Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Żył w świetle pieśni. Pamięci Mykoły Burawskiego

Слово Просвіти, №09 за 2021 рік

Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, Kijowski Akademicki Teatr Ukraińskiego Folkloru „Berehynia”, miłośnicy sztuki ludowej, koledzy, przyjaciele, rodzina z głębokim bólem serca zawiadamiają, że 1 marca 2021 roku w osiemdziesiątym pierwszym roku życia odszedł w zaświaty Mykoła Ołeksandrowycz Burawski, założyciel i wieloletni kierownik artystyczny, a następnie główny reżyser teatralno-koncertowej instytucji kultury „Kijowski Akademicki Teatr Ukraińskiego Folkloru „Berehynia”, jeden z pierwszych kijowskich prośwician, wieloletni członek Zarządu Głównego „Proświty”. M. O. Burawski urodził się 25 czerwca 1940 roku we wsi Browky w rejonie rużyńskim obwodu żytomierskiego. W 1967 roku ukończył Państwowe Konserwatorium Ukrainy im. P. I. Czajkowskiego w klasie dyrygenta-chórmistrza. Pracował jako wykładowca i kierownik katedry muzyki i śpiewu Nieżyńskiego Instytutu Pedagogicznego im. Mykoły Hohola. W 1988 roku zrealizował swoje marzenie – stworzył Kijowski Teatr Folklorystyczny „Berehynia”. Obecnie jest to jedyny na Ukrainie teatr, który zajmuje się badaniem i propagowaniem autentycznego folkloru naszego narodu oraz za pomocą środków scenicznych odtwarza obrzędy ludowe, zwyczaje i rytuały jako ważne warstwy kultury duchowej narodu. To właśnie według scenariuszy i reżyserskich wizji M. Burawskiego powstawały programy koncertowe i spektakle: „Żywołtoku” (1988 r.), „Szczedryj weczir” (1989 r.), „Slawni kozaky-zaporozci” (1990 r.), „Kupalski wohni” (2001 r.), „Czumaćkyj szlach” (2004 r., wznowienie – 2018 r.), „Naddniprianske wesillia” (2005 r.), „Ukrainśkyj wertep” (2006 r.), „Lubitesia, braty moji” (2007 r.), „Folklor narodiw switu” (2007 r.), „Rusaliji” (2008 r.), „Małanka” (2016 r.), „Nebesna sotnia z namy” (2015 r.), „Oś, de Sława Ukrainy!” (2017 r.), „Ukrainśki weczornyci” (2017 r.), „Kozacka Sława” (2019 r.), Gala-koncert (2018 r.), „Tini zabutych predkiw” (oprawa muzyczna) (2019 r.), „Weseloszczi Kuchmisterky” (inscenizacja muzyczna) (2020 r.), „Żywołtoku” (inscenizacja muzyczna) (2020 r.) oraz inne. Mykoła Burawski otworzył nowy kierunek w gatunku sztuki ludowej, szeroko wykorzystując folklor, którego niestrudzonym zbieraczem był przez całe swoje życie. Zespół teatru godnie reprezentował ukraińską sztukę – zarówno na Ukrainie, jak i poza granicami naszego kraju, dzięki talentowi i zdolnościom organizacyjnym Mykoły Ołeksandrowycza. Dziś w repertuarze teatru znajdują się 22 różnorodne spektakle oraz programy teatralno-koncertowe, stworzone przez artystę ludowego Ukrainy M. O. Burawskiego, które cieszą się zasłużonym sukcesem u widzów i żyją na ukraińskiej scenie. Był niestrudzony na stanowisku głównego reżysera teatru, jego spektakle „Ukrainśki weczornyci” (2017 r.), „Kozacka Sława” (2019 r.), „Czumaćkyj szlach” (wznowienie 2018 r.) oraz wielowątkowe inscenizacje muzyczne „Tini zabutych predkiw” (2019 r.), „Weseloszczi Kuchmisterky” (2020 r.), „Marija Prymaczenko. Swit czariwnyj” (2020 r.), „Żywołtoku” (2020 r.) były odbierane przez widzów całej Ukrainy jako porywające widowiska, pełne rodzimej historii. Spektakl „Ukrainśki weczornyci” to odtworzenie widowiska ukraińskich zabaw młodzieżowych, motywów folklorystycznych Naddnieprzańskiej Ukrainy, zebranych podczas wieloletnich ekspedycji badawczych osobiście przez M. O. Burawskiego. Dorobek „Berehyni” jest bezcenny, gdyż opiera się także na starodawnej pieśni kozackiej, która z głębi wieków niesie ducha i siłę ukraińskości, żyjącą w ciele i krwi dzisiejszych wojowników, obrońców naszej ziemi. Są to także eksperymenty twórcze zespołu teatru oraz rozszerzenie sfery jego działalności, sięganie po wzorce ukraińskiego dorobku literacko-dramatycznego, inscenizacje muzyczne zrealizowane przez Mykołę Burawskiego. Spektakle były wielokrotnie uznawane za najlepsze na festiwalach teatralnych Ukrainy i za granicą. Wstępując w szeregi prośwician z nakazu serca, Mykoła Ołeksandrowycz Burawski pracował bezinteresownie i z talentem, reżyserował wieczory proświciańskie, wspierał zachowanie i propagowanie folkloru jako źródła pradawnego ukraińskiego słowa oraz bezcennych tradycji rodzimego narodu. Należał do tej kohorty działaczy kulturalnych, którzy stawiali Ukrainę ponad wszystko. W świetle ukraińskiej pieśni i wysokiego, oryginalnego talentu Mykoła Burawski oddał wszystko, co miał, rodzimemu narodowi. Pamięć o Mykole Ołeksandrowyczu Burawskim zawsze będzie żyła w naszych sercach, w pamięci jego wdzięcznych miłośników. Zarząd Główny OTW „Proświta” im. Tarasa Szewczenki; zespół Kijowskiego Akademickiego Teatru Ukraińskiego Folkloru „Berehynia”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn