2012 рік

Natalka POKŁAD “Niech cię pszczoła użądli!” Szeroka wiejska ulica zostawiła nas i żwawo powędrowała dalej. “Zaraz będzie cud! — zagadkowo powiedział mi mój przewodnik Sasza, gdy wchodziliśmy na niewielkie, lecz ze smakiem urządzone i obsadzone różnorodnymi drzewami oraz kwiatami podwórko. — A oto i gospodarze”. Na nasze “Dzień dobry” pani Switłana zaproponowała: “Rozmowa — później. A najpierw chodźmy na chwilę do ula”. Po krótkim instruktażu (żeby nie brać ze sobą telefonów komórkowych itp.) pomogli mi ułożyć się na leżance w drewnianej budce, która wznosiła się nad trzema ściśle przylegającymi do siebie i połączonymi ulami, płócienną zasłonkę przy wejściu zasunięto i rzeczywiście znalazłam się w zupełnie innym świecie. Było przytulnie i ciepło, bosko pachniało miodem, propolisem i jeszcze czymś niezwykle przyjemnym; pode mną miarowo brzęczały pszczoły, a przez krateczkę przy głowie widać było ich zatroskaną krzątaninę; nagle zniknęły wszelkie myśli-niepokoje i nie spostrzegłam, jak Orfeusz oderwał mnie od ziemi. To był nawet nie sen, a jakiś słodki, orzeźwiający lot. Uczucie po nim — zdumiewającej lekkości i wypoczynku, jakby zdjęto z ramion kilka lat… Potem zaproszono nas do niewielkiej, od wewnątrz obitej drewnem przybudówki obok domu. Tam, jak w świątyni na Zielone Świątki, pachniało leczniczymi ziołami, na ścianach wisiały ukraińskie talerze i obrazy, a podłoga była wyścielona świeżą turzycą. Na okrągłym stoliku pojawił się miód i dodatki do miodu, i można było porozmawiać, ale — tylko krótko, bo gospodarzy tego dnia czekały domowe obowiązki. Taranenków przede wszystkim interesowało, jakie mam wrażenie z ula-leżanki, bo zauważono: znalazłszy się w nim po raz pierwszy, człowiek zazwyczaj wpada w medytację. A usłyszawszy o moich odczuciach, żwawa Switłana dodała: “Na sobie sprawdziłam — to naprawdę dobra rzecz: przez 10 dni przyjmiesz procedurę — i oczy błyszczą. Przecież w ulu wdychamy drobne cząsteczki nektaru kwiatów, miodu, komórek propolisu: tutaj masz i aromaterapię, i propolisoterapię! Pole biologiczne pszczół oddziałuje z polem biologicznym człowieka i wyrównuje je, a równomierne brzęczenie owadów, jak się przekonaliście, niezwykle pozytywnie wpływa na układ nerwowy, a także na odpornościowy; półgodzinne leżenie w ulu obniża ciśnienie, a po kilku zabiegach zaczyna wychodzić piasek z nerek, rozwiązują się problemy z układem ruchu, znika przepuklina kręgosłupa itp. Dlatego dziwne: wszystko mamy, aby być zdrowymi, jednak nie cenimy tego i tylko co — od razu biegniemy do apteki: tabletek nam podawaj…” Słowo po słowie i dowiadujemy się wielu ciekawych i pożytecznych dla siebie rzeczy: powietrze ula jest nasycone biologicznie aktywnymi substancjami propolisu, który ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Ten naturalny antyseptyk wybiórczo działa na mikroorganizmy wewnątrz człowieka: szkodliwe neutralizuje, a pożyteczne zachowuje, a także sprzyja normalizacji przemiany materii. Okazuje się, że jeszcze 3 tys. lat temu w Chinach użądlenia pszczół były głównym lekarstwem. I może to właśnie z tamtych czasów istnieje życzenie: “Niech cię pszczoła użądli!” A obecnie w USA za niemałe pieniądze praktykuje się uśmierzanie bólu głowy w ten sposób: dają potrzymać nad głową ramkę z pszczołami. Także jad pszczeli to bardzo silny środek antybakteryjny i antywirusowy. Rzeczywiście, korzyści z pszczół oraz wytwarzanych przez nie leczniczych produktów jest tak wiele, że nasz znany naukowiec Mychajło Kuryk nie bez powodu mówi: “Nie będzie pszczoły — nie będzie i człowieka”. Dla dobra ludzi Ogólnie pszczelarze to dobrzy ludzie. Kontakt z pszczołami — bożymi owadami — ma swój efekt. Zresztą nie przyjmują one złych ludzi! Rodzinę Taranenków ze wsi Łazyrki w obwodzie połtawskim — Hryhorija i Switłanę — znają nie tylko w rejonie orżyckim. Gospodarz pszczelarzy od dawna. Zainteresował się bożymi owadami i zakochał się w nich jeszcze jako mały chłopiec, gdy pasł bydło: partner-dziadek był pszczelarzem, ale choć chłopiec prosił go wtedy, by opowiedział o sekretach tego zajęcia, nie uprosił: dziadek miał swój przesąd. Dopiero po wojsku Hryhorij zajął się pszczołami na poważnie. Ponieważ małżeństwo trzyma rękę na pulsie czasu i czyta wszystko, co dziś drukuje się o pszczelarstwie, to najpierw dowiedzieli się o apiterapii i zainteresowali się nią — nawet chcieli postawić pod oknem swojej sypialni ul, doprowadzić od niego do pokoju rurkę i oddychać wyziewami ula. A gdzieś w 2008 roku odkryli też ule-leżanki, które wynalazł sumski artysta Mykoła