Strona · s. 15strona oryginału ↗
UKRAIŃSKA MUZYKA — NA ANTENIE!!!
Слово Просвіти, №10 за 2011 рік
Właśnie pod takim hasłem odbyła się akcja protestacyjna dla deputowanych pod budynkiem Komitetów Rady Najwyższej Ukrainy. Poeci, muzycy i zatroskani Ukraińcy wyrazili swoje stanowcze „nie” dla próby uchwalenia ustawy, która znosi obowiązkową kwotę dla ukraińskiej muzyki w telewizyjnych i radiowych audycjach. Pod murami parlamentu odbył się improwizowany koncert młodych ukraińskich wykonawców: muzycy przemawiali pieśnią, aby zmusić władzę do refleksji. Swoje stanowisko wyrazili: Hala Telniuk (zespół „Siostry Telniuk”), Wowa ze Lwowa, poeci Artem Połeżak, Serhij Pantiuk, zespoły „Sami swoi”, „Del Tora”, „Hulajhorod”, reżyser Serhij Archypczuk i inni. Zdaniem przewodniczącego stowarzyszenia artystycznego „Ostatnia barykada” Olesia Donija, obecnie wiele zależy od takiego społecznego oporu: „U władzy są rosyjscy nacjonaliści, znaczna część których chce nie tylko deukrainizować Ukrainę, chce, aby nie istniał język ukraiński. Próbują do tego wykorzystywać różne środki — przez Radę Najwyższą, przez Ministerstwo Oświaty, przez Patriarchat Moskiewski, i bardzo wiele zależy od zwykłych obywateli, którzy chcą śpiewać w języku ukraińskim, chcą słuchać języka ukraińskiego i o to walczyć. Nasza akcja to jeden z przejawów takiej walki”. Serhij Pantiuk: „Jestem Ukraińcem i jestem z tego dumny, i nikomu nie pozwolę na poziomie codziennym i państwowym tłumić mojego języka, mojej pieśni, mojej kultury. Jesteście zbyt nędzni, zbyt mali i zbyt nieudolni!” Wowa ze Lwowa: „Gubiąc język, zgubimy kulturę, a gubiąc kulturę, zgubimy siebie!” Siostry Telniuk: „W rzeczywistości to wielka zniewaga rzucona wszystkim. Wyrażona myśl, że od wszystkiego, co ukraińskie, »mdli« — jeszcze raz nas upokorzono, jeszcze raz nazwano nas niewolnikami! Wszystkie zawody twórcze będą niszczone, podkreślają jeszcze raz, że Ukraińcy nie mają prawa tworzyć, po 20 latach niepodległości mówią, że jesteśmy bydłem, że nie potrafimy tworzyć, że jesteśmy wstrętni. Gdyby wiedzieli, że za to będzie kara, że za to podniesie się cała Ukraina, to nikt nie odważyłby się tak mówić… Ale nie boją się! Chcą pokazać, że nie ma perspektyw w ukraińskiej poezji, muzyce, w ogóle — nie ma perspektyw dla twórczej inteligencji!” — Serhiju, jak powstał zamysł stworzenia projektu Mlada? Kiedy po raz pierwszy odkrył Pan dla siebie oryginalność tej piosenkarki? — Dziś nie ma tak wielu dobrych muzyków jazzowych. Kiedyś koledzy opowiedzieli mi, że jest taka oryginalna piosenkarka, która wykonuje wszystko bardzo profesjonalnie, z którą ciekawie się pracuje. Oczywiście przyszedłem na koncert, poznałem się i byłem pod wrażeniem. Wyróżnia się swoją głębią, muzykalnością, twórczym podejściem. Długo nie zwlekam: podchodzę i proponuję. Tak rozpoczęła się nasza współpraca. Światło dzienne ujrzały projekty „Marzenia Koziorożców” (2002), „Projekt dziecięcy” (2004), „Projekt akustyczny piosenek Björk” (2005), oprócz tego były jeszcze niewielkie programy. Potem owocnie rozmawialiśmy i z czasem postanowiliśmy pomyśleć na większą skalę. A dlaczego by nie zrobić czegoś własnego, niepowtarzalnego? Do tego wystarczy tylko spojrzeć na takie bogactwo ukraińskiej pieśni ludowej! Tak narodził się projekt Mlada. Rozumiem jej duszę, za każdym razem przekonuję się, że jest oryginalną wokalistką, uosobieniem kobiecej liryki i delikatności. — Marina nieprzypadkowo wybrała taki pseudonim sceniczny? — Pseudonim to mój pomysł. To starosłowiańskie słowo oznacza młodą dziewczynę, wiosnę, odzwierciedlając wizerunek piosenkarki. A spotkałem je w pieśni „Sydyt Młada za stolyczkom”, która weszła do pierwszego albumu „Oj wesna, wesna” (2005). — Dla twórczości Mlady charakterystyczna jest synteza folkloru i różnych współczesnych stylów muzycznych, jednak ukraińska pieśń ludowa pozostaje centralna. Czym dla Pana jest autentyka? Zdjęcie Olesia Dmytrenka. Serhij Archypczuk: „9 lat temu narodził się »Mazepa-fest« w Połtawie — z taką bojową nazwą tylko dlatego, że nie mogliśmy usłyszeć zespołów, które uosabiały, wyprzedzały, kształtowały czas, kształtowały gusta młodzieży. Mazepa-fest walczy tak samo jak Taras Bulba, jak festiwale rockowe… Chcę, żebyście się nie rozluźniali. To prześladowania języka ukraińskiego, Bondarenko i spółka chcą nas zniszczyć, ale nie wyjdzie!” Jak wiadomo, przeciwko temu antyukraińskiemu projektowi wystąpił także naukowo-ekspercki zarząd Rady Najwyższej. Za projektem ustawy Ołeny Bondarenko już zagłosowano w pierwszym czytaniu, poparło go 240 deputowanych ludowych Partii Regionów, komunistów i litwynowców.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
