Strona · s. 4strona oryginału ↗
Budujmy sobory dusz!
Слово Просвіти, №10 за 2017 рік
Przewodnicząca jury konkursu L. Romen oraz córka J. Dudki N. Karpenko nagradzają młodą zwyciężczynię jedność w miłości do rodziny, narodu oraz Ukrainy. Utwory zwycięzców pierwszego konkursu, który odbył się w listopadzie-grudniu 2016 roku, przedstawiono na stronach zbioru „Nasze sobory dusz”. Niemało młodych talentów zgłosiło swoje prace, czym ucieszyło członków jury. Dzieci współczesnej Ukrainy bardzo dorosły. Temat wojny, ludzkich cierpień, rozerwanych, rozrzuconych losów, utraty bliskich i krewnych jest głównym przeżyciem autorów. „Jestem jeszcze młodą dziewczyną. Lecz już umiem kochać i nienawidzić. Kocham swój kraj, ojczystą ziemię, swoją rodzinę, przyjaciół, szkołę… A nienawidzę wojny. Teraz wiem, ile smutku i cierpienia przynosi ona ludziom. Wierzę, że nadejdzie czas, kiedy wszyscy ludzie na planecie zjednoczą się w walce ze złem i zwyciężą. Na Ziemi zapanuje pokój, miłość i dobro!” Tak pisze Tetiana Zahorułko, uczennica szkoły w Anastasiwce. Wiersz „Jabłoniowy kwiat” Ludmyły Riabenko — bolesny, przejmujący, artystycznie obrazowy — wzrusza do głębi duszy. Syn zginął… Powrócił do matki wiosną jabłoniowym kwiatem…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