Jarowyj. Zapalili się, by sami zgłębić tę sprawę. Pierwszy ul-leżankę robili dla siebie, na potrzeby swojej rodziny. Niedługo potem poznali też Mykołę Jarowego: Switłana jechała na pierwszą ogólnoukraińską konferencję z apiterapii i w Kijowie na przystanku Łybidśka rozgadała się z mężczyzną, który też czekał na marszrutkę; okazało się, że to właśnie ten sławny wynalazca ula-leżanki (już 13 lat, jak to wymyślił i opatentował; ma kilku naśladowców, którzy zrobili z tego nawet biznes). U Taranenków ule-leżanki są nieco inne niż u Jarowego. Wykorzystują je przez cały ciepły okres: od marca do końca września. Sąsiedzi i przyjaciele leczą się w nich za darmo. Częstymi gośćmi na podwórku są uczniowie: słuchają opowieści o pszczółkach, uczą się rozumieć i chronić przyrodę. A na pożegnanie szczodry gospodarz każdemu jeszcze niewielki plaster miodu w specjalnej wierzbowej rameczce daruje… Milcząco-poważny pan Hryhorij to nie tylko zdolny pszczelarz, ale i złota rączka: ze starych wozów zmajstrował bajkowe cud-firy, na których jeżdżą na Boże Narodzenie kolędować. A pani Switłana, była medyczka — pracowała z dziećmi — jest także poetką. Teraz aktywnie pisuje do prasy rejonowej — zajmuje się oświecaniem swoich ziomków. Energiczna, rzeczowa, pełna zapału, opowiada o sprawach rodzinnych z wielkim entuzjazmem. “Babiarchat!” — dobrotliwie i łagodnie uśmiecha się jej mąż. Trochę teorii. Pszczelarze uważali i uważają produkty miodowe za dar Boży i nazywają je eliksirem życia, zalecają spożywać je zarówno jako pożywienie, jak i lekarstwo. Twierdzą również, że nie ma chorób, których nie leczyłyby pszczoły, ponieważ wiedzą o leczniczym działaniu tych owadów na ludzki organizm i nieustannie sprawdzają jego wpływ na sobie. Spektrum oddziaływania jest następujące: przede wszystkim są to mikrowibracje, potężne pole biologiczne owadów oraz fitoncydy z produktów pszczelich, a także temperatura, gdyż pszczoły stale utrzymują ją w swoich domkach w granicach 36—37 stopni, czyli taką, która odpowiada ludzkiemu ciału. Mikrowibracje, które pszczoły wytwarzają swoimi ciałkami i skrzydełkami, to swoisty leczniczy wibromasaż. Właśnie jego wpływ odczuwa człowiek, który leży na ulu. Wcześniej metodę tę uważano za szkodliwą dla naszego zdrowia, jednak obecnie naukowcy twierdzą, że mikrowibracje są niezwykle korzystne; co więcej, podkreślają: biologiczna mikrowibracja to zasób aktywnej długowieczności, który należy na wszelkie sposoby wykorzystywać. Propolis to balsam, który wytwarzają pszczoły. Działa jako antyseptyk o wysokim działaniu przeciwdrobnoustrojowym, leczy drogi oddechowe, uzdrawia płuca. Dziś w USA z powodzeniem wdraża się leczenie człowieka polem biologicznym rodziny pszczelej. Zaczęto stosować tę metodykę także na Ukrainie. Za pomocą specjalnych przyrządów uczeni ustalili, że po śnie w ulu energetyczne pole biologiczne człowieka wzrasta 5-krotnie. A jeszcze w 1990 roku znany apiterapeuta B. A. Ochocki opublikował swoje wieloletnie obserwacje dotyczące powietrza w ulach i doszedł do wniosku, że znajdują się w nim frakcje eteryczne nektaru, aromatu kwiatów, miodu, propolisu, pierzgi, wosku, które leczniczo działają na przewód pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy i oddechowy, usuwają depresje astmatyczne. Bardzo pozytywny wpływ fitoncydów występuje podczas leczenia chorób alergicznych oraz chorób, które powstały w wyniku napromieniowania. A jeśli chodzi o ciepłolecznictwo, to jest to jedna z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych metod fizjoterapii. Uczeni twierdzą, że podniesienie temperatury tkanek o jeden stopień wzmacnia intensywność procesów metabolicznych o 10 procent. Szczególnie odczuwalny jest wpływ leczenia w nocy, kiedy pod daszkiem-łóżkiem w ulu zbiera się cała pszczela rodzina. Ogólnie rzecz biorąc, w ulach-leżankach można wyleczyć choroby reumatyczne, dermatologiczne, urologiczne, ginekologiczne, kardiologiczne, endokrynologiczne, duży efekt uzyskuje się w leczeniu układu nerwowego i oddechowego, zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Ul-leżanka leczy również choroby przewlekłe, normalizuje potencję u mężczyzn, usuwa bezsenność. Lekarze mówią, że leczniczy sen, miód, pyłek i mleczko pszczele mogą całkowicie zastąpić tabletki. Właśnie w taki sposób do lat 50. XX wieku leczono wiele chorób. Teraz terapia pszczela znów jest popularna. I na Ukrainie zaczęto już nawet budować prawdziwe pszczele sanatoria. A mnie bardzo zachciało się zostać pszczelarzem…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn