Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Pokój i spokój twojej duszy, Wasylu!

Слово Просвіти, №09 за 2021 рік

Łarysa BRIUCHOWECKA. Niemożliwe jest zatrzymanie czasu, niemożliwe jest ochronienie drogiej osoby przed nieubłaganą chorobą. Jej ofiar na świecie są już miliony. My ze Wiaczesławem mieliśmy nadzieję, że Wasyl wyzdrowieje, pokona powikłania po covidzie, lecz jego wyczerpane chorobą serce przestało bić. 25 lutego 2021 roku odszedł w wieczność. Współczujemy jego żonie Oli, wspaniałym dzieciom Sławoczce i Bohdanowi, wnukom oraz wszystkim bliskim i dalekim krewnym. Wiemy, jak kochał wszystkich swoich bliskich i jak oni kochali jego. Po szoku wywołanym ciężką wiadomością napływają wspomnienia, wszak od 1973 roku, odkąd poznałam Wasyla w gazecie rejonowej w Borodziance, gdzie już rok pracowałam i dokąd przyjechał Wasyl przed moim wyjazdem, nasze kontakty były stałe. Zawsze z radością odpowiadaliśmy na zaproszenia Wasyla i Oli, zawsze czekaliśmy na nich u siebie w domu. Nigdy nie zapomnę, kiedy 21 stycznia 1991 roku w Dniu Zjednoczenia i Soborności wraz z Wasylem pośród bezkresnego tłumu na placu Sofijskim słuchaliśmy wystąpień mówców, a potem, trzymając się za ręce, żywym łańcuchem poruszaliśmy się ulicą Włodzimierską, bulwarem Tarasa Szewczenki do placu Zwycięstwa i dalej – prospektem Brzesko-Litewskim, przeżywając euforię, śpiewając „A my tę czerwoną kalinę podniesiemy, a my naszą sławną Ukrainę rozweselimy…”. Ten łańcuch jedności był szczęściem wolności, masowym burzliwym wyrazem patriotyzmu i dumą z nas, Ukraińców. Potem Wasyl wraz z Olą dołączyli do zespołu czasopisma „Pamjatky Ukrajiny” i jeździli do wschodnich obwodów, gdzie prowadzili masowe wydarzenia, stymulując nastroje patriotyczne wśród miejscowych mieszkańców. Bez wątpienia w tym, że w referendum w grudniu 1991 roku 91% Ukraińców zagłosowało za Niepodległością Ukrainy, jest także ich zasługa. A jak zapomnieć audycje, które organizował Wasyl w radiu „Kultura” w latach 90.! To dzięki jego wysiłkom na całą Ukrainę, a nawet poza jej granice, brzmiał cykl rozmów z Wałerijem Szewczukiem o historycznej przeszłości Ukrainy. To on wraz z Wołodymyrem Bilińskim odkrywał straszne oblicze kraju Moksel. Wielka zasługa Wasyla w tak niezbędnej dla młodego państwa pracy oświatowej! Kilka lat temu Wasyl zainicjował wieczór pamięci swojego krewnego i rodaka – reżysera filmowego Petra Marusyka – i do Domu Kina przyszło wielu ludzi, którzy słuchali chóru „Homin”, wspomnień kolegów Petra i oglądali fragmenty jego filmów. Jest nam niezmiernie żal rozstawać się z Wasylem – dobrym człowiekiem, oddanym patriotą Ukrainy, romantykiem, który bardzo kochał rodzinną Bełeluę i złotogłowy Kijów. Pokój i spokój twojej duszy, Wasylu! Wieczna pamięć!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn