Strona · s. 10strona oryginału ↗
W JEGO SPADKU NASZA IDEA!
Слово Просвіти, №10 за 2011 рік
W centralnej dzielnicy miasta Kijowa — szewczenkowskiej — znajduje się najwięcej miejsc związanych z pobytem w Kijowie Tarasa Szewczenki. Tutaj znajduje się pomnik Wielkiego Kobziarza w parku o tej samej nazwie, założonym jeszcze w 1939 roku, naprzeciwko niego — główny gmach Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu imienia Tarasa Szewczenki, obok — Narodowe Muzeum jego imienia, także jego literacko-pamiątkowy dom-muzeum, położony w zaułku Szewczenki. A główną arterią komunikacyjną dzielnicy szewczenkowskiej jest bez wątpienia bulwar Tarasa Szewczenki… Fot. Ołesia Dmytrenka. Jewhen BUKET. Jako kijowianin i absolwent Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu twierdzę, że moi rodacy wiedzą o pobycie Szewczenki w Kijowie i szanują Tarasa Hryhorowycza oraz jego wielostronną twórczość. Wielotysięczna społeczność studencka wiodącej uczelni kraju szczyci się tym, że w latach 1845—1847 w murach głównego gmachu ich uniwersytetu pracował człowiek, którego imię obecnie utożsamia się z Ukrainą na całym świecie. Kijów pamięta Szewczenkę. W stolicy jest stacja metra „Tarasa Szewczenki”, plac Tarasa Szewczenki, siedem ulic i zaułków jego imienia na przedmieściach, sześć pomników i, zdaje się, przez nikogo jeszcze niepoliczona liczba popiersi i portretów w instytucjach i organizacjach miasta, tablice pamiątkowe, kino imienia Tarasa Szewczenki. Wszystkiego nie sposób zliczyć. Przecież pisarz mieszkał w Kijowie z przerwami od lata 1843 roku do wiosny 1847 roku. Tutaj tworzył, brał aktywny udział w działalności Bractwa Cyrylo-Metodiańskiego, tutaj go aresztowano i tutaj, na Szczekawicy, chciano go nawet pochować. Ale z jakiegoś powodu firmy turystyczne, zajmujące się wycieczkami po mieście, nie mają ani jednej trasy śladami Szewczenki. Z ogromnego billboardu, który zdobi miejsce obok Narodowego Muzeum Tarasa Szewczenki, zamiast Tarasa Hryhorowycza do kijowian i gości miasta uśmiecha się Nikołaj Baskow. Wygląda na to, że postać Szewczenki nie tylko w Kijowie, ale i na całej Ukrainie władza stopniowo podnosi do poziomu Lenina. Żadnego kontaktu z narodem. Jest godzien jedynie mauzoleów, granitowych form i oficjalnych uroczystości. Jednego idola władni mężowie w protokołach zamienili na innego, w końcu jaka dla nich różnica — pod który pomnik składać kwiaty? O tym, jak ludzie naprawdę odnoszą się do Tarasa, mówią liczne wiece, które gromadzą
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
