Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Okupacja. Proświcianie świętują 200-lecie Szewczenki

Слово Просвіти, №10 за 2014 рік

Zakończenie. Początek na str. 1. Chciałbym jeszcze wyróżnić pracę pracowników wydziału oświaty, zwłaszcza Walentyny Łopatuk jako niestrudzonej organizatorki. Dzięki niej sewastopolczycy brali udział w Międzynarodowym konkursie językowo-literackim im. T. Szewczenki. W pierwszym etapie w konkursie brało udział 500 studentów i 3758 uczniów sewastopolskich szkół. Ciekawy projekt „Szewczenko w językach narodów Krymu”, zorganizowany w Sewastopolu pod kierownictwem Switłany Lewon. Masowo odbyła się ogólnoukraińska akcja „Mój Szewczenko”, zwycięzcą której został pięcioklasista Władysław Dibrowa z 31. szkoły. W styczniu bieżącego roku wystartował etap końcowy konkursu „Najlepszy klip do utworu T. Szewczenki”, jeden z multimedialnych projektów z okazji obchodów jubileuszu Kobziarza. Niedawno sewastopolska „Proświta” w swoim wydawnictwie wydała ponownie miniaturowego „Kobziarza” Tarasa Szewczenki, który był wydany w Genewie w 1878 roku. Kobziarczyk pojawił się w takiej postaci, w jakiej był 136 lat temu i dzisiaj został wręczony manifestującym sewastopolczykom przy pomniku Tarasa Szewczenki. Postać Tarasa Szewczenki była i jest znacząca dla kulturalnego i społecznego życia sewastopolczyków. Dzięki jego utworom wielu uświadomiło sobie, że jest Ukraińcami, powróciło do rodzinnych źródeł. Sława Ukrainie! Bohaterom sława! Wołodymyr PROCENKO, członek NSPU, zasłużony działacz sztuki Ukrainy, m. Sewastopol. REZOLUCJA wiecu z dnia 9 marca 2014 roku. My, uczestnicy antyseparatystycznego wiecu w mieście-bohaterze Sewastopolu, oddajemy hołd wszystkim, którzy zginęli na Majdanie, broniąc Ukrainy przed władzami uzurpatorów, oddajemy cześć i chwałę wszystkim tym, którzy w ciężkich latach gromili hitlerowców, którzy walczyli o niepodległość i wolność narodu. My, sewastopolczycy, — synowie i córki państwa ukraińskiego, spadkobiercy sławnych tradycji narodu ukraińskiego, ukraińskiego kozactwa, naszych sławnych przodków, którzy zawsze walczyli o wyzwolenie swojego narodu od zaborców, szczycimy się ich patriotyzmem, ich determinacją, by oddać życie za matki, starców i dzieci, bierzemy z nich przykład, jak bronić Ukrainy. Nadszedł niepokojący czas, kiedy widzimy rozpasanie separatyzmu i odczuwamy agresję nie tylko żandarmskiej władzy Federacji Rosyjskiej, ale i ingerencję wielu przybyłych do nas obywateli sąsiedniego państwa w wewnętrzne sprawy Ukrainy w postaci pomocy nielegalnym formacjom zbrojnym. Obecnie konieczne jest obronienie naszej Ojczyzny, naszego drogiego Sewastopola i Krymu. Trudno uwierzyć, że miejscowi separatyści lobbują oddzielenie Krymu i Sewastopola od Ukrainy, chwycili za broń, aby ukryć swoje zbrodnie przed narodem ukraińskim na Majdanie, aby zachować zagrabione mienie. Oni nie chcą siadać do stołu negocjacji z nami, Ukraińcami, krymskimi Tatarami i przedstawicielami innych narodowości, oni uciskają Siły Zbrojne Ukrainy, nie dopuszczają lekarzy, krewnych i bliskich. Trzeba położyć kres samowoli, wojska okupacyjne muszą zabrać się precz z naszej matczynej ziemi — ziemi naszych przodków. Jesteśmy zdolni sami zaprowadzić porządek w swoim domu poprzez braterski dialog wszystkich narodowości Krymu. Nieuzasadniona agresja ze strony FR — to zbrodnia! Potępiamy tych, którzy dzisiaj rwą się do władzy za wszelką cenę, protestujemy przeciwko