Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Nasze i obce drogowskazy

Слово Просвіти, №10 за 2008 рік

Petro Antonenko Krewniacza poligamia dziś nie jest, jak się zdaje, w modzie. Ale polityczna — popularna. Świadczy o tym odbyte niedawno w Kijowie forum „Ukraina — Europa”. W przemówieniu naszego Prezydenta mówiono o europejskim i zarazem rosyjskim kierunku Ukrainy. Czyli znowu — wielowektorowość. Cóż, rzecz nie nowa dla ukraińskiej polityki. Począwszy od hetmanów, którzy, czasem błądząc między trzema-czterema „wektorami”, z jakiegoś powodu natykali się na własną (i narodu) głowę właśnie na rosyjski. Albo nasi socjaldemokratyczni przywódcy na początku XX wieku, którzy zaprowadzili nas do wektora komunistyczno-bolszewickiego imperium. Tradycja trwała dalej w niepodległej Ukrainie. Pierwszy Prezydent Krawczuk dobrze czuł się nie tylko między wektorami, a także, jak wiadomo, potrafił przemknąć między kroplami deszczu. O Kuczmie nie ma co mówić, bo nic się nie działo. Ależ trzeba było, ustanowiwszy rekord prezydentury, przepuścić w niebyt ponad dziesięciolecie z tak krótkiej i jeszcze długiej historii nowej Ukrainy. Kiedyś historycy wyjaśnią, co logiczniej nazwać stagnacją — ZSRR lat 70.–80. czy Ukrainę lat 1994–2004? Tradycja się przyjęła. Z nowymi motywacjami wielowektorowości. Na przykład troska o jedność państwa, niedopuszczenie do jego rozłamu. Oznacza to, że biegamy po wektorach — i wszyscy są zjednoczeni. Kolejna motywacja — trzeba żyć zgodnie z sąsiadami. Następna — sąsiedzi-przyjaciele trzymają nas na gazowej smyczy (uścisku). I tak dalej… Doskonale rozumiem. I z sąsiadami trzeba żyć zgodnie (choć nie rozumiem, dlaczego, na przykład, wstąpienie do WTO czy UE miałoby oznaczać koniec normalnych, rzeczowych stosunków z sąsiadami). A gazowy uścisk — rzecz poważna, tym bardziej że władza nie spieszy się, by go zerwać. Tylko jedno dręczy, dawny polityczny aforyzm: „Droga na Warszawę prowadzi do Europy, droga na Moskwę — na Syberię”. Polityczna poligamia czasem sprawia kłopoty. Oto — Kosowo. Uznać je za państwo — nie przypodobasz się wektorowi wschodniemu, nie uznać — nie przypodobasz się zachodniemu. Dlatego jest trzeci, genialny wektor — nie robić NIC. Na razie. W lewo powiedzieć — kiedyś uznamy, w prawo — zobaczymy, nie uznamy. I tak może to trwać długo. Tymczasem rozsądni ludzie się opowiadają. Oto rodzina jednego z ukraińskich miliarderów właśnie ustanowiła rekord zakupu domków. Według wektora zachodniego. Zresztą właśnie tam, gdzie wydawana jest Księga Guinnessa, w Anglii, w stolicy. Ten rekord to zaledwie 80 milionów funtów szterlingów. Nawiasem mówiąc, ci sami, z wektora wschodniego, którzy ciągną nas tam, do Rosji, sami dawno już przycupnęli na wektorze zachodnim. Wiecie, kto tam, w Londynie, w prestiżowej królewskiej dzielnicy, jest sąsiadem naszych ukraińskich nowych osadników? Roman Abramowicz, Borys Bieriezowski, burmistrz wschodniowektorowej Moskwy Jurij Ługowoj. Dobre towarzystwo.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn