Strona · s. 5strona oryginału ↗
Ciąg dalszy artykułu «Język – czynnik państwa»», s. 3
czynnik państwa”
Слово Просвіти, №10 за 2018 рік
Konstruktywności dyskusjom na temat języka doda także tworzenie platform, takich jak „Portal polityki językowej”, na których obywatele mieliby możliwość nie tylko wyrażania swojego emocjonalnego stosunku do ideologicznych zwolenników, ale też omawiania inicjatyw legislacyjnych, programów itp. w konstruktywnym kierunku. Jeszcze jeden aspekt dyskusji w mediach społecznościowych to nieuwzględnianie faktu, że są one zbudowane tak, że mimo iluzorycznej otwartości przestrzeni użytkownicy i tak przebywają w zamkniętych, tematycznie dobranych społecznościach i nie mają możliwości zobaczenia szerszego obrazu. Stąd wielu ludzi nabiera błędnego przekonania, że żyje wśród jednomyślnych. Nie bez powodu istnieje nawet pojęcie „ukraińskiego Facebooka”: wokół same wpisy po ukraińsku, odpowiednia tematyka materiałów i sposób przedstawiania wiadomości.
Żeby nas usłyszano i zrozumiano, trzeba bić w dzwon
Leonid Mużuk, reżyser filmowy:
— Język zniknął praktycznie z wszystkich sfer przestrzeni informacyjnej. I przede wszystkim tam, gdzie chronił naród ukraiński — w ukraińskim radiu i ukraińskiej telewizji. Odwoływanie się do dwóch liter „UA” to technologia, którą ma być ukraińska telewizja. Jakby już nie moskiewska, lecz rzekomo europejska. Ale to manipulacja, która przekonuje, że ten ołówek, który teraz stał się flamastrem, rysuje nam wszystko, co dotyczy kultury kadru, kultury języka, historii Ukrainy, co dotyczy ukraińskiej mentalności i co jest wprowadzane jako system bezkultury. Dlaczego o tym mówię? Ponieważ przewodniczący Telewizji Publicznej nie włada językiem ukraińskim, a jego zastępcy nie wiedzą, kim jest Wasyl Stefanyk. A ta czeladź, która zajmuje centralne stanowiska, porozumiewa się między sobą w mediach społecznościowych wyłącznie przekleństwami. Gdyby ktoś przeanalizował światopogląd tych ludzi, przeraziłaby się nie tylko nauka, ale i przeciętna Ukraina. Rozumiem, że trzeba bić na alarm. Ale, niestety, ten dzwon jest głuchy, ponieważ wszystkie komercyjne kanały telewizyjne działają przeciwko Ukrainie całkowicie bezkarnie. Mają konkretny cel. Na jednym z kanałów pojawił się Pichowszek, który przez trzydzieści lat kpił ze Świątobliwego Filareta. W cywilizowanym świecie nikt by mu nie podał ręki. Ale on przecisnął się przez szczeliny antyukraińskiej polityki i wszystko, co choć trochę ma ukraiński interes w źródłach informacji, przedstawia z antyukraińskiej pozycji. Jestem absolutnie przekonany, że cała ta czeladź i jej kierownicy to agenci, którzy dziś działają systemowo, w zgranym rytmie, według postawionych zadań operacyjnych. A tworzenie rady nadzorczej dla Telewizji Publicznej, najwyraźniej, również przebiegało pod wpływem tej agentury. Powołali ludzi, którzy niczego nie rozumieją i niczego nie potrafią. Niszczą tych profesjonalistów, którzy utwierdzali kulturę słowa w radiu i telewizji, którzy mają wyraźne ukrainocentryczne stanowisko. Ten wrogi krok wyjaśnić bardzo łatwo. Zakazano rosyjskich kanałów telewizyjnych, zamknięto dostęp do produktu informacyjnego, który płynął z Rosji, więc będziecie mieć wewnątrz różne operacje dywersyjne. To kierunek ideologiczny, który dziś rozpowszechniają Hanapolski i Kysielow. Kiedyś prognozowałem, czym zakończy się udział Kysielowa w kanale ICTV. W 2013 roku nawet dawałem do zrozumienia, że przygotowywana jest wojna, która doprowadzi do przeróbki podziału. A to nie była prognoza, lecz elementarna analiza źródeł, które płynęły z Rosji na Ukrainę. Dziś jest druga faza. Co więcej, władza zasłania europejskimi literami „UA” rosyjską ekspansję wewnątrz naszego terytorium. Dlatego trzeba żądać od Narodowej Rady ds. Telewizji i Radiofonii zmiany składu rady nadzorczej, tak aby zasiadali w niej specjaliści związani ze sferą kulturalną i informacyjną. I trzeba codziennie monitorować naszą przestrzeń informacyjną. Za naruszanie praw, o których mówiliśmy, trzeba karać zwolnieniami z pracy. Dziś nie da się już zawrócić państwowych struktur w telewizji, lecz trzeba przynajmniej zatrzymać jej niszczenie. Aby nas usłyszano i zrozumiano, trzeba bić na alarm. Będziemy codziennie wspierać wszystkich, którzy stoją na ukraińskich pozycjach, bez których Ukraina jest niemożliwa.
Interwencja językowa
Larysa MOROZ, doktor nauk filologicznych, profesor, główny pracownik naukowy Instytutu Literatury im. T. H. Szewczenki NAN Ukrainy:
— Nie jestem językoznawcą. Do wcześniejszych wystąpień państwowych mogę dodać tylko kilka spostrzeżeń z życia. Możemy między sobą porozmawiać… Ale to faktycznie jest przekonywanie jedno drugiego — a wszyscy my i tak jesteśmy jednomyślni w tych kwestiach… I wszyscy jesteśmy na jednym poziomie. Przynajmniej w rodzimym Instytucie (podobnie jak we własnej rodzinie) nie słyszę tych językowych „wpadek”, tych bezsensownych błędów gramatycznych, od
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