działaniom siłowym. Żądamy: Od władz ukraińskich: zdecydowanie przeciwdziałać separatyzmowi i okupacji wojskowej Krymu, zagwarantować ład konstytucyjny Ukrainy oraz nasze bezpieczeństwo międzynarodowymi siłami pokojowymi; Od społeczności światowej: operatywniej i zdecydowanie przeciwdziałać agresorowi. Zwracamy się do Przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy, pełniącego obowiązki Prezydenta Ukrainy, do szefa ukraińskiego rządu o niezwłoczne zainicjowanie przyjęcia ustaw o rozszerzeniu konstytucyjnych, politycznych, ekonomicznych i obywatelskich praw Autonomii Krymskiej w składzie Ukrainy, zapewnić ochronę interesów wielonarodowego narodu Krymu! My, sewastopolczycy, uczestnicy wiecu, proponujemy deputowanym Rady Miejskiej Sewastopola niezwłoczne anulowanie wszystkich decyzji, które niszczą integralność Ukrainy, i zasiąść do stołu negocjacji z przedstawicielami wszystkich wspólnot narodowych Sewastopola, uwzględnić interesy większości i mniejszości, wzywamy sewastopolczyków do niebrania udziału w antykonstytucyjnym referendum. My, sewastopolczycy, tworzymy Sztab Społeczności Sewastopolskiej ds. kontroli decyzji władz, podjętych w sprzeczności z Konstytucją Ukrainy. My, sewastopolczycy, upoważniamy pełnomocników Sztabu Społeczności Sewastopolskiej do reprezentowania naszych interesów w negocjacjach ze wszystkimi stronami procesu politycznego. My, uczestnicy wiecu, zwracamy się do obywateli Federacji Rosyjskiej, którzy rozwinęli bezprawne działania w celu przejęcia władzy na Krymie, — złożyć broń i opuścić granice Ukrainy. Pomożemy rodzinom wojskowych marynarzy! Ukraińscy wojskowi marynarze obecnie przebywają w gotowości bojowej, broniąc terytorium jednostek wojskowych, a ich rodziny są w depresyjnym, trudnym stanie. Jesteśmy zobowiązani pomóc patriotom Ukrainy. Zgodnie z decyzją Zarządu, Sewastopolski Oddział Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki otworzył konto do zbierania darowizn dla wojskowych marynarzy, na które tylko 11 marca wpłynęło 2900 hrywien. Środki zostaną rozdzielone między rodziny wojskowych marynarzy. Darowizny prosimy przesyłać na uniwersalną kartę nr 5211 5373 0501 3968 PrivatBanku. Procenko Wołodymyr Mykołajowycz, przewodniczący Sewastopolskiego Oddziału „Proświta”. Po raz pierwszy w ciągu 23 lat niepodległości właśnie 9 marca 2014 roku, a nie 7 marca, jak planował poprzedni przewodniczący Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej, obchodzono 200. rocznicę urodzin Tarasa Szewczenki. Doniecka Obwodowa Administracja Państwowa oraz rada miejska wyszły pod pomnik. Odbyło się złożenie kwiatów, krótka kompozycja literacko-artystyczna oraz konferencja prasowa. Wzywałam i miałam nadzieję, że władze zrobią to wspólnie z partiami politycznymi, organizacjami społecznymi, wyznaniami religijnymi, wszystkimi donieczanami. Ale tak się nie stało. Przyszło około 500 osób. O godzinie 12.00 około 20 aktywistów, którzy do niedawna byli w opozycji i nadal w niej pozostają, zapominając, że w Kijowie u władzy są przedstawiciele ich partii, przeprowadzili jeszcze jeden „wiec”. A o 15.00 kolejni nowo ujawnieni „aktywiści” wzywali ludzi na trzeci wiec „Za jedyną Ukrainę” na plac przy Soborze Katedralnym Przemienienia Pańskiego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego naprzeciwko pomnika Tarasa Szewczenki. Obwodową Administrację Państwową chronili milicjanci, my przeprowadzaliśmy swój wiec również w otoczeniu milicji. Ataku