Strona · s. 15strona oryginału ↗
PRZEZ PIOSENKĘ — DOTYK DO SERCA
Слово Просвіти, №10 за 2011 рік
Znajomość z twórczością zespołu „AtmAsfera” była dla mnie niespodzianką, jaką sprawił przypadek. Kilka lat temu przechadzałam się pewnego razu po Majdanie Niepodległości. Zwróciła moją uwagę melodia, która przelewała się jak spektrum odcieni nastroju: od dziecięcej bezpośredniości po zamyślone, pogłębione skupienie. Była to niezwykła muzyka, oddychająca harmonią. Gdy podeszłam bliżej, byłam zdumiona: młody zespół zgromadził wokół siebie, zdawałoby się, niemal pół Majdanu. Ludzi ciągle przybywało i przybywało. Od tamtej pory „AtmAsfera” stała się dla mnie jednym z ulubionych ukraińskich zespołów.
„W naszej muzyce nie ma żadnych ograniczeń stylistycznych — podzieliła się swoimi myślami Julia Jaremczuk. — Każdy z nas jest otwarty na eksperymenty. Celem nie jest muzyka dla muzyki, lecz wypełnienie, uczucia, emocje, które wkładamy w nasze dzieła, wewnętrzny świat osoby, która potrafi kochać naprawdę, bez końca”. Obecnie „atmy” w składzie: flet (Anastasija Jaremczuk), perkusja (Tymur Gogitidze), instrumenty klawiszowe (Julia Jaremczuk), gitara (Miesza Pizjurin), mandolina (Andrij Szadij) i gitara basowa (Andrij Czerkasow) mocno stoją na nogach, ostatnio pracując w stylu world music, choć swoją twórczą działalność rozpoczynali od art-rocka. Zespół jest niezwykle poszukiwany za granicą i ma na swoim koncie wiele zwycięstw na prestiżowych festiwalach. W ciągu pięciu lat kolektyw dał około 500 koncertów, brał udział w ponad 30 festiwalach na Ukrainie, w Polsce, Rosji, Norwegii, Rumunii, Wielkiej Brytanii. Na scenie folkowej festiwalu „Woodstock” „AtmAsfera” otrzymała nagrodę sympatii publiczności — „Złotą Dzygę”.
„Na festiwalach zawsze jest ciekawie, dużo ludzi, dużo muzyków. Nigdy nie zapomnę „Woodstocku” i „Trypilskiego Koła” — moich ulubionych, niepowtarzalnych festiwali, gdzie panuje wspaniały nastrój i wspaniała publiczność. Na festiwalu „Molde Jazz” bardzo zapadła mi w pamięć rozmowa z sławnymi muzykami oraz ich twórczość, szczególnie przypadł mi do gustu Ketil Bjørnstad”, — podzieliła się wrażeniami Anastasija Jaremczuk.
Ostatni album „Integro”, którego prezentacja odbywała się w formacie międzynarodowym, syntetyzował nie tylko ukraińską etnikę, ale także folk różnych narodów, elementy klasyki i jazzu. „Integro” łączy pracę tego zespołu. To poszukiwanie tego wspólnego, co łączy różnych ludzi, różne narody. Kimkolwiek byśmy nie byli — jest coś, co nas łączy. A tym „czymś” jest dążenie do wewnętrznej harmonii, do szczęścia…” — opowiedział Andrij Szadij.
W albumie „atmy” ofiarowują słuchaczom symboliczny kwiat swojej miłości, jednak, jak mi się wydaje, jest to zdumiewający bukiet, w którym można poczuć tak rodzinny aromat polnych rumianków i chabrów, zerwać kwiat lotosu, zobaczyć górski edelweiss, który szybko przebija się przez kamienie. Jakoś przyszło mi na myśl, że w kolejnym albumie natrafię na kwiat paproci…
„AtmAsfera” wplata w swój wieniec utworów dawne teksty w sanskrycie, które mają cudowną moc. Według słów Tymura Gogitidze mantry są językiem, który przenika skamieniałe serca i budzi to, co najbardziej naturalne — miłość. Nie mogę pominąć uwagą również wielkiego solowego koncertu w ramach wsparcia nowego albumu w Centrum Kultury i Sztuki „NAU”. To było prawdziwe wydarzenie. Wydawało się, że między wykonawcami a widzami nie było granic — na jednej fali wszyscy tańczyli, serca biły w kosmicznym rytmie. I ja jakby zagubiłam się w tym tańcu, gdzie każdy był sobą, pogrążając się w tym czarownym świecie, którego tak nam brakuje na co dzień… Pomyślałam, że nieprzypadkowo „atma” w tłumaczeniu z sanskrytu oznacza osobowość, a „sfera” — to, co ją otacza. „AtmAsfera” tworzy poprzez aspekt osobowy atmosferę, która porusza każdą prawdziwą osobowość, dążącą do harmonii…
Materiały przygotowała Uliana WOŁIKOWSKA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
