Strona · s. 2strona oryginału ↗
POLITYKA
Слово Просвіти, №10 за 2008 рік
Jurij SZEŁAŻENKO
Na „II wszechukraiński zjazd deputowanych wszystkich szczebli w Siewierodoniecku” zaprosili mnie chłopcy z „Młodego Ruchu”. Jechali tam, by pikietować, jak sami mówili, „akcję separatystów”. Co prawda, komitet organizacyjny zjazdu zorganizował dla dziennikarzy lot czarterowy samolotem JAK-42. Moim zdaniem, to pierwszy i nie ostatni z organizatorskich sprytnych ruchów: dziennikarze przyjechali dokładnie na początek zjazdu i nie mieli możliwości odejść od pałacu lodowego i spojrzeć na wiecowe namiętności pod jego murami. Dlatego później niektóre agencje informacyjne rozpowszechniły dziwny komunikat, jakoby w porannym wiecu brało udział trzy tysiące „zwolenników Janukowycza” i około 500 „przedstawicieli organizacji nacjonalistycznych”, którzy „urządzili pikietę w oddaleniu”. W rzeczywistości (widziałem to na własne oczy) patrioci i zwolennicy „federalizmu” stali niemal ramię w ramię. Po liczbie flag można wyciągnąć wniosek, że jednych i drugich było mniej więcej po równo — a w sumie uczestników obu wieców było rzeczywiście trzy-cztery tysiące. Najwyraźniej „regionalni” zdołali przyprowadzić na swój wiec daleko mniej ludzi, niż się spodziewali. Było to zauważalne po ogromnej kolekcji niewykorzystanych tabliczek z nazwami różnych regionów w foyer. Wpadła w oko odwrócona do góry nogami tabliczka „m. Kijów”… Wybierając samolot zamiast autobusu, koledzy wiele stracili. Na przykład nie mieli szczęścia zobaczyć na centralnym prospekcie Gwardiejskim „stolicy federalizmu” dziesiątek billboardów „22 stycznia — dzień jedności Ukrainy”. Czas tutaj jakby się zatrzymał i w tym są plusy po
Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk
Po ogłoszeniu niepodległości spieraliśmy się o ideę narodową, prywatyzację i rynek, a o społeczeństwie obywatelskim nie myślał nikt. Uważaliśmy, że jeśli jest społeczeństwo i obywatele, to społeczeństwo nie może być nieobywatelskie. Pojęcie „społeczeństwo obywatelskie” wymyślili nie Ukraińcy. To przypomina jakąś technologię, by według oznak „społeczeństwa obywatelskiego” mierzyć stopień naszej demokratyczności, demonstrować zacofanie i w ten sposób nami manipulować. Propaganda wynosi ten termin wyżej niż budowę państwa, do rangi oznaki nowożytnego internacjonalizmu. To śmieszne, przecież na pustym miejscu zbudowano niemało grantojadzkich struktur. Ludzie, którzy na sztucznym temacie społeczeństwa obywatelskiego robią karierę i politykę, dowodzą: społeczeństwo obywatelskie na Ukrainie jest i normalnie się rozwija. Podają przykłady działalności wolontariackiej w sferze walki z AIDS, narkomanią, propagują liczne fundacje i organizacje. Działalność społeczna wrze, raporty sprawnie piszą, samoreklama grantojadów tworzy iluzję potężnej aktywności społecznej Ukraińców. Wszystko to nazywają społeczeństwem obywatelskim, ale takie społeczeństwo jest jednostronnie zorientowane — przekrzywione w stronę standardowego „międzynarodowego zestawu wartości na eksport”. To przypomina podstępne mesjanistwo starego świata z jego lusterkami, koralami i „ognistą wodą” dla aborygenów. Niezły humor, gdyby wszystko nie miało tak potężnego wsparcia finansowego i medialnego. Niektórzy z Ukraińców, by nie być zacofanym nieeuropejczykiem, zaczynają aktywnie podgrywać tej technologii ingerencji w normalny rozwój ukraińskiego społeczeństwa. Liczba zwolenników „społeczeństwa obywatelskiego” rośnie, choć dokładnie nikt nie wie, co to jest i po co. W rezultacie uwaga przesuwa się na pustą formułę
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