nie było, wydarzył się on później. Miałam nadzieję, że wszyscy razem pójdziemy na świąteczny koncert charytatywny zespołów twórczych Centrum Kultury Słowiańskiej PR AT „Donieckstal” – zakład metalurgiczny”, którym kieruje zasłużony pracownik kultury Ukrainy, przewodniczący Donieckiej Miejskiej „Proświty” Mykoła Wasylowycz Prysiażniuk. A wieczorem — do Donieckiego Obwodowego Ukraińskiego Akademickiego Narodowego Teatru Muzyczno-Dramatycznego na premierę według poematu Tarasa Szewczenki „Ślepiec” i sztuki Marka Kropywnyckiego „Niewolnik”. Lecz od godziny 12. na placu Lenina zebrała się horda — prorosyjscy radykalni organizatorzy. Stało się dla nich nieciekawe wykrzykiwanie samym sobie „Donbas-Rosja”, „Sława Berkutowi”, „Wolność Hubariewowi” i oni, blokując ulicę Artema, ruszyli po raz trzeci na szturm Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Po drodze zrywali państwowe flagi Ukrainy i wieszali flagi Federacji Rosyjskiej. Zerwali i próbowali spalić flagę klubu piłkarskiego „Szachtar”, biorąc ją za „banderowską”, co dowodzi, że byli to wandale z Rosji. Na Doniecczyźnie nie ma ani jednego człowieka, który nie wie, jak wygląda flaga „Szachtara”. Palili, deptali, zatrzymywali transport publiczny, rozkołysywali autobusy. W drodze do administracji państwowej rzucili się na wieńce i kwiaty przy pomniku Tarasa Szewczenki i wszystko zniszczyli. Zdobyć szturmem Doniecką OAP tym razem im się nie udało. Milicja odparła ich atak, ale zerwali oni z masztu przed OAP (już po raz trzeci) państwową flagę Ukrainy i powiesili swoją. O godzinie 15. ta 5-tysięczna horda, przechodząc na drugą stronę ulicy Artema, rzuciła się na kilku śmiałków przy Soborze. Rzucili się na niemłodą kobietę, która trzymała w rękach plakat z portretem Szewczenki, a na ramionach ukraińską flagę. Bili ją, dusili, ryczeli z nienawiści. Nas obrzucili jajkami i petardami, gonili nas, kiedy odchodziliśmy. Naszą aktywistkę uratowali milicjanci, sadzając ją do samochodu drogówki. Chuligani, zarówno przyjezdni, jak i miejscowi, zostali zwiezieni do Doniecka. 5 marca, kiedy przeprowadzaliśmy na placu Lenina wiec antywojenny i skandowaliśmy: „Jesteśmy za przyjaźnią z Rosją!”, „Nie jesteśmy wrogami!”, „Kochamy was!”, oni przez 2 godziny z rzędu obrzucali nas tymi samymi „przedmiotami”. Oto poziom naszych oponentów. Nasza władza długo pielęgnowała tych szwonderów. Przypinała sobie wstążki gieorgijewskie, walczyła z Euromajdanem, o funkcjonowanie języka rosyjskiego, w czasie gdy na Doniecczyźnie wszystko działa TYLKO po rosyjsku, wysyłała to bydło do Kijowa, opłacając ich usługi, rozpalając nienawiść do „banderowców”. A teraz oni zwrócili swoją broń przeciwko obecnej władzy. Faszyzm do Doniecka przyszedł ze Wschodu, a nie z Zachodu, czym tak straszyła doniecka władza. Niestety, póki co nikogo nie zatrzymano — ani za przeprowadzenie nielegalnego wiecu, ani za blokowanie dróg, ani za znieważenie państwowej flagi, ani za wywieszenie państwowej flagi FR, ani za liczne pobicia dziennikarzy i mieszkańców miasta, ani za wezwania do naruszenia terytorialnego ustroju Ukrainy oraz wezwania do wprowadzenia na terytorium Doniecczyzny obcych wojsk. Miejmy nadzieję, że sytuacja się zmieni. Nadzieję na to wlał nowo mianowany przewodniczący Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej Serhij Taruta, zapewniając, że wszyscy sprawcy zostaną ukarani, wszak właśnie po to wymieniono kierowników struktur siłowych