Strona · s. 4strona oryginału ↗
Scenariusze dobra
Слово Просвіти, №10 за 2017 рік
Wasyl WASKAN, członek NSPU, zasłużony pracownik kultury Ukrainy
Oto zatem słowo o Ostapie Sawczuku — zasłużonym działaczu sztuki Ukrainy, laureacie obwodowej nagrody literacko-artystycznej im. Sydora Worobkewycza, kierowniku artystycznym obwodowej filharmonii, przewodniczącym obwodowego oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. Wszedł on na bukowiński artystyczny firmament pewnie i naturalnie. Takich nie trzeba ciągnąć. Tacy nie przebijają się łokciami, lecz wchodzą w drzwi, które potem się nie zamykają, bo tacy są potrzebni wszystkim i zawsze. Nie zauważa się ich, gdy są, a katastrofalnie ich brakuje, gdy są nieobecni lub gdy ich już nie ma. Ostap Sawczuk w życiu kulturalnym regionu zajmuje swoje, widoczne i opatentowane miejsce reżyserii dobra. Naturalna inteligencja, przesiąknięta kicmańskimi tradycjami i zasadami duchowości, korzystnie wyróżnia go w każdym rzędzie kulturalnego prezydium, kierując go w sam środek, i to właśnie potem jego niezmienne „Bądźmy! Żyjmy!” kończy każde święto, które bez niego, Ostapa Wasylijowycza, mogłoby się nie odbyć. Wspominam swój wieczór autorski w filharmonii. Mnóstwo wielkich i małych problemów, którymi trzeba było się przejmować, jakby zanurzyło się w cudownie wyreżyserowanym święcie. On, Sawczuk, słuchał moich rozważań o tym wieczorze, o uczestnikach, zaproszonych gościach, elementach widowiska, uśmiechał się przyjemnie, lecz tajemniczo, a w głębi dobrych, mądrych i łagodnych oczu błyszczało żywym płomykiem to, co potem zeszło na scenę, przemówiło, zaśpiewało, zakwitło. Utalentowanie skoordynował poprzez oryginalny scenariusz i wspaniałą prowadzącą, artystkę Marię Fantuch, występy wybitnych wykonawców utworów autora. Brzmiały piosenki estradowe, kameralne, śpiewały chóry i zespoły, obdarowywali piosenkami soliści, brzmiała poezja autora. Prawie cztery godziny obcowania z przepełnioną salą wielbicieli twórczości nie tylko autora, ale i reżysera, zasłużonego działacza sztuki Ukrainy Ostapa Sawczuka. Widz przychodzi, by nacieszyć się widowiskiem, a tworzy je prawdziwy maestro, wspaniały reżyser, subtelny znawca nie tylko scenicznej klasyki, ale i tajemnic gatunku oraz bukowińskiej szkoły artystycznej. Takich szczęściarzy, jakim tamtego wieczoru byłem ja, w Czerniowcach i na Bukowinie jest wielu, bo scenariusze oryginalnych świąt artystycznych, dedykowanych twórcom, którzy wnoszą swój wkład w skarbiec bukowińskiej kultury, jej oryginalnych tradycji, to owoc pracy Ostapa Sawczuka. Albo taki moment. Rodziła się książka piosenek kompozytora i wykonawcy, zasłużonego artysty Ukrainy Iwana Derdy do słów autora tych wierszy „Nieśmiertelna moja Ukraino”, zawierająca dziesięć piosenek o patriotycznym brzmieniu. Ostap Sawczuk pisze słowo wstępne razem z narodowym artystą Ukrainy, laureatem Nagrody Szewczenkowskiej Andrijem Kusznirenką i akademikiem Kostiantynem Popowyczem. Opracowuje scenariusz i organizuje prezentację piosenek w Domu Pisarzy Ukrainy. Dzięki jego talentowi organizatorskiemu i artystycznemu ciepłego kwietniowego wieczoru w pozłacanej sali NSPU w obecności elity ukraińskiego pisarstwa na ulicy Bankowej, naprzeciwko pałacu prezydenckiego, zabrzmiały utwory bukowińskich autorów. Nie zapomniano też o jeszcze jednym wydarzeniu o znaczeniu międzynarodowym. W 2006 roku wspólnymi siłami towarzystw kulturoznawczych Bukowiny i Mołdawii opracowano projekt upamiętnienia w ukraińskich społecznościach sąsiedniego państwa sławnych Ukraińców. Rząd Mołdawii nadał liceum we wsi Unguri w rejonie oknickim imię Olhy Kobylańskiej. Podjęto decyzję o otwarciu we wsi, gdzie mieszka 99% etnicznych Ukraińców, muzeum O. Kobylańskiej, ustawieniu pamiątkowej steli oraz popiersia Górskiej Orlicy. Towarzystwo Kultury Ukraińskiej Mołdawii zwróciło się do obwodowego oddziału towarzystwa „Ukraina—Mołdawia” z prośbą o udzielenie pomocy, ponieważ Czerniowce są centrum dziedzictwa literackiego sławnej pisarki. Ostap Sawczuk, który właśnie objął obowiązki naczelnika wydziału kultury obwodowej administracji państwowej, niezwłocznie podpisał rozporządzenie, zgodnie z którym
Ludmiła ROMEN, członek NSPU, laureatka nagród literackich imienia Ołeksandra Olesia oraz Anatolija Pohribnego
Imię Josypa Mychajłowycza Dudki – ukraińskiego poety, gorącego patrioty Ukrainy, Nauczyciela przez wielkie „N” znane jest nie tylko na ziemi romeńskiej, ale i daleko poza granicami Ukrainy. Przemilczany za życia, piętnowany i ścigany, bez dostępu do wydawnictw i twórczej samorealizacji, pozostawał i pozostaje światłem prawdy i bezgranicznej miłości do życia, do rodzinnych brzegów Suły, do kraju, do Ukrainy! Ceną poświęcenia, mimo wszystkich ziemskich cierpień, które przypadły mu w udziale, w każdej chwili pracował nad słowem i tym słowem wytyczył nam drogę do nas samych.
…bolesną trwogę o naszą drogę,
O ojcowskie pole, o rodzinne doliny,
O flagę, o kwiat, o kiść kaliny,
O każdy twój oddech,
O rodzinnego słowa piękno pełnobrzmiące —
W sercu będę niósł i szczęście, i mękę.
I to jego słowo odzywa się życiodajną siłą, która pozwala rosnąć młodym pędom.
Dla życia, dla odnowy —
Czuwaj, czuwaj!..
Podnoś czym prędzej
Na jasnych źródłach miłości —
Sobory jasnych, uczciwych dusz!..
Sto lat po jego urodzeniu twórcza inteligencja, proświcianie obwodu sumskiego wspólnie z Romeńską Rejonową Administracją Państwową dla młodzieży szkolnej zainicjowali konkurs literacki imienia Josypa Dudki „Sobory dusz”. Na Dzień Jedności odbyło się nagrodzenie uczestników pierwszego konkursu — około 30 dzieci — uczniów ogólnokształcących placówek oświatowych rejonu z Mykołajiwki, Perekopiwki, Bobryka, Hajiw, Pustowijiwki, Perechrestiwki, Andrijasziwki, Anastasiwki, Wełykich Bubniw, Pohożej Krynyci, Smiłego oraz Chmełowa. Przewodnicząca jury, poetka Ludmiła Romen, podsumowując konkurs, odnotowała wysoki poziom prac dziecięcych, ich głęboką treść, patriotyczne nastawienie i
Jeśli pragnąć pozostawić pisemne świadectwa o ludziach niezwykłego losu i talentu, to muszę przyznać, że nie nadążam czasem za biegiem wydarzeń. A porządnych ludzi w życiu spotkałam niemało i są oni warci niejednego wiersza w czasopiśmie czy książce. Staram się więc nadrobić stracony czas, aby uzupełnić galerię swoich bohaterów, póki oni sami mogą ocenić to, co udało się uchwycić z życia, i ogrzać to, co się zobaczyło, dobrym i świeżym słowem.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
