Strona · s. 8strona oryginału ↗
W PSTRYCH TORBACH POLANY
Слово Просвіти, №10 за 2008 рік
— Poszłam cicho, jak narzeczona, I chabrowy wzięłam żal. JELENIE-PIĘKNIŚ Jelenie-piękniś nad urwiskiem Niesie pisankę między rogami: Pisanka niebem potoczyła się, Wpadła w łódeczkę księżyca. Chodzi igliwie na paluszkach, Kładzie palec na wargę usteczek, Żeby cicho rósł borowik Między światłem a cieniem W pstrych torbach polany. FLOJARA Liście drżą drumlami, Grab otrząsa się z czerwieńców, Czeremosz — smutkiem po żwirze. Bukowińskie lasy wybuchają Strasznymi pożarami, Krwawią dawnymi ranami. Gdzieś błądzi flojara: Nierozliczoną duszą Bije o skały Sokolskiego. W TYM LESIE W tym lesie byłam rusałką leśną: Tańczyłam w szeleszcie wiatru Z szyszkami w warkoczach, Malowałam usta poziomkami, Świeciłam oczami barwy dzikiego miodu Niedźwiedzim i pszczołom z barci. W tej toni byłam rusałką wodną Z wodorostami włosów, Srebrnołuskim śmiechem I śliską rybą serca. To ja cię zwabiłam pod skałę W czarne sieci Gredżyna. Z książki “Poezje”. Kijów, 2000 Wasyl Sidaк. Z cyklu artystycznego “Rzeźba w drewnie”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