obwodu. Marija OLIJNYK, zastępca przewodniczącego DON OUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Obchody 200-lecia Szewczenki w skali obwodu rozpoczęły się na dalekim wschodzie, w rejonie nowopskowskim, a zakończyły wielkim koncertem akademickim w Ługańskim Teatrze Muzyczno-Dramatycznym. Obchody 9 marca odbyły się w dramatycznych warunkach. Prorosyjscy obywatele szturmowali obwodową administrację państwową i przerwali nasz wiec: porozrzucali kwiaty, przerwali grę na bandurze, zniszczyli aparaturę. Odeszliśmy na inny plac i tam przeprowadziliśmy uroczystości. 9 marca odbyło się wielkie święto w Ługańskim Narodowym Uniwersytecie im. Tarasa Szewczenki, to nasz podstawowy uniwersytet, imię Szewczenki nadano mu w 1939 roku. Wszystkie wydarzenia odbywają się tutaj pod hasłem „Jesteśmy szewczenkowcami”. Wystąpił rektor uniwersytetu, akademik Witalij Kuryło, studenci czytali wiersze Kobziarza w różnych językach, złożyli kwiaty pod pomnikami i obeliskami Szewczenki. Na bazie ŁNU przeprowadzono konferencje naukowe, a przewodniczący obwodowego oddziału „Proświty” Wołodymyr Semystiaha wziął udział w międzynarodowej konferencji telewizyjnej, której uczestnikami byli przedstawiciele z Monachium, Kazachstanu, Polski, Kanady, Brazylii i innych. Mówiono o znaczeniu Szewczenki w życiu narodu ukraińskiego. Społeczność Swatowego, rejonowa komórka „Proświty” na czele z Jewhenem Dziubą, postanowiła zebrać środki na postawienie pomnika lub popiersia na terenie miasta. Zbieramy środki na otwarcie brązowego pomnika Szewczenki w mieście Stachanow w miejsce zniszczonego. Tam również odbyły się wielkie uroczystości. W przeddzień 200-lecia w obwodowym muzeum krajoznawczym otwarto ekspozycję „Ługańska Szewczenkiana”. Zaprezentowano rzadkie książki, monety itp. Po raz pierwszy przedstawiono Ługański Obwodowy Oddział „Proświty”, różne fotografie, dokumenty, plany prac itp. Odbyły się wystawy książek w Ukraińsko-Kanadyjskim Centrum „Odrodzenie”, w ŁNU i innych. Zaprezentowano uniwersytecką stronę internetową „Elektroniczna Szewczenkiana”. Obwodowy oddział „Proświty” zainicjował w radiu cotygodniowy program „Obraz Tarasa Szewczenki na mapie obwodu ługańskiego”. Jest tu historia, teraźniejszość i plany na przyszłość. W tym roku, jak zawsze, weźmiemy udział w konkursie „Proświty” „Idę z dzieciństwa do Tarasa”. Nadal działa Społeczny Komitet Szewczenkowski, któremu przewodniczy Wołodymyr Semystiaha, oraz ten, który stworzyliśmy przy instytucjach państwowych. Rok Szewczenki trwa, zostaną wydrukowane nowe czasopisma, nowe wydania gazet, nowe opracowania naukowe o związku Szewczenki z Ługańszczyzną itp. Szewczenko nigdy tu nie był, ale znają go, pamiętają i szanują. Dzięki niemu naród ukraiński powstaje tutaj, na wschodzie. Jego książki są podręcznymi w wielu zespołach uczniowskich i studenckich. Obwodowy oddział „Proświty” chce, aby obraz Szewczenki został przyjęty przez naszych rodaków za granicą. Nasi przedstawiciele wyjechali do Woroneża i obwodu, gdzie odbywają się uroczystości z udziałem lokalnych społeczności wspólnie z naukowcami Ługańskiego Narodowego Uniwersytetu. Udało się porozumieć ze społecznością Rostowa nad Donem, wkrótce artyści Filharmonii Ługańskiej wraz z przewodniczącym „Proświty” przeprowadzą tam spotkanie z ukraińską społecznością, jedną z największych w Rosji. Centrum Prasowe Ługańskiego Obwodowego Oddziału „Proświta”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn