Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

„Żeby państwo było niezależne…”

Слово Просвіти, №10 за 2018 рік

Tegorocznym laureatem Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. H. Szewczenki została znana artystka, pisarka i malarka Emma Andijewska. — Wszystkim wiadomo, że Pani mąż, Iwan Maksymowycz Koszelowiec, dość ironicznie odnosił się do Nagrody Szewczenki i wszelkich innych państwowych odznaczeń. Jak według Pani on by skomentował przyznanie Pani w tym roku najwyższego dla artysty państwowego wyróżnienia? — Nie wiem, jak by to skomentował, bo nie ma go już na świecie. Przez 40 lat czuwałam nad nim i, jak mogłam, pomagałam mu we wszystkich jego staraniach. Ponieważ był bardzo uprzejmym, szlachetnym człowiekiem, to pewnie powiedziałby mi: „Wspaniale! Serdecznie gratuluję tego wyróżnienia”. — Sytuacja z poezją we współczesnej Ukrainie jest taka, jaka jest. Zawsze pozostawała Pani na swoistej literackiej wyspie. Pani utwory są omawiane w Ukrainie w programie szkolnym. Czy dziś kogoś wyróżnia Pani spośród współczesnych ukraińskich poetów? — Wszędzie, także w poezji, w każdej sytuacji trzeba pozostać sobą i nigdy w swoich tekstach nie kłamać ani nie próbować podskakiwać pod koniunkturę. Że tak powiem, dom jest, ale mrówki go zjadły... Nie, nikogo nie wyróżniam spośród ukraińskich poetów, niech jednak piszą prawdziwie i uczciwie, a wtedy Ukr- Eduard OWCZARENKO Zdjęcie udostępnione przez teatr „Dla mnie ten projekt jest rewolucyjny, eksperymentalny, bo zawsze marzyłem, by wystąpić w operetce jako aktor. Ciasno mi w ramach muzyki rockowej, wielkich festiwali. Dlatego jestem bardzo wdzięczny szefowi Narodowej Operetki Ukrainy Bohdanowi Strutynskiemu za propozycję wspólnej pracy. Trafiłem do absolutnie zgranego zespołu. Kiedyś pracowałem w dużym profesjonalnym zespole – Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym im. Iwana Franki. Tam zrozumiałem, czym różni się praca w pop-przemyśle, gdzie każdy jest sam dla siebie, od pracy w zespole, gdzie można oprzeć się na kolegach i zaufać profesjonalistom. Zdobyte wtedy doświadczenie przydaje mi się do dziś. To była nasza wspólna praca. Gdy pojawiały się jakieś myśli, wypowiadałem je, a jeśli były ku temu możliwości techniczne, te myśli wcielano w życie. Mamy elementy spektaklu. Razem ze mną na scenie – solistka-wokalistka teatru Asia Sereda-Hołdun, a nasz z nią duet jest jak mały spektakl. Zawód wpływa na światopogląd człowieka. 20 lat temu zdobyłem wspaniałe doświadczenie. Wtedy pracowałem jako tancerz w jednym z known francuskich zespołów. Podczas koncertu jest moment, w którym tańczę kankana. Z zadaniem poradzili sobie partnerzy sceniczni. Ten koncert jest pierwszym wyjściem na profesjonalną scenę mojego syna. Ukraina ich oceni. Tak na to patrzę. – Zawsze w swojej twórczości stała Pani poza ideologią. Pani utwory nigdy nie miały ideologicznego nachylenia. Jak zatem widzi Pani współczesne ukraińskie problemy społeczne z punktu widzenia właśnie aktualnej poezji? Czy, Pani zdaniem, poezja jest w stanie odbijać życie społeczne jak lustro? – Rzeczywiście zawsze pozostawałam poza ideologią. I moje utwory nigdy nie były związane z jakąkolwiek ideo-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn